Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. J. M., działając w imieniu skarżącego K. D., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia[...], w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.
Ponieważ przy wnoszeniu skargi J. M. nie wykazała należycie swojego umocowania do reprezentowania K. D., została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a także do wykazania, że jest uprawniona do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w rozumieniu art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Przesyłkę zawierającą wskazane wyżej wezwanie doręczono J. M. w dniu 6 maja 2010 r. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 10 akt sprawy), w związku z czym siedmiodniowy termin przewidziany do uzupełnienia braków formalnych upływał z dniem 13 maja 2010 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu J. M. przedłożyła kserokopię dokumentu pełnomocnictwa poświadczoną notarialnie za zgodność z oryginałem, wyjaśniając jednocześnie, że nie jest krewną ani przysposobioną skarżącego, jak również nie jest adwokatem, radcą prawnym lub innym uczestnikiem postępowania.
Jednocześnie w terminie przewidzianym do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało wysłane na adres tutejszego Sądu pismo adwokata D. D., podającej się za pełnomocnika K. D., w którym zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wskazaną wyżej decyzję Wojewody [...] w związku z wcześniejszym wniesieniem skargi na tę decyzję przez osobę nieuprawnioną do działania za skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W uzasadnieniu tego wniosku podniesiono, iż skarżący z powodu podeszłego wieku, choroby i braku wykształcenia prawniczego nie miał dostatecznego rozeznania w obowiązujących przepisach, pozostając w błędnym przekonaniu, że J. M. może być jego pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministarcyjnym. Do wniosku o przywrócenie terminu załączono skargę podpisaną przez pełnomocnika skarżącego, a na wezwanie Sądu przedłożono stosowny dokument pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do przepisów art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu, w którym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, o czym stanowi § 4 wskazanego wyżej artykułu.
W niniejszej sprawie skargę w imieniu K. D. podpisała J. M., będąca pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu administracyjnym. W wyniku dokonanego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi okazało się jednak, iż J. M. nie jest uprawniona do reprezentowania K. D. w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ponieważ nie należy do grona podmiotów, o których mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a., w związku z czym nie doszło do skutecznego wniesienia podpisanej przez nią skargi w przepisanym terminie.
Jednakże zauważyć należy, iż w terminie przewidzianym do usunięcia braków formalnych skargi zgłosił się profesjonalny pełnomocnik, który ponownie wniósł skargę w imieniu skarżącego i złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy istnieje podstawa do przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, ponieważ przekroczenie terminu przewidzianego do dokonania tej czynności było następstwem braku formalnego skargi o charakterze usuwalnym, w związku z czym nie można przypisać skarżącemu winy w uchybieniu terminu. Ponadto wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu został złożony w terminie siedmiu dni od dnia, w którym stronie doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych, zaś z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu, ponieważ skarżący dowiedział się o brakach formalnych skargi.
Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.