Uzasadnienie
S. C. (dalej jako: "Skarżący"), reprezentowany przez r. pr. T. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: "K-P WINB") w B. z [...].11.2019 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: "PINB") w L. z [...].07.2019r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji PINB w L. z [...].10.2017r., znak: [...], na mocy której zobowiązano J. I. (dalej jako: "Inwestor"), do przedłożenia zamiennego projektu budowlanego budynku biurowo - socjalnego wraz z poddaszem magazynowym na terenie działki o nr ewidencyjnym [...], położnej w miejscowości L., gm. L..
Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach sprawy:
Skarżący w piśmie z [...].03.2018r. (wpływ do organu [...].03.2018r.), wystąpił do PINB w L. o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją PINB w L. z [...].10.2017r. Na końcu pisma Skarżący poinformował organ, że o decyzji objętej wnioskiem o wznowienie dowiedział się w dniu, kiedy otrzymał decyzję w odpowiedzi na złożony do PINB w L. wniosek o udzielenie informacji publicznej. Skarżący wskazał, że potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach PINB.
Organ I instancji postanowieniem z [...].03.2018r., znak: [...] wznowił postępowanie naprawcze prowadzone w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane, dotyczące rozbudowy istniejącego budynku magazynowego o pomieszczenie magazynowe i biurowo-socjalne wraz z nadbudową istniejącego budynku magazynowego, zakończone ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt zamienny i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Przed złożeniem przez Skarżącego ww. wniosku o wznowienie postępowania organ I instancji wydał kolejną decyzję [...].12.2017r., znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku biurowo – socjalnego z poddaszem magazynowym i udzielił Inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.
Następnie PINB pismem z [...].03.2018r., znak: [...] zwrócił się do Wójta Gminy L. o przekazanie informacji dot. m.in. czy S. C. i M. C. brali czynny udział w postępowaniu dot. ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na rozbudowie istniejącego budynku magazynowego o pomieszczenia magazynowe i biurowo-socjalne wraz z nadbudową części niżej istniejącego budynku magazynowego na terenie działki o nr ew. [...], obr. L. I przy ul. [...], gm. L..
Kolejnym pismem z [...].03.2018r., znak: [...] organ wezwał Skarżącego do wykazania przez niego interesu prawnego w zakończonym ostateczną decyzją administracyjną postępowaniu naprawczym znak: [...]. Organ nie wskazał daty pisma.
Pismem z [...].03.2018r., znak: [...], Wójt Gminy L. poinformował PINB w L., że S. C. i M. C., występujący jako strony, brali czynny udział w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego, polegającego na rozbudowie budynku magazynowego o pomieszczenia magazynowe i biurowo-socjalne wraz z nadbudową istniejącego budynku magazynowego na dz. o nr ew. [...], stanowiącej własność Inwestora.
Następnie [...].04.2018r. do organu I instancji wpłynęła odpowiedź Skarżącego w sprawie wykazania przez niego interesu prawnego.
PINB w L., w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 Prawa budowlanego, wydał decyzję z [...].05.2018r., znak: [...], w której odmówił uchylenia decyzji własnej z [...].12.2017r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budynku biurowo-socjalnego z poddaszem magazynowym i udzielającej J. I. zgody na wznowienie robót budowlanych na terenie działki o numerze ewidencyjnym [...], położonej w miejscowości L. I, gm. L..
[...] WINB, decyzją z [...].07.2018r., znak: [...], utrzymał w mocy decyzję z [...].05.2018 r. organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, wyrokiem z 20.11.2018r. o sygn. akt II SA/Bd 1048/18, uchylił decyzję [...] WINB z [...].07.2018r. oraz decyzję PINB z [...].05.2018r., z uwagi na dokonanie w orzeczeniach błędnej kwalifikacji rzeczywistej woli Skarżącego, zawartej w treści wniosku z [...].03.2018r.
