Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2014 r. R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na "postanowienie [...] Inspektoratu Służby Więziennej w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. W zarzutach skargi wskazał na niedopełnienie obowiązków służbowych przez Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] wraz z pracownikami [...] Inspektoratu Służby Więziennej w [...] polegające na niepowiadomieniu organów ścigania o możliwości popełnienia przestępstwa oraz stronniczości funkcjonariuszy SW, którzy wykonując czynności skargowe nierzetelnie mimo dowodów winy odstąpili od ukarania osób winnych za zamazanie imion i nazwiska wraz z pieczątkami na dokumentach mających znaczenie prawne.
Kolejnym pismem z dnia [...] marca 2014 r. R. K. zarzucił ww. postanowieniu brak rzetelności polegającej na niewykonaniu czynności w dążeniu do ustalenia faktów, co uzasadnia wątpliwości co do bezstronności pracowników [...] Inspektoratu Służby Więziennej w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako ppsa).
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Stosownie do art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W myśl natomiast art. 4 ppsa sądy administracyjne rozstrzygają również spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu R. K. uczynił pismo Dyrektora [...] Służby Więziennej w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] błędnie nazywane przez niego postanowieniem. Pismo to stanowiło informację o wynikach przeprowadzonego postępowania skargowego w zakresie cenzurowania korespondencji, sposobu rozpatrzenia prośby oraz sposobu przeprowadzenia kontroli w celi.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ze zm., powoływana dalej jako kkw), wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności odbywa się, co do zasady, według przepisów kkw.
Zgodnie z treścią art. 6 § 2 kkw, skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Wnioski, skargi i prośby są załatwiane w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 647), a właściwymi do ich załatwienia są kierownicy jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, dyrektorzy okręgowi Służby Więziennej, Dyrektor Generalny Służby Więziennej, a w przypadku, gdy skarga dotyczy działalności Centralnego Zarządu Służby Więziennej, Minister Sprawiedliwości. Skazany może także, jeżeli ustawa kkw nie stanowi inaczej, na podstawie art. 7 § 1 kkw, zaskarżyć do sądu decyzje organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt 3-6 i 10 ustawy, w tym decyzje dyrektora zakładu karnego, aresztu śledczego a także dyrektora okręgowego i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej Stosownie do treści art. 7 § 2 kkw skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3 kkw.
W sprawach dotyczących odbywania kary pozbawienia wolności, kary aresztu, kary porządkowej, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, wykonywania orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu oraz środka zabezpieczającego polegającego na umieszczeniu w zakładzie zamkniętym sądem właściwym jest sąd penitencjarny.
Mając powyższe na względzie należało stwierdzić, iż żaden przepis prawa regulujący zasady postępowania w przypadku wniesienia przez osadzonego skargi dotyczącej naruszenia prawa przez funkcjonariuszy Służby Więziennej nie przewiduje, aby czynności organów postępowania wykonawczego, jak również czynności sądu penitencjarnego dokonywane były poprzez wydawanie aktów o charakterze administracyjnym, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ppsa (vide: postanowienie WSA w Krakowie z dnia 9 maja 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 609/14 dostępne na https://cbois.nsa.gov.pl/).
Uznając zatem, że zaskarżone pismo Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] nie należy do żadnej z form działalności administracji publicznej poddanej kontroli sądów administracyjnych orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa jak w sentencji postanowienia.