Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2023 r., znak: [...], Starosta W. na podstawie art. 16 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej powoływana jako udip) oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej powoływana jako kpa) po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez P. sp. z o.o. we W. (dalej określana jako Skarżąca lub Spółka) - odmówił udostępnienia informacji publicznej w części dotyczącej udostępnienia projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją nr [...] wydaną z upoważnienia Starosty W. w dniu [...] lipca 2022 r., obejmującego projekt zagospodarowania działki lub terenu.
W uzasadnieniu organ wskazał, że żądane przez Spółkę dane stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dalej Starosta wskazał, że projekt budowlany należy do kategorii utworów architektonicznych, jak wskazuje art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jako taki jest przedmiotem prawa autorskiego. Twórcom przysługują autorskie prawa osobiste oraz autorskie prawa majątkowe, mające charakter cywilnych praw podmiotowych, których ochrona należy do kompetencji uprawnionego podmiotu, nie należy natomiast do organu administracji publicznej. Nie ulega wątpliwości, że projekt budowlany jako dzieło o charakterze prawnoautorskim podlega ochronie prawnej wynikającej z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie mówi wprost o definicji "tajemnicy przedsiębiorcy". Zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1233), przez tajemnicę przedsiębiorcy rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.
Organ ocenił, że zawarte w projekcie budowlanym informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy, tj. informacje o charakterze techniczno-technologicznym oraz organizacyjnym, mają charakter unikatowy, posiadają wartość handlową dla P. sp. z o.o. w W. (dalej określana jako Inwestor), których ujawnienie może przyczynić się do pogorszenia jej pozycji konkurencyjnej na rynku. W Polsce istnieje kilka wiodących operatorów sieci komórkowej, którzy posiadają własną infrastrukturę umożliwiającą jak najlepsze użytkowanie danej sieci komórkowej. Operator sieci komórkowej posiada dział techniczny, który odpowiada za prawidłowe działanie sieci komórkowej. Specjaliści monitorują działanie stacji bazowych oraz monitorują jakość pokrycia sieci w terenie przy wykorzystaniu danych wskazanych w projekcie budowlanym. Na podstawie zebranych danych wykonywane są techniczne regulacje sieci usprawniające jej pracę.
Dział techniczny operatora sieci komórkowej składa się z głównych działów, takich jak: planowania sieci, budowy sieci, sieci transmisyjnej, utrzymania sieci, wdrożeń, elektronicznego, itp. Dane techniczne urządzenia są informacjami o danym urządzeniu. Dane techniczne danego urządzenia pozwalają na zapoznanie się z jakością danego urządzenia oraz jego możliwościami. Operator sieci komórkowej bazuje na wartości technologii, która opiera się na rozrastającej się bazie wiedzy pozwalającej na produkowanie stałego strumienia produktów i usług na jak najwyższym poziomie. Technologie można rozumieć jako umiejętności, doświadczenia i rozwiązania organizacyjne wykorzystywane do produkcji i użytkowania towarów i usług w celu zaspokajania potrzeb ludzkich. Stacja bazowa sieci komórkowej jest wyposażona w zestaw anten, które są zamontowane na odpowiednio wysoko usytuowanej konstrukcji wsporczej. "Odpowiednio wysoko" jest pojęciem względnym i dość pojemnym, bo w różnych lokalizacjach wymaga się różnej wysokości posadowienia anten.
Właściwe rozmieszczenie anten pozwala zapewnić dostatecznie dobre pokrycie obszaru stacji bazowej sygnałem radiowym, dzięki czemu można korzystać ze stabilnego połączenia głosowego i wysokich przepływności podczas transmisji danych. Takie dane dotyczące bezpośrednio lokalizacji czy wysokości anteny mogą wskazywać na dane, które przedsiębiorca chce chronić przed nieuczciwą konkurencją. Tym samym budowa stacji bazowej na terenach wiejskich polega na stosowaniu innych technologii niż na bardziej zurbanizowanych miejscach.