Sąd zwrócił uwagę, że wniosek Skarżącego z [...].03.2018 r. zawierał żądanie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z [...].10.2017r., wydaną w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego. Organy orzekające w sprawie dokonały nieuzasadnionego przekwalifikowania wniosku skarżącego i uznania, że dotyczy on innej decyzji PINB, z [...].12.2017r.
W powyższym wyroku Sąd stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania nie budził żadnych wątpliwości i dotyczył decyzji z [...].10.2017r. Jednocześnie Sąd nakazał, aby przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ zbadał, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie z uwagi na treść art. 148 § 2 k.p.a.
Po wyroku Sądu, [...].03.2019r., organ I instancji dokonał ponownej kontroli budynku biurowo – socjalnego z poddaszem magazynowym, znajdującego się na działce o nr ew. [...] w L..
W wyniku kontroli ustalono, że na ww. działce znajduje się budynek parterowy z poddaszem, niepodpiwniczony o konstrukcji murowanej i powierzchni zabudowy 304,29 m˛, kubaturze 1384 mł oraz wysokości w kalenicy 6,6 m. Strop wykonany został z płyt kanałowych, a dach dwuspadowy został pokryty płytami warstwowymi. Na dzień kontroli budowa była na etapie robót wykończeniowych. W dniu kontroli Inwestor nie prowadził robót budowlanych, a budowa zrealizowana została zgodnie z zatwierdzonym zamiennym projektem budowlanym.
PINB w L., postanowieniem z [...].05.2019r. znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego z [...].03.2018r., wznowił "postępowanie naprawcze, prowadzone w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane, dotyczące rozbudowy istniejącego budynku magazynowego o pomieszczenie magazynowe i biurowo-socjalne wraz z nadbudową istniejącego budynku magazynowego, w przedmiocie decyzji zobowiązującej do przedłożenia zamiennego projektu budowlanego".
Organ, badając na podstawie art. 148 § 2 kpa przesłanki formalne wniosku o wznowienie postępowania złożonego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa wskazał, że: "Wnioskodawca dowiedział się o decyzji w dniu [...].02.2018 r. (dow. potwierdzenie odbioru), natomiast wniosek o wznowienie postępowania nadano na poczcie w dniu [...].03.2018 r. (dow. koperta z pieczęcią nadania)"
W oparciu o powyższe stanowisko PINB uznał, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie i następnie decyzją z [...].07.2019r., znak: [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa, odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej z [...].10.2017r. znak: [...], zobowiązującej Inwestora do przedłożenia zamiennego projektu budowlanego budynku biurowo-socjalnego wraz z poddaszem magazynowym na terenie działki o numerze ewidencyjnym [...], położonej w m. L. I, gm. L..
Od powyższej decyzji Skarżący złożył odwołanie.
Pismem z [...].08.2019r., znak: [...] Organ II instancji wezwał Skarżącego do wykazania przez niego interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym, w którym została wydana ostateczna decyzja PINB w L. z [...] października 2017r., znak: [...].
Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
[...] WINB w B. w piśmie z [...].10.2019r., skierował do pełnomocnika Strony, tj. radcy prawnego T. P. wezwanie o wykazanie interesu prawnego przez Skarżącego. Odpowiedź na ww. wezwanie wpłynęła do organu [...].10.2019r.
[...] WINB w B., wymienioną na wstępie decyzją z [...].11.2019r., utrzymał w mocy decyzję PINB w L. z [...].07.2019r.
W uzasadnieniu stanowiska organ odwoławczy wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie na wniosek Skarżącego z [...].03.2018r. prowadzone było postępowanie o wznowienie postępowania w oparciu o podstawę wynikającą z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Organ przytoczył ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Potwierdził, że wnioskodawca jest właścicielem działki nr [...], bezpośrednio sąsiadującej z nieruchomością Inwestora nr [...] (działka, na której zlokalizowana jest sporna inwestycja). Skarżący uważa, że jako współwłaściciel działek nr [...], które stanowią drogę wewnętrzną i dojazdową do jego działki i działki Inwestora, powinien być stroną w postępowaniu zakończonym kwestionowaną ostateczną decyzją PINB w L..
