Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 maja 2009r. P. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], w przedmiocie obowiązku przedłożenia określonych dokumentów dotyczących legalizacji samowoli budowlanej.
W odpowiedzi na skargę [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak wynika z akt sprawy, złożona przez P. L. skarga dotyczy postanowienia, którym [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nałożył na skarżącego obowiązek przedłożenia wymienionych w tym postanowieniu dokumentów w określonym terminie. Kwestionowane rozstrzygnięcie wydane zostało po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie samowolnie wykonanej rozbudowy budynku mieszkalnego o pomieszczenie gospodarcze oraz komina na działce nr 1808, położonej w [...] przy ul. [...].
Podstawę prawną powyższego postanowienia stanowi art. 48 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Na postanowienie to stronie zażalenie nie przysługuje, zgodnie bowiem z art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), zażalenie przysługuje jedynie w przypadkach, w których kodeks tak stanowi. Dopuszczalność wniesienia zażalenia musi zatem wyraźnie wynikać z przepisu. Zażalenie na postanowienie wydane w trybie art. 48 Prawa budowlanego nie mieści się w zawartym w tej ustawie katalogu przypadków, w których na postanowienie wydane w pierwszej instancji służy stronie zażalenie, ponieważ przepis ten nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do możliwości wniesienia zażalenia.
W związku z powyższym postanowienie wydane w trybie art. 48 Prawa budowlanego, zgodnie z art. 142 k.p.a., podlega ocenie i kontroli w trybie odwoławczym od decyzji. Zatem prawidłowość tego postanowienia może być przez stronę kwestionowana dopiero wraz z odwołaniem od decyzji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 602/06, LEX nr 258270). Dopiero gdy sprawa robót budowlanych, których dotyczy postanowienie wydane na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, zostanie rozstrzygnięta decyzją administracyjną, strona zyska możliwość odwołania się od treści postanowienia.
W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzeczono, jak w sentencji postanowienia.