Starosta dokonał ponadto analizy linków podanych przez Skarżącą. Informacje podane w treści linków nie są projektami budowlanymi, zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.). W treści linków podane są formularze zgłoszenia instalacji urządzeń wytwarzających pola magnetyczne, sprawozdania z badania rozkładu pól elektromagnetycznych dla wieży typu [...] oraz kwalifikacje instalacji radiokomunikacyjnej telefonii komórkowej P. pod względem oddziaływania na środowisko. Dane informacje są informacjami o środowisku. W przypadku informacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 1029 ze zm.) należy złożyć inny pisemny wniosek. W przypadku, gdy wnioskodawcy zależy na informacjach o środowisku, sprawa będzie wtedy procedowana w innym trybie niż uregulowana ustawą o dostępnie do informacji publicznej.
Analiza przedmiotowego projektu doprowadziła do ustalenia, że w aktach sprawy, pomimo charakteru żądanej informacji, który wskazuje na potencjalne ograniczenie w zakresie udostępnienia w trybie informacji publicznej, brak jest jednoznacznych wskazań, czy wnioskodawca traktuje przedmiotowe informacje jako dane, które podlegają ochronie. Zgodnie ze wskazaniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Starosta zwrócił się do Inwestora z odpowiednim zapytaniem. Dnia [...].12.2022 r. przeprowadzono rozmowę telefoniczną z pełnomocnikiem Inwestora oraz uzyskano odpowiedź w formie ustnej, która została potwierdzona w formie wiadomości e-mail. Pełnomocnik Inwestora wskazał, że nie wyraża zgody na udostępnienie projektu, wyjaśniając, że jest to projekt indywidualny, a ponadto że podlega on ochronie ze względu na przepisy dotyczące praw autorskich. Odpowiedź została udzielona w formie wiadomości elektronicznej i stanowiła potwierdzenie ustaleń dokonanych przez pracownika obsługującego sprawę w toku bezpośredniej rozmowy.
Dodatkowo pełnomocnik Inwestora złożył oświadczenie, w którym wskazał, że dokumentacja projektowa stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Inwestor nie rezygnuje z przysługującemu mu prawa ochrony informacji w trybie art. 5 ust. 2 udip - potwierdzone na platformie ePUAP z [...].02.2023 r.
Tym samym Starosta W. uznał, że przedmiotowy projekt podlega ochronie ze względu na art. 5 ust. 2 udip.
Odwołanie od ww. decyzji złożyła Skarżąca, wskazując, że pomimo wykazania ogólnej dostępności wszystkich danych urządzeń teletechnicznych montowanych na projektowanym maszcie oraz wykazaniu, że jest to konstrukcja zunifikowana, nie mająca żadnych wartości wyróżniających ją spośród innych masztów telekomunikacyjnych tego typu, zatem bezzasadnie odmówiono udostępnienia projektu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia [...] marca 2023 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. art. 16 ust. 1 i art. 5 ust. 2 udip utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją administracyjną stanowi informację publiczną.
Zgodnie art. 5 ust. 1 udip, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Zgodnie art. 5 ust. 2 udip, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.
Odnosząc się do stanowiska Starosty, który wskazał, że projekt budowlany należy do kategorii utworów architektonicznych podlegający ochronie prawnej wynikającej z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, należy podnieść, że niewątpliwie projekt budowlany wykazuje jednocześnie cechy "utworu architektonicznego" w rozumieniu art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i korzysta z ochrony tamże przewidzianej. Jednak zdaniem Kolegium, gdy projekt budowlany staje się częścią decyzji administracyjnej zatwierdzającej projekt budowlany, zastosowanie mają przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż projekt taki staje się informacją publiczną. Ograniczenie dostępu do takiej informacji publicznej może nastąpić w trybie art. 5 ust. 2 udip. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera legalnej definicji pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy", ugruntowany jest pogląd o zasadności odwołania się przy rekonstrukcji tego pojęcia do definicji legalnej "tajemnicy przedsiębiorstwa" zawartej w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn.
