Uzasadnienie
W dniu [...] marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga J. K., na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W skardze sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W orzecznictwie ugruntował się już pogląd, że z tak brzmiących przepisów wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Istotny jest również fakt, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, gdy weźmie się pod uwagę, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi.
Sąd nie ma kompetencji uwzględniać, ani tym bardziej doszukiwać się z urzędu, a więc bez uzasadnienia wniosku, okoliczności decydujących o udzieleniu ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 10.05.2011 r., II FZ 106/11, LEX nr 795365). W szczególności skarżący powinien wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m. inn.: postanowienie NSA z 22.12.2004 r., OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z 8.12.2004 r., OZ 694/04, niepubl.; postanowienie z 9.03.2005 r., II OZ 52/05, niepubl.).
Na gruncie niniejszej sprawy profesjonalny pełnomocnik poza sformułowaniem wniosku o wstrzymanie wykonania opisanego wyżej postanowienia, nie umotywował go i nie przytoczył żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na spełnienie wskazanych przesłanek określonych w art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponadto, należy zwrócić uwagę na fakt, że wstrzymanie wykonania aktu może dotyczyć tylko takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (zob.: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). Postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie podlega wykonaniu w rozumieniu spowodowania w sposób dobrowolny lub doprowadzenia w drodze egzekucji do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Wstrzymanie wykonania tego postanowienia nie prowadziłoby bowiem do oczekiwanego przez pełnomocnika strony skarżącej wstrzymania czynności w postępowaniu egzekucyjnym i wstrzymania toku egzekucji.
Z uwagi na powyższe oraz na fakt, że nie zachodzą w przedmiotowej sprawie przesłanki, które uzasadniałyby wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd orzekł jak w sentencji.