Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] Prezydent M. I. odmówił skarżącej W. S. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym mężem W. S., z uwagi na zaistnienie w sprawie przesłanki negatywnej, określonej w art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 111 ze zm., dalej powoływanej jako "ustawa o świadczeniach rodzinnych" lub "uśr") – ponieważ wymagający opieki W. S. pozostaje w związku małżeńskim ze skarżącą, która nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności - a także w związku z niespełnieniem przesłanki, o której mowa w art. 17 ust. 1b uśr – ponieważ na podstawie przedłożonego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności W. S. nie da się ustalić momentu powstania niepełnosprawności.
Organ wskazał jednocześnie, że jak ustalono w sprawie, skarżąca sprawuje stałą i permanentną opiekę nad mężem, oraz że w dniu [...] lutego 2022 r. dostarczyła do organu decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] stycznia 2022 r. o wstrzymaniu wypłaty emerytury rolniczej od dnia [...] lutego 2022 r. Jednak w ocenie Prezydenta obowiązujące przepisy uniemożliwiają przyznanie skarżącej wnioskowanego świadczenia z uwagi na niespełnienie wszystkich przesłanek uprawniających do jego przyznania.
Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie, domagając się jej uchylenia oraz orzeczenia co do istoty sprawy przez ustalenie jej prawa do wnioskowanego świadczenia od dnia [...] grudnia 2021 r. Sformułowała przy tym zarzuty naruszenia:
- - art. 17 ust. 1b uśr poprzez błędną wykładnię i pominięcie okoliczności, że na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r. o sygn. akt K 38/13 przepis ten został uznany za niekonstytucyjny w zakresie w jakim różnicuje on prawo do świadczenia pielęgnacyjnego ze względu na datę powstania niepełnosprawności osoby wymagającej opieki, a w konsekwencji również naruszenie art. 190 ust. 1 Konstytucji RP,
- - art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a uśr w zw. z art. 23 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy ("kro") poprzez ich błędną wykładnię i niezasadne uznanie, że małżonkowi na którym spoczywa obowiązek alimentacyjny, rezygnującemu z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z powodu opieki nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym współmałżonkiem nie przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego.
Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w B. decyzją z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przyznało skarżącej wnioskowane świadczenie pielęgnacyjne od dnia [...] lutego 2022 r. na stałe. W pierwszej kolejności organ odwoławczy, mając na uwadze wyrok z dnia 21 października 2014 r., w którym TK orzekł o niezgodności z Konstytucją przepisu art. 17 ust. 1b uśr w zakresie, który stanowił podstawę orzekania w niniejszej sprawie, nie podzielił stanowiska organu I instancji o zaistnieniu w sprawie podstawy do odmowy przyznania stronie świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na kryterium momentu powstania niepełnosprawności. Za błędną Kolegium uznało również drugą z podstaw odmowy wskazaną przez organ I instancji i wyjaśniło, że art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a uśr nie należy interpretować literalnie, lecz z uwzględnieniem wykładni celowościowej przy uwzględnieniu wartości wynikających z art. 18 i 32 Konstytucji, tj. równości wobec prawa oraz ochrony małżeństwa i dobra rodziny.
Tym samym w ocenie SKO skarżąca spełnia warunki konieczne do przyznania wnioskowanego świadczenia. Organ podkreślił jednocześnie, że wniosek w sprawie złożony został w dniu [...] grudnia 2021 r., a od [...] lutego 2022 r. KRUS na wniosek skarżącej zawiesił wypłacanie emerytury rolniczej. Dlatego też przedmiotowe świadczenie przyznano skarżącej od [...] lutego 2022 r.
Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Sądu, zaskarżając ją w części dotyczącej czasookresu, na który przyznane zostało jej świadczenie pielęgnacyjne i wnosząc o ustalenie na jej rzecz wnioskowanego świadczenia od dnia [...] grudnia 2021 r. do dnia [...] grudnia 2022 r. Sformułowała przy tym zarzuty naruszenia:
- a) art. 24 ust. 2 uśr poprzez jego niezastosowanie i przyznanie jej świadczenia od dnia [...] lutego 2022 r., a nie od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, tj. od [...] grudnia 2021 r.;
- b) art. 23 ust. 4 uśr poprzez błędne uznanie, że wraz ze złożeniem z końcem stycznia 2022 r. przez skarżącą decyzji o zawieszeniu pobieranej emerytury nastąpiło kompletne złożenie wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wraz z niezbędnymi załącznikami.
