Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 marca 2010 r. J. M., działając w imieniu skarżącego K.D., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr ]...], w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.
Ponieważ przy wnoszeniu skargi J. m. nie wykazała należycie swojego umocowania do reprezentowania K. D., została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a także do wykazania, że jest uprawniona do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w rozumieniu art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Przesyłkę zawierającą wskazane wyżej wezwanie doręczono J. M. w dniu 6 maja 2010 r. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 10 akt sprawy), w związku z czym siedmiodniowy termin przewidziany do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 13 maja 2010 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu J.M. przedłożyła kserokopię dokumentu pełnomocnictwa poświadczoną notarialnie za zgodność z oryginałem, wyjaśniając jednocześnie, że nie jest krewną ani przysposobioną skarżącego, jak również nie jest adwokatem, radcą prawnym lub innym uczestnikiem postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Tymczasem z wyjaśnień J.M. wynika, iż nie mieści się ona w gronie podmiotów wymienionych w przepisie art. 35 § 1 p.p.s.a., a co za tym idzie w chwili wniesienia skargi nie była uprawniona do reprezentowania skarżącego K. D. w niniejszym postępowaniu. Skoro zaś okazało się, że osoba, która podpisała skargę, nie może być pełnomocnikiem skarżącego pomimo przedłożenia odpowiedniego dokumentu pełnomocnictwa, należy uznać, iż w wyznaczonym przez Sąd terminie nie doszło do usunięcia braków formalnych skargi. W związku z tym konieczne stało się odrzucenie wniesionej skargi z powodu nie usunięcia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.