Organ odwoławczy wskazał, że pismami z [...].08.2019r. i z [...].10.2019r., wezwano Skarżącego do wykazania interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym zakończonym ostateczną decyzja z [...].10.2017r., znak: [...].
Odpowiedzi udzielił pełnomocnik Skarżącego. Ze stanowiska wynika, że osoba trzecia ma interes prawny wynikający z art. 140 k.c. i 144 k.c. do uczestniczenia jako strona w postępowaniu administracyjnym (...). Poza tym pełnomocnik uznał, że poprzez to, że WSA w Bydgoszczy w wyroku z 20.11.2018r., sygn. akt II SA/Bd 1048/18, przyjął do rozpoznania skargę Skarżącego, to tym samym uznał, że ma on interes prawny w tym postępowaniu.
W ocenie organu odwoławczego decyzja PINB w L. odpowiada prawu.
Organ ustalił na podstawie akt sprawy, że Inwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy Wójta Gminy L. z [...].01.2016r., znak: [...] dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku magazynowego (składającego nasiona) o pomieszczenie magazynowe i biurowo-socjalne o wymiarach 12,60m x 20,50m z przeznaczeniem do magazynowania i składania nasion wraz z nadbudową części (niższej) istniejącego budynku magazynowego z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki ozn. nr [...], położonej w obr. ewid. L. I przy ul. [...], gm. L..
Następnie w oparciu o ww. decyzję o warunkach zabudowy Starosta L. udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę i zatwierdził projekt budowlany na rozbudowę istniejącego budynku magazynowego o pomieszczenia magazynowe i biurowo-socjalnego wraz z nadbudową części istniejącego budynku magazynowego przy ul. [...] na terenie dz. o nr [...] w L.. Podczas kontroli obiektu stwierdzono, że Inwestor nie dokonał nadbudowy przedmiotowego budynku. Dlatego organ I instancji z uwagi na istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego wydał decyzję z [...].10.2017., znak: [...], nakazującą Inwestorowi przedłożenie projektu budowlanego zamiennego, celem doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Powyższy obowiązek został wykonany.
Zatem z uwagi na fakt, że istotne odstępstwo nie dotyczyło zmiany wymiarów rozbudowanej części biurowo-socjalnej, ani zmiany jej lokalizacji względem granic działki, PINB wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany zamienny budynku biurowo-socjalnego z poddaszem magazynowym i udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakładającą na Inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przed przystąpieniem do użytkowania rzeczonego obiektu.
Zdaniem organu, co do zasady krąg stron postępowania naprawczego prowadzonego w trybie art. 50-51 ustawy Prawo budowlane powinien być tożsamy z kręgiem stron postępowania zwykłego ustalanego na podstawie art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego.
Organ II instancji stwierdził, że Skarżący nie był stroną w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę prowadzonego przez PINB w zakresie dotyczącym istotnych odstępstw.
Organ przytoczył również wymagania wynikające z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Budynek na działce budowlanej należy usytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy.
Z akt sprawy wynika, że odległość spornej inwestycji zlokalizowanej na działce o nr ewidencyjnym [...] do granicy nieruchomości od strony działki skarżącego nr [...] wynosi 4,90m, natomiast od granicy nieruchomości od strony działki nr [...] wynosi ok. 35,0m.
W oparciu o powyższe ustalenia organ II instancji stwierdził, że budynek Inwestora nie narusza przepisów ww. rozporządzenia i tym samym nie ogranicza możliwości zagospodarowania terenu nieruchomości sąsiedniej. Wobec powyższego zakres dokonanych odstępstw od zatwierdzonego projektu nie skutkował powstaniem ograniczeń czy uciążliwości dla nieruchomości Skarżącego.