Skarżąca podniosła ponadto, że organ I instancji nie wzywał jej do uzupełnienia wniosku i dopiero SKO wskazało, że niezbędne jest zawieszenie przez nią pobierania emerytury oraz że z treści art. 23 ust. 4 uśr nie wynika, aby dokument, którego domagał się od skarżącej organ (decyzja o zawieszeniu pobierania emerytury), był niezbędnym dokumentem od którego uzależnione jest rozpoznanie wniosku o przyznanie świadczenia.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ podniósł jednocześnie, że nie kwestionuje okoliczności złożenia wniosku przez skarżącą w dniu [...] grudnia 2021 r. jednak, jak wskazał, data złożenia wniosku nie ma w sprawie decydującego znaczenia, ponieważ istotna jest data od kiedy skarżąca przestała pobierać emeryturę, którą KRUS zawiesił od dnia [...] lutego 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Istotę sporu w niniejszej sprawie, w następstwie decyzji reformatoryjnej SKO, stanowiła wyłącznie kwestia daty początkowej, od której należało przyznać skarżącej świadczenie pielęgnacyjne. Skarżąca zakwestionował bowiem legalność przyznania jej przez SKO wnioskowanego świadczenia od daty odpadnięcia negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr w związku ze wstrzymaniem wypłaty emerytury rolniczej na mocy decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] stycznia 2022 r., tj. od dnia [...] lutego 2022 r., domagając się przyznania świadczenia pielęgnacyjnego począwszy od miesiąca, w którym wpłynął do organu wniosek strony o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego tj. od dnia [...] grudnia 2021 r.
Odnośnie natomiast wskazanych przez organ I instancji podstaw odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego opartych na treści art. 17 ust.1b oraz art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a uśr, Sąd zważył, iż SKO zasadnie stwierdziło – zgodnie z tym na co wskazała w odwołaniu skarżąca - że w niniejszej sprawie po pierwsze, nie było podstaw do odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia na podstawie art. 17 ust. 1b uśr z uwagi na treść wyroku TK z dnia 21 października 2014 r., a po drugie, że w okolicznościach sprawy, w której o świadczenie pielęgnacyjne wystąpiła współmałżonka osoby wymagającej opieki, art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a uśr nie może być interpretowany literalnie i stanowić przeszkody w uzyskaniu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Stanowisko to wraz z argumentacją zaprezentowaną przez organ odwoławczy na gruncie uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Sąd uznaje za prawidłowe i przyjmuje jako swoje.
Wskazać należy również, że w rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje spełnienie przez skarżącą – sprawującą opiekę nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym mężem – warunków koniecznych do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, o których mowa w art. 17 ust. 1 uśr.
Wobec powyższego przechodząc do wskazanej już powyżej spornej w sprawie kwestii, tj. możliwości przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego począwszy od miesiąca, w którym złożony został wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia (od dnia [...] grudnia 2021 r.), a więc za okres w którym skarżąca pobierała emeryturę rolniczą, w pierwszej kolejności odnieść należy się do przepisów, stanowiących podstawę wydanych w sprawie decyzji i określających poszczególne warunki dotyczące przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 uśr świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje innym osobom (niż wymienione w pkt 1-3), na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności - jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
Stosowanie zaś do art. 17 ust. 5 pkt 1 lit a uśr, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do emerytury, renty, renty rodzinnej z tytułu śmierci małżonka przyznanej w przypadku zbiegu prawa do renty rodzinnej i innego świadczenia emerytalno-rentowego, renty socjalnej, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w ustawie z dnia 31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym. Wyjaśnić należy zarazem, że w przypadku zbiegu uprawnień do świadczeń ustawodawca wprowadził zasadę wypłaty jednego świadczenia wybranego przez osobę uprawnioną. Taka regulacja znajduje się w art. 27 ust. 5 uśr, w której wskazano, że w przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia rodzicielskiego, pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego, dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 10 lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustalaniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów - przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną - także w przypadku, gdy świadczenia te przysługują w związku z opieką nad różnymi osobami.
