Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę B. S. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...].
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 29 listopada 2007r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru
- k. 43).
Od powyższego postanowienia skarżący, będący radcą prawnym, pismem z dnia [...] grudnia 2007r. złożył skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Z kolei zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wskazać należy przy tym, iż wynikające z powyższego przepisu wymogi stosowane są do czynności podejmowanych przez adwokata lub radcę prawnego bez względu na to, jaką rolę procesową pełni (czy jest skarżącym czy pełnomocnikiem strony).
W rozpatrywanej sprawie wpis od skargi kasacyjnej ma charakter stały i zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; z późń. zm.) wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Wysokość wpisu od skargi wynikała § 2 ust 3 pkt 10 cyt. wyżej rozporządzenia, zgodnie, z którym wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu kombatantów wynosi 100 zł. W związku z tym wpis od skargi kasacyjnej wynosił w niniejszej sprawie 100 zł.
Wnosząc skargę kasacyjną skarżący nie uiścił wyżej wspomnianego wpisu.
Z tych względów, na podstawie art. 221 w związku z art. 219 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.