Zdaniem organu odwoławczego o interesie prawnym strony w postępowaniu prowadzonym w oparciu o przepisy prawa budowlanego decyduje zasięg oddziaływania danej inwestycji na nieruchomości sąsiednie oraz stopień jej uciążliwości dla tych nieruchomości, niezależnie od bezpośredniego graniczenia z terenem inwestycji
Na podstawie akt sprawy organ odwoławczy wyjaśnił również, że drogi będące współwłasnością Skarżącego i Inwestora nie wchodziły w zakres zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z wydaną decyzją o warunkach zabudowy kwestia dostępu do drogi publicznej była przedmiotem analizy funkcji, cech zabudowy i zagospodarowania terenu, na którym realizowana jest przedmiotowa inwestycja. Na jej podstawie rzeczona inwestycja nie wymagała zaprojektowania drogi, ponieważ działka, na której planowano obiekt posiadała dostęp do drogi publicznej poprzez działki prywatne o nr ew. [...] i [...].
Organ odwoławczy dodał również, że w przypadku współwłasności działek jak w niniejszej sprawie, tj. działek nr [...], które stanowią drogę wewnętrzną we współwłasności, prawo przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy. Każdemu współwłaścicielowi przysługuje jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli (...). Stanowisko organ poparł wyrokiem NSA z 17 czerwca 2016r., sygn. akt II OSK 2134/14.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji uznał zarzuty odwołania za bezzasadne.
Odnośnie odesłania przez Skarżącego do zaleceń dla organu zawartych w wyroku WSA z dnia 20.11.2018r. sygn. akt II SA/Bd 1048/18, organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji decyzją z [...].09.2019r., znak: [...] umorzył w całości postępowanie administracyjne dot. odmowy uchylenia decyzji własnej z [...].12.2017r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany zamienny budynku biurowo-socjalnego z poddaszem magazynowym i udzielającej J. I. zgody na wznowienie robót budowlanych na terenie działki nr [...], położonej w L., przy ul. [...]. Natomiast postanowieniem z [...].05.2019r., znak: [...] organ I instancji wznowił postępowanie naprawcze, zgodnie z wnioskiem Skarżącego, w trybie art. 50-51 Prawo budowlane, zakończone decyzją zobowiązującą do przedłożenia zamiennego projektu budowlanego.
Odnośnie informacji zawartej w piśmie z [...].10.2019r,. stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu odwoławczego, tj. zarzutu, że pełnomocnik nie otrzymał skarżonej decyzji, organ odwoławczy wyjaśnił, że jest to uchybienie organu I instancji jednakże pozostające bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie, ponieważ zaskarżona decyzja została doręczona stronie, która nie poniosła negatywnych skutków prawnych. O czym również świadczy złożone odwołanie przez Skarżącego od ww. decyzji w ustawowym terminie.
Organ odwoławczy wypowiedział się również w zakresie stanowiska zawartego w odwołaniu, że w przedmiotowej sprawie istotne jest także, że WSA w Bydgoszczy w wyroku 20.11.2018r. sygn. akt II SA/Bd 1048/18 przyjmując do rozpatrzenia skargę Skarżącego uznał, że ma on interes prawny w tym postępowaniu.
Zdaniem organu nadzoru II instancji, Sąd w wyroku uchylił decyzje organu obu instancji m.in. z uwagi na błędną kwalifikację rzeczywistej woli skarżącego we wniosku z dnia [...].03.2018r., co nie jest tożsame z uznaniem Sądu, że skarżący posiada interes prawny. Sąd rozpoznał skargę Skarżącego na decyzję WINB utrzymującą w mocy decyzję PINB, które wydane zostały na podstawie złożonego wniosku rozpatrzonego w trybie nadzwyczajnym i w tym postępowaniu Skarżący posiada status strony jako wnioskodawca, a nie w postępowaniu zwykłym zakończonym kwestionowaną decyzją.