Dz. U. z 2022 r. poz. 1233). Ustawodawca pozostawił uznaniu przedsiębiorcy ocenę, czy z uwagi na charakter informacji podejmie stosowne działania w celu zachowania ich w poufności. Dla skutecznej odmowy udzielenia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy (przedsiębiorstwa) niezbędne jest zatem jednoczesne zaistnienie następujących trzech przesłanek: wnioskowana informacja publiczna musi stanowić informację techniczną, technologiczną, organizacyjną lub inną, posiadającą wartość gospodarczą; przedsiębiorca musiał podjąć niezbędne działania w celu zachowania tych informacji w poufności, oraz informacja nie została ujawniona do wiadomości publicznej.
W przedmiotowej sprawie analiza projektu budowlanego prowadzi do wniosku, że zawarte w nim informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy, tj. informacje o charakterze techniczno - technologicznym oraz organizacyjnym, które mają charakter unikatowy, posiadają wartość handlową dla spółki, których ujawnienie może przyczynić się do pogorszenia jej pozycji konkurencyjnej na rynku. Dane techniczne urządzenia są informacjami o danym urządzeniu, pozwalają na zapoznanie się z jakością danego urządzenia oraz jego możliwościami. Stacja bazowa sieci komórkowej jest wyposażona w zestaw anten, które są zamontowane na odpowiednio wysoko usytuowanej konstrukcji wsporczej. Właściwe rozmieszczenie anten pozwala zapewnić dostatecznie dobre pokrycie obszaru stacji bazowej sygnałem radiowym, dzięki czemu można korzystać ze stabilnego połączenia głosowego i wysokich przepływności podczas transmisji danych. Takie dane dotyczące bezpośrednio lokalizacji czy wysokości anteny mogą wskazywać na dane, które przedsiębiorca chce chronić, celem nieuczciwej konkurencji.
W tym przypadku udostępnienie przedmiotowej informacji oznaczałoby możliwość poznania przez dowolne osoby trzecie parametrów technicznych konstrukcji wieży, szczegółów dotyczących zasilania wieży, oznakowania wieży jako przeszkody lotniczej, zabezpieczeń przeciwpożarowych, ilości anten, ich skierowania na azymuty, wysokości zamontowania, danych dotyczących urządzeń sterujących, dróg kablowych, danych dotyczących ogrodzenia wieży, infrastruktury zabezpieczającej, miejsca zamocowania drabiny zapewniającej wejście na wieżę itp. W sytuacji ogłoszenia obowiązywania stopni alarmowych: III stopnia [...] i II stopnia [...] na terenie Polski w związku z wojną na terytorium Ukrainy niewskazane jest, aby powyższe szczegółowe dane dotyczące infrastruktury telekomunikacyjnej były udostępniane osobom trzecim.
Nie ma także żadnego argumentu, dla którego osoba trzecia, w zasadzie bez ponoszenia kosztów, miałaby zapoznawać się, a być może i zamierzać korzystać z pomysłów, rozwiązań czy udogodnień, zaproponowanych w projekcie przez wykonujące go podmioty.
Co istotne w sprawie, Inwestor stwierdził, że nie wyraża zgody na udostępnienie projektu. Jest to projekt indywidualny, podlega ochronie ze względu na przepisy dotyczące praw autorskich i stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa. Inwestor nie rezygnuje z przysługującego mu prawa ochrony informacji w trybie art. 5 ust. 2 udip.
Z kolei analiza linków internetowych wskazanych przez Skarżącą w odwołaniu z [...].12.2022 r. prowadzi do wniosku, że podane w nich treści nie są projektami budowlanymi w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. W treści linków podane są formularze zgłoszenia instalacji urządzeń wytwarzających pola magnetyczne, sprawozdania z badania rozkładu pól elektromagnetycznych dla wieży typu [...] oraz kwalifikacje instalacji radiokomunikacyjnej telefonii komórkowej P. pod względem oddziaływania na środowisko. Dane informacje są informacjami o środowisku. Trudno zatem uznać, że Inwestor udostępnia w internecie projekty budowlane i nie przejawia woli zachowania ich jako niepoznawalnych dla osób trzecich.