Zbieg uprawnień do świadczeń uregulowany jest również w art. 33 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j. Dz.U. 2021, poz. 266 ze zm.), zgodnie z którym, w razie zbiegu prawa do emerytury z prawem do renty na podstawie ustawy, uprawnionemu przyznaje się jedno świadczenie - wyższe lub wybrane przez uprawnionego, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 3 i 4 (ust. 1), natomiast w razie zbiegu prawa do emerytury lub renty przysługującej na podstawie ustawy z prawem do emerytury lub renty z innego ubezpieczenia społecznego, uprawnionemu wypłaca się jedno wybrane przez niego świadczenie, z zastrzeżeniem ust. 4 (ust. 2). Przepisy każdej z ww. ustaw regulują zatem zbieg świadczeń przyznawanych na podstawie tych ustaw, ewentualnie wyraźnie wskazanych przepisów w odniesieniu do innych świadczeń (por. art. 27 ust. 5 pkt 5 uśr, czy art. 33 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników).
Przy czym, jedynym przepisem dotyczącym zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i renty rolniczej, przyznawanych i wypłacanych przez różne organy jest przywoływany wyżej art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr. Zgodzić należy się jednak z utrwalonym już w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, że osoba, która spełnia warunki do przyznania wyższego świadczenia pielęgnacyjnego i chce je otrzymać, a pobiera świadczenie emerytalno-rentowe, winna móc dokonać wyboru jednego z tych świadczeń przez rezygnację z pobierania świadczenia niższego, tj. w niniejszej sprawie emerytury rolniczej. Może to zrealizować poprzez złożenie do właściwego organu wniosku o zawieszenie prawa do emerytury. Dojdzie wówczas do zawieszenia prawa do emerytury (art. 34 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników), co umożliwi ewentualne przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Choć emerytura rolnicza jest prawem niezbywalnym, ale uznać należy, że zawieszenie tego prawa eliminuje negatywną przesłankę z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr (posiadania prawa do emerytury), która w tym wypadku wiązana być musi nie z samym prawem do emerytury, lecz z realizacją tego prawa w postaci wypłaty świadczenia (por. wyroki NSA: z 28 czerwca 2019 r. sygn. akt I OSK 757/19, z 8 stycznia 2020 r. sygn. akt I OSK 2392/19, z 30 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1546/19 i z 27 maja 2020 r. sygn. akt 2375/19; z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 254/20; z dnia 14 lipca 2021 r. sygn. akt I OSK 702/21 – dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).
Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest, że w dacie złożenia przez skarżącą wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, tj. [...] grudnia 2021 r. (data wpływu wniosku do organu), pobierała ona na mocy decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] marca 2021 r. emeryturę rolniczą w wysokości [...] zł miesięcznie.
Nie ulega również wątpliwości, że przepis art. 24 ust. 2 uśr stanowi, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Przy czym, jak stanowi art. 23 ust. 4 pkt 3 lit. f uśr do wniosku należy dołączyć odpowiednio m.in. inne dokumenty potwierdzające spełnianie warunków do przyznania lub ustalenia wysokości świadczenia rodzinnego będącego przedmiotem wniosku.
Co do zasady więc wniosek skarżącej złożony w dniu [...] grudnia 2021 r. o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego powinien skutkować przyznaniem pomocy począwszy od miesiąca złożenia wniosku, tj. od [...] grudnia 2021 r., na co powołuje się skarżąca w złożonej skardze. Stan taki nie mógł mieć jednak miejsca w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Nie można bowiem pominąć tego, że okoliczności faktyczne i prawne niniejszej sprawy wymusiły zastosowanie przez organy w pierwszej kolejności ograniczenia ustawowego wynikającego z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr. Na dzień złożenia wniosku o świadczenie pielęgnacyjne istniała bowiem negatywna przesłanka do przyznania wnioskowanego świadczenia, spowodowana tym, że skarżąca pobierała emeryturę rolniczą, w związku z czym skarżąca w tym czasie nie była uprawniona do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego i wobec tego nie posiadała i nie przedłożyła organowi wraz z wnioskiem dokumentu potwierdzającego spełnianie warunków do przyznania wnioskowanego świadczenia.
