Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 maja 2007 r. Helena W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.z dnia 6 lipca 2006 r.,sygn. akt II SAB/Bd 69/05 w sprawie ze skargi na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W skardze skarżąca wskazała, iż zaszły nowe okoliczności nie precyzując jednak kiedy dowiedziała się o podstawie wznowienia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Skarga o wznowienie postępowania jest pismem procesowym o szczególnym charakterze i z racji tej powinna w pierwszym rzędzie spełniać wszystkie wymogi przewidziane w przepisach art. 46 i 47 p.p.s.a. dla pism w postępowaniu sądowym których braki mogą zostać usunięte w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.. Ponadto skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać pewne elementy konstrukcyjne, charakterystyczne tylko dla skargi o wznowienie, wskazane w art. 279 p.p.s.a., których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy. Stosownie do treści tego artykułu skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Wspomniane braki nie mogą zostać uzupełnione w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż tryb ten dotyczy wymagań wymienionych w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Za powyższym przemawia okoliczność, iż ustawodawca przewidział możliwość wezwania przez Sąd wnoszącego skargę o wznowienie do uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu lub dopuszczalności wznowienia (art. 280).
Jednakże należy zauważyć, iż art. 280 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, iż Sąd może wezwać wnoszącego skargę do uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu a nie o wskazania samych okoliczności. Te okoliczności winny być wskazane w skardze o wznowienie postępowania a Sąd w sytuacji gdy poweźmie wątpliwość co do tych okoliczności ma prawo wezwać skarżącego do ich uprawdopodobnienia. Zakładając racjonalność prawodawcy należy przyjąć, iż art. 280 p.p.s.a. stanowi lex specialis wobec postanowień art. 49 p.p.s.a. i wyłącza jego zastosowanie.
W związku z powyższym Sąd uznał, iż regulacja zawarta w art. 280 § 2 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie sytuacji kiedy skarżący w skardze o wznowienie postępowania stosownie do treści przepisu art. 279 p.p.s.a. wskaże okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia a Sąd poweźmie jedynie co do nich wątpliwości a nie dotyczy sytuacji gdy skarżący tych okoliczności w ogóle nie wskaże. Brak wskazania w skardze okoliczności stwierdzających zachowanie terminu powoduje, iż podstawa wznowieniowa, co do której nie podano okoliczności stwierdzających zachowanie terminu, nie może być przez sąd rozpoznana merytorycznie, ponieważ Sąd w pierwszym rzędzie winien zbadać czy skarga o wznowienie została w terminie i czy opiera się na ustawowych przesłankach wznowienia a w razie braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci (art. 280 § 1 p.p.s.a.) (porównaj postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2005 r. II FSK 795/05, niepubl.).
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę o wznowienie postępowania odrzucił.