Skargę na ww. decyzję złożyła Spółka, uzasadniając ją tym, że nie zostało dowiedzione ponad wszelką wątpliwość, iż ochrona interesu Inwestora nie godzi jednocześnie w interes Skarżącej, a wykorzystywane urządzenia nie będą emitować promieniowania elektromagnetycznego nad należącym do niej terenem, dokonując za jego pośrednictwem przesyłu na częstotliwościach, które mogą doprowadzać do interferencji z promieniowaniem wykorzystywanym w planowanym przez Spółkę przedsięwzięciu inwestycyjnym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała uwzględnieniu.
Spór dotyczy sfery wykładni i zastosowania w okolicznościach rozpoznawanej sprawy przepisów regulujących zasady i tryb udostępniania informacji publicznej, a w szczególności - zasadności odmowy udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy.
Dostęp do informacji publicznej gwarantowany jest na poziomie konstytucyjnym w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, które obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że ustawodawca formułując w art. 61 Konstytucji zasadę "prawa do informacji", wyznaczył tym samym podstawowe reguły wykładni tego uprawnienia. Jeżeli bowiem stanowi ono prawo konstytucyjne, to ustawy określające tryb dostępu do informacji powinny być interpretowane w taki sposób, aby gwarantować obywatelom i innym osobom i jednostkom szerokie uprawnienia w tym zakresie, a wszelkie wyjątki winny być rozumiane wąsko.
Oznacza to stosowanie w odniesieniu do tych ustaw takich zasad wykładni, które sprzyjają poszerzaniu, a nie zawężaniu obowiązku informacyjnego. Podkreślić też należy, że celem konstytucyjnego zagwarantowania obywatelom dostępu do informacji o działaniach władzy publicznej jest zapewnienie transparentności w działaniach tychże organów.
Co oczywiste, konstytucyjne prawo do informacji publicznej nie może być rozumiane jako prawo obywateli do uzyskiwania nieograniczonego dostępu do każdego bez wyjątku dokumentu, czy każdej informacji wytworzonej, odnoszącej się czy będącej w posiadaniu podmiotu publicznego, w tym organu władzy publicznej. Do wprowadzania ograniczeń ww. prawa wyraźnie upoważnia już sam art. 61 Konstytucji, który w ustępie 3 mówi, że ograniczenie może nastąpić "ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa". Zaistnienie okoliczności zawartych w dyspozycji art. 61 ust. 3 Konstytucji RP zakłada zatem sytuację, w której dochodzi do kolizji prawa do informacji publicznej z innym uprawnieniem wywodzonym z ustaw, a nadto z szeroko pojętym interesem Państwa. W takiej sytuacji konieczna jest ocena, jak w danym przypadku hierarchicznie należy usytuować kolidujące wartości.
Ograniczając pewną sferę wolności i praw konstytucyjnych obywatela, nie można naruszyć jej istoty i zachwiać relacji konstytucyjnego dobra, które jest ograniczane (prawo do informacji publicznej), do celu, jaki temu przyświeca (ochrona tajemnicy przedsiębiorcy, ochrona prywatności), który to cel musi być także kwalifikowany w kategoriach wartości konstytucyjnej (interes jednostki, interes Państwa, porządek publiczny i bezpieczeństwo). Chodzi zatem o prawidłowe wyważenie proporcji, jakie muszą być zachowane, by przyjąć, że dane ograniczenie wolności obywatelskiej nie narusza konstytucyjnej hierarchii dóbr, zgodnie z zasadą proporcjonalności (por. wyrok NSA w sprawie I OSK 2022/12).
W sprawie bezsporne jest to, że co do zasady decyzja o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i o udzieleniu pozwolenia na budowę (wraz z załącznikami) stanowi informację publiczną (por. wyroki NSA w sprawach I OSK 2143/14, I OSK 1566/13, I OSK 865/13, I OSK 3073/12, I OSK 204/16). Jak słusznie wskazał NSA w wyroku w sprawie III OSK 3252/21, LEX nr 3204540, kwestia udostępnienia projektu budowlanego, będącego załącznikiem decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie dostępu do informacji publicznej, kształtuje się odmiennie od udostępnienia samego tylko pozwolenia na budowę. Należy rozróżnić zagadnienie kwalifikacji prawnej projektu budowlanego jako informacji publicznej od wynikającej z art. 5 ust. 2 udip możliwości ograniczenia prawa do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.