Jak podkreślono powyżej, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do świadczenia emerytalno-rentowego, jakim jest m.in. emerytura rolnicza i świadczenie to pobiera. Stanowi o tym wprost art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr. Jednakże, zgodnie z poczynionymi uwagami, osoba która spełnia warunki do przyznania wyższego świadczenia pielęgnacyjnego i chce je otrzymać, a pobiera świadczenie emerytalno-rentowe, ma możliwość dokonania wyboru jednego z tych świadczeń poprzez rezygnację z pobierania świadczenia niższego, tj. w niniejszej sprawie emerytury rolniczej. Wybór ten w przypadku świadczeń emerytalno-rentowych dokonuje się poprzez zawieszenie prawa do tych świadczeń, co skutkuje wstrzymaniem ich wypłaty, a w konsekwencji eliminacją negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr. W takiej sytuacji, wnioskodawca ubiegający się o świadczenie pielęgnacyjne winien więc przedłożyć organowi stosowny dokument, potwierdzający spełnienie warunków do przyznania mu świadczenia pielęgnacyjnego – tj. w tym przypadku decyzję odpowiedniego organu wstrzymującą wypłatę jemu świadczenia emerytalno-rentowego.
Dopiero wniosek zawierający taki dokument uprawnia do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Zgodnie z art. 24 ust. 2 uśr, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, czyli w sprawach wymagających rezygnacji z emerytury od miesiąca, w którym strona przedstawi decyzję o wstrzymaniu wypłaty emerytury (por. wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt I OSK 2813/20; wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2020 r. sygn. akt I OSK 254/20, wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1983/20 – dostępny jw.).
Podkreślić należy przy tym, że nie można w tym samym czasie korzystać z prawa do obu wymienionych świadczeń, tj. świadczenia pielęgnacyjnego i emerytalnego. Treść normy prawnej zawartej w art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr potwierdza, że uprawnionemu przysługuje tylko jedno z tych świadczeń, zgodnie z jego wyborem. Dopiero więc wstrzymanie pobierania świadczenia emerytalno-rentowego, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie, pozwala na przyznanie świadczenia nowo wybranego w miejsce poprzednio pobieranego świadczenia. Skoro w świetle art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr nie jest możliwe kumulatywne pobieranie obu świadczeń (emerytalno-rentowego i pielęgnacyjnego), to warunkiem przyznania nowego świadczenia jest rezygnacja z uprzednio przyznanego świadczenia, co w odniesieniu do emerytury rolniczej, wyraża się poprzez zawieszenie jej pobierania, skutkujące wydaniem decyzji o wstrzymaniu jej wypłaty.
Okres, na jaki strona może ubiegać się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie jest więc determinowany wyłącznie datą wpływu wniosku o to świadczenie, ale też uzależniony jest od terminu przysługiwania uprawnienia wykluczającego prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. W sprawie w miesiącu złożenia wniosku (grudniu) występowała negatywna przesłanka z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr, zatem skarżąca nie spełniała wszystkich materialnoprawnych przesłanek przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i nie posiadała dokumentu potwierdzającego wyeliminowanie negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr, co uniemożliwiało przyznanie jej wnioskowanego świadczenia od miesiąca złożenia wniosku.
Z powyższego wynika, że dopiero zniesienie w formie prawnej negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr daje możliwość przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy oraz na co wskazał organ I instancji w wydanej przez siebie decyzji, skarżąca dostarczyła do organu decyzję Prezesa KRUS o wstrzymaniu wypłaty emerytury rolniczej w dniu [...] lutego 2022 r. Pomimo tego, organ I instancji wydał decyzję odmowną, powołując się niezasadnie na treść art. 17 ust. 1b oraz art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a uśr, co zakwestionowane zostało następnie przez organ odwoławczy. SKO uchylając decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2022 r. uwzględniło jednocześnie, że dnia [...] stycznia 2022 r. Prezes KRUS wydał decyzję wstrzymującą od dnia [...] lutego 2022 r. wypłatę emerytury rolniczej skarżącej i w związku z tym przyznało skarżącej wnioskowane świadczenie od dnia w którym nie było już materialnoprawnej przeszkody z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr do przyznania wnioskowanego świadczenia, tj. od momentu w którym skarżąca przestała pobierać emeryturę rolniczą.