Organ odwoławczy przyznał w uzasadnieniu decyzji, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawca jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednakże nie każdy związek między sferą subiektywnych praw i obowiązków podmiotu a sprawą administracyjną oznacza, że podmiot ten posiada w danej sprawie interes prawny. Ważne jest aby odróżnić interes faktyczny, czyli taki kiedy to jednostka jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wskazać przepisu powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę jej roszczenia i w konsekwencji uprawniał ją do żądania stosownych czynności organu administracji, od interesu prawnego, którego w przedmiotowej sprawie Skarżący nie posiada.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy S. C., działając przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego T. P., zaskarżył w całości decyzję [...] WINB w B. z [...].11.2019 r., znak: [...], wskazując na naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, tj.:
- - art.33 i art. 40 § 2 k.p.a. - poprzez niedoręczenie decyzji pełnomocnikowi uprawnionemu do reprezentowania strony skarżącej,
- - art. 28 k.p.a - poprzez odmowę przyznania skarżącemu praw strony,
- - art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a - poprzez jego błędną wykładnię i odmowę wznowienia postępowania.
W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o:
- 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,
- 2) zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik jako główny powód zasadności skargi podniósł okoliczność, że nie otrzymał on decyzji organu I instancji tj. PINB w L. z [...].07.2019r. znak: [...], odmawiającej uchylenia decyzji tego organu z [...].10.2017r. Podkreślił również, że decyzja ta nie została również doręczona pełnomocnikowi do dnia wniesienia skargi. O udziale w sprawie pełnomocnika organy obu instancji posiadały wiedzę, o czym świadczy chociażby postanowienie z [...].05.2019r. znak: [...], dotyczące rozpatrzenia złożonego ponaglenia. Pełnomocnik wskazał, że nie brał czynnego udziału na etapie postępowania przed organem I instancji, w szczególności nie mógł zapoznać się ze zgromadzonym materiałem, ani odnieść się do poczynionych ustaleń.
Pełnomocnik, podsumowując zarzut naruszenia art. 40 § 2 kpa podniósł, że niedoręczenie decyzji pełnomocnikowi uprawnionemu do reprezentowania strony nie wywołuje skutków prawnych.
Niezależnie od powyższego, pełnomocnik podniósł, że interes prawny skarżącego, uprawniający do udziału w postępowaniu oparty jest o art. 140 K.c. i art 144 K.c., tj. z prawa współwłasności w działkach stanowiących dostęp do drogi publicznej dla obiektu objętego decyzją PINB, zlokalizowanego na terenie działki nr [...]. Działki nr [...] znajdują się we współwłasności Skarżącego oraz Inwestora. Pełnomocnik na poparcie stanowiska powołał się na art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, który wprost uzależnia legalność projektowania i budowy obiektu budowlanego od poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu (art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego), uzasadnionych interesów osób trzecich. Poza tym dojazd do nieruchomości nr [...] poprzez działki [...] nie prowadzi poprzez drogę - budowlę, a jedynie nieruchomości, z których jedna ma określony użytek gruntowy "dr", a druga "Bp". W tej sytuacji realizacja robót budowlanych na działce o nr [...] w okresie trwania prac budowlanych jak i po jej zakończeniu poprzez zwiększoną liczbę samochodów i ich gabarytów korzystających z wybudowanej inwestycji spowoduje ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości Skarżącego. Pełnomocnik powołał przepisy § 14 i § 15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - rozdział 2 "Dojścia i dojazdy".
Stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skargi pełnomocnik poparł orzecznictwem sądów administracyjnych.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325) zwanej dalej "p.p.s.a." sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2018.2107), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Kierując się powyższymi kryteriami Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie kontroli Sądu poddana została decyzja [...] WINB w B. z [...].11.2019 r., znak: [...], utrzymująca w mocy decyzję PINB w L. z [...].07.2019r., w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji własnej z [...].10.2017r., znak: [...], na mocy której zobowiązano J. I., do przedłożenia zamiennego projektu budowlanego budynku biurowo - socjalnego wraz z poddaszem magazynowym na terenie działki o nr ewidencyjnym [...], położnej w miejscowości L., gm. L..