W przedmiotowej sprawie organ, negatywnie rozpoznając wniosek Skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, powołał się właśnie na tajemnicę przedsiębiorcy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera legalnej definicji pojęcia "tajemnica przedsiębiorcy", ugruntowany jest pogląd o zasadności odwołania się przy rekonstrukcji tego pojęcia do definicji legalnej "tajemnicy przedsiębiorstwa" zawartej w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 1233). Zgodnie z nim przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.
Na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny (np. szczegółowy opis dokonanej czynności przez podmiot, jej koszt) oraz formalny - wola utajnienia danych informacji. Ustawodawca pozostawił bowiem uznaniu przedsiębiorcy ocenę, czy z uwagi na charakter informacji podejmie stosowne działania w celu zachowania ich w poufności. Dla skutecznej odmowy udzielenia informacji publicznej - z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy (przedsiębiorstwa), niezbędne jest zatem jednoczesne zaistnienie następujących trzech przesłanek: wnioskowana informacja publiczna musi stanowić informację techniczną, technologiczną, organizacyjną lub inną, posiadającą wartość gospodarczą; przedsiębiorca musiał podjąć niezbędne działania w celu zachowania tych informacji w poufności, oraz informacja nie została ujawniona do wiadomości publicznej.
W analizowanej sprawie zabrakło przede wszystkim prawidłowych ustaleń związanych z tym, czy Inwestor przejawił wolę utajnienia informacji. Wyjaśnić należy, że w aktach sprawy znajduje się jedynie wydruk z poczty elektronicznej pochodzący od M. P., w treści której znajduje się zapis, że żądana informacja w postaci projektu dokumentacji projektowej stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa i Inwestor nie rezygnuje z przysługującego mu prawa do ochrony informacji w trybie art. 5 ust. 2 udip. Podkreślenia wymaga, że z akt nie wynika podstawowa informacja, a mianowicie czy ww. autorka wiadomości elektronicznej jest osobą umocowaną do reprezentowania Inwestora funkcjonującego jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Tym samym nie można absolutnie uznać, że Inwestor wyraził wolę utajnienia żądanej przez Skarżącą informacji.
Wątpliwości Sądu budzą również obszerne uzasadnienia organów obu instancji dotyczące charakteru projektu budowlanego, którego udostępnienia żąda Skarżąca, uzasadniające uznanie go za informację stanowiącą tajemnicę przedsiębiorcy. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających zawarte w ww. uzasadnieniach informacje dotyczące wyjątkowości przedmiotowego projektu budowlanego, uzasadniających stwierdzenie, że przedmiotowy projekt budowlany zawiera właśnie informacje mogące stanowić tajemnicę przedsiębiorcy. To Inwestor winien szczegółowo uzasadnić swój wniosek o ograniczenie prawa do dostępu do informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, wskazując konkretne argumenty w tym zakresie. Adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie może bowiem dowolnie, wedle sobie tylko znanych kryteriów kwalifikować informacji jako informacji objętych tajemnicą przedsiębiorcy. Muszą to być konkretne, racjonalne i weryfikowalne motywy. Przede wszystkim jednak, jak wskazano wyżej, w aktach sprawy w ogóle brak jest takiego wniosku.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej powoływana jako "ppsa"), orzeczono jak w sentencji.
Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z treści uzasadnienia niniejszego wyroku. Rzeczą organu przy ponownym rozpatrywaniu sprawy będzie uwzględnienie przedstawionej oceny prawnej i usunięcie dostrzeżonych naruszeń prawa, zgodnie z dyspozycją art. 153 ppsa. W szczególności organ zwróci się do Inwestora o wskazanie jego stanowiska w przedmiocie treści wniosku Skarżącej o dostęp do informacji publicznej. W przypadku jeśli Inwestor będzie odwoływał się do tajemnicy przedsiębiorcy, organ wezwie go do szczegółowego uzasadnienia takiego stanowiska poprzez wykazanie, że żądana informacja publiczna jest objęta właśnie tajemnicę przedsiębiorcy.
Cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query.
Na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ppsa z uwzględnieniem uiszczonego przez Skarżącą wpisu w kwocie 200 zł (§ 2 ust. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193).