Z przytoczonych okoliczności wynika, że w sprawie ograniczenie ustawowe wynikające z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr ustało dopiero od dnia wstrzymania przez Prezesa KRUS wypłaty skarżącej emerytury rolniczej, tj. od [...] lutego 2022 r. Dopiero w tym dniu ustała przeszkoda do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, o której mowa w art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr. Brak przesłanki negatywnej z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr zaistniał dopiero od dnia [...] lutego 2022 r., a nie w miesiącu złożenia wniosku. Dlatego też od dnia [...] lutego 2022 r., a więc od najwcześniejszego możliwego terminu, SKO przyznało skarżącej wnioskowane świadczenie.
W związku tym, dopóki w przedmiotowej sprawie skarżąca pobierała emeryturę rolniczą, dopóty niemożliwe było przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego na okres, w którym wypłata ww. świadczenia emerytalno-rentowego nie była wstrzymana. Ograniczenia ustawowe wynikające z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr we wskazanych okolicznościach sprawy odpadły dopiero wraz z wydaniem przez Prezesa KRUS decyzji z dnia [...] stycznia 2022 r. wstrzymującej wypłatę emerytury rolniczej od dnia [...] lutego 2022 r. Osoba, która spełnia warunki z art. 17 ust. 1 uśr do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i chce je otrzymywać, a pobiera świadczenie emerytalno-rentowe w niższej wysokości, winna móc dokonać wyboru jednego z tych świadczeń, niemniej konsekwencją dokonania tego wyboru, nie może być zaistnienie sytuacji, w której osoba otrzymywałaby dwa świadczenia za ten sam okres. Dlatego koniecznym warunkiem do przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego jest usunięcie w sposób zgodny z prawem przeszkody z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr, tj. zawieszenie prawa do emerytury skutkujące wstrzymaniem jej wypłaty, co w sprawie miało miejsce od dnia [...] lutego 2022 r.
Wobec powyższego należy uznać, że organ II instancji w zaskarżonej decyzji reformatoryjnej, prawidłowo przyznał skarżącej świadczenie pielęgnacyjne począwszy od dnia [...] lutego 2022 r., tj. od dnia odpadnięcia negatywnej przesłanki z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a uśr w związku ze wstrzymaniem wypłaty emerytury rolniczej.
Jednocześnie należy wskazać na bezzasadność zarzutu dotyczącego naruszenia art. 23 ust. 4 uśr, którego skarżąca upatruje w niezasadnym w jej ocenie wymogu przedłożenia wraz z wnioskiem decyzji o wstrzymaniu pobierania emerytury rolniczej dla uznania kompletności tego wniosku. Podkreślić należy jednak w tym miejscu, że zgodnie z wolą ustawodawcy aby świadczenie mogło być przyznane muszą być złożone w sprawie także inne dokumenty potwierdzające spełnianie warunków do przyznania lub ustalenia wysokości świadczenia rodzinnego będącego przedmiotem wniosku, o których mowa w art. 23 ust. 4 pkt 3 lit. f uśr. Takim dokumentem umożliwiającym wykazanie przez stronę braku negatywnej przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku zbiegu świadczenia pielęgnacyjnego ze świadczeniem emerytalno-rentowym jest zaś decyzja wstrzymująca wypłatę dotychczas pobieranego świadczenia. Wbrew stanowisku skarżącej stwierdzić należy zatem, że prawidłowo wypełniony wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wraz z niezbędnymi dokumentami nie został złożony w grudniu 2021 r., lecz dopiero w lutym 2022 r.
Z tych względów, wskazujących na zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 poz. 329 ze zm.).