Powyższe decyzje zostały wydane po zakończeniu postępowania na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b.
Postępowanie zainicjowane zostało wnioskiem Skarżącego z [...].03.2018r. o wznowienie postępowania, złożonym w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którą w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji Sąd, korzystając z kompetencji wynikających z art. 134 p.p.s.a., w pierwszej kolejności sprawdził w oparciu o akta sprawy, czy wniosek skarżącego spełniał wymagania formalne do wszczęcia postępowania przez PINB w L. postanowieniem z [...].05.2019r. znak: [...].
Wyjaśnienie powyższej kwestii ma kluczowe znaczenie w sprawie, ponieważ wywiera bezpośredni wpływ na możliwość wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z [...].10.2017r. w oparciu o wymogi formalne wniosku o wznowienie postępowania, wynikające z art. 148 kpa. Przepis ten reguluje tryb i termin wniesienia podania o wznowienie postępowania. Art. 148 § 1 kpa stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Z uwagi na wskazaną przez Skarżącego podstawę wznowienia postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 4 kpa, należało zbadać, czy podanie zostało złożone z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 2 kpa. Powyższy przepis stanowi, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
Kierując się wymogiem zachowania terminu jednego miesiąca do złożenia przez Skarżącego wniosku o wznowienie, począwszy od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji, Sąd przeprowadził analizę akt sprawy w powyższym zakresie.
Zbadanie zachowania terminu na złożenie wniosku o wznowienie postepowania było również konieczne z uwagi na wiążące stanowisko tut. Sądu co do dalszego postępowania, zawarte w wyroku z 20.11.2018r. o sygn. akt II SA/Bd 1048/18. Z uwagi na treść art. 148 § 2 k.p.a., przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, Sąd nakazał, aby organ zbadał, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że na podstawie art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wobec powyższego Skład Sądu orzekający w przedmiotowej sprawie, realizując wskazania zawarte w wyroku tut. Sądu z 20.11.2018r. o sygn. akt II SA/Bd 1048/18 oraz wymagania wynikające z art. 148§ 2 k.p.a., po przeprowadzeniu analizy akt sprawy, doszedł do przekonania, że organy nie sprawdziły, czy wniosek Skarżącego z [...].03.2018r. spełnia wymogi formalne z art. 148 § 2 k.p.a., tj. czy został złożony w terminie jednego miesiąca począwszy od dnia, w którym strona dowiedziała się o ostatecznej decyzji PINB w L. z [...].10.2017r.
W ocenie Sądu, stanowisko organu zawarte w uzasadnieniu postanowienia PINB w L. z [...].05.2019r. znak: [...], że podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminu wynikającego z art. 148 k.p.a., nie znajduje poparcia w aktach sprawy. To samo dotyczy fragmentu uzasadnienia powyższego postanowienia, dotyczącego stanowiska organu w zakresie badania przesłanek wynikających z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. Organ wypowiedział się, że: "Wnioskodawca dowiedział się o decyzji w dniu [...].02.2018 r. (dow. potwierdzenie odbioru), natomiast wniosek o wznowienie postepowania nadano na poczcie w dniu [...].03.2018 r. (dow. koperta z pieczęcią nadania)".
W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że organy, badając przesłankę zachowania terminu określonego w art. 148 § 2 kpa w sprawie zakończonej decyzją z [...].07.2018r. a uchyloną w wyroku tut. Sądu z 20.11.2018r. (II SA/Bd 1048/18), tak samo jak w obecnie kontrolowanej przez Sąd sprawie, powołały się na okoliczność powzięcia przez Wnioskodawcę wiedzy o decyzji "w dniu 02.02. 2018r. (dow. potwierdzenie odbioru)". Stanowisko powyższe wynika wprost z postanowienia o wznowieniu z [...].03.2018r.
Odnosząc się do powyższego Sąd wyjaśnia, że w aktach sprawy nie dopatrzył się zwrotnego potwierdzenia odbioru z 2.02.2018r. Z żadnego dokumentu urzędowego skierowanego do Skarżącego, nie wynika przy jakiej czynności organu Skarżący powziął wiadomość o decyzji z [...].10.2017r.
Organ ponadto nie określił pisma, którego miałoby dotyczyć wspomniane przez organ zwrotne potwierdzenie odbioru z 2.02.2018r.
Sąd przeanalizował szczegółowo również treść wniosku Skarżącego o wznowienie postępowania z [...].03.2018r. i doszedł do przekonania, że z powyższego dokumentu nie wynika żadna konkretna data, w której Skarżący dowiedział się o decyzji organu z [...].10.2017r.
Jedynie w ostatnim zdaniu podania o wznowienie Skarżący wspomniał, że o decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postepowania dowiedział się w dniu kiedy otrzymał tę decyzję w odpowiedzi na złożony do PINB w L. wniosek o udzielenie informacji publicznej w niniejszej sprawie. W nawiasie Skarżący odwołał się do potwierdzenia odbioru w aktach PINB.
Dokumentów tych nie ma jednak w aktach rozpoznawanej sprawy. Co prawda pośród materiału dowodowego znajduje się odręczne pismo Skarżącego do PINB w L. o dostęp do informacji publicznej, jest to jednak pismo z [...].09.2017r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie przekazania protokołu z kontroli, dotyczącej legalności prowadzonej inwestycji na terenie działki nr [...].
Na powyższe pismo PINB odpowiedział [...].09.2017r. Korespondencja w powyższym zakresie znajduje się w aktach sprawy. Dotyczy ona jednak okresu przed [...].10.2017r., co oznacza, że decyzja objęta wnioskiem o wznowienie postepowania nie była w tej dacie jeszcze wydana.
W oparciu o powyższe Sąd stwierdził, że organy nie wykazały, że Skarżący zachował termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania wynikający z art. 148 § 2 kpa.
Powyższe uchybienia świadczą o naruszeniu przez organ art. 7, art. 77§ 1 oraz art. 80 k.p.a. Organ nie zebrał w sprawie pełnego materiału dowodowego. Tym samym nie mógł przeprowadzić swobodnej oceny dowodów.
Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie, już na etapie fazy wstępnej postępowania wznowieniowego, postępowanie prowadzone było wadliwie. Organy nie wykazały, że dokonały sprawdzenia wymogów formalnych wniosku o wznowienie postępowania, wynikających z art. 148 § 2 k.p.a. Na podstawie akt administracyjnych Sąd również nie mógł zbadać dopuszczalności wniosku o wznowienie.
W tym stanie rzeczy należało usunąć z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. Jednocześnie Sąd uznał, że nie ma potrzeby odnoszenia się do zarzutów skargi.
Organ prowadząc postępowanie nie powinien przy doręczaniu korespondencji pomijać pełnomocnika ustanowionego w sprawie. Ocena natomiast statusu Skarżącego w jako strony postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] października 2017r. byłaby z uwagi na naruszenie art. 148 § 2 k.p.a. na tym etapie sprawy przedwczesna.
Mając na względzie naruszenie przez organy administracyjne obu instancji przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy PINB w L. uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną. Jednocześnie, mając na względzie art. 148 § 2 k.p.a. ustali, czy Skarżący podanie o wznowienie postępowania złożył w terminie. Stanowisko w tym zakresie organ uzasadni i poprze materiałem dowodowym włączonym do akt sprawy.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a. Sąd z urzędu orzekł zwrocie o kwoty nadpłaconego wpisu sądowego.