Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 538/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uwzględniając skargę M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku w punkcie pierwszym uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B., w punkcie drugim stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu oraz zasądził od Wojewody [...] na rzecz skarżącej zwrot poniesionych kosztów sądowego.
W piśmie z dnia 25 marca 2013 r. uczestnik postępowania K. G. wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyroku w związku z pomyłką polegającą na wskazaniu oznaczenia nieruchomości ul. P. [...], a powinno być P. [...].
Stwierdzić należy, że z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że inwestorzy L. i K. G. wystąpili do Prezydenta Miasta B. z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na rozbudowę budynku położonego w B. przy ul. P. [...].
Wobec powyższego nie budzi wątpliwości fakt, że w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku, na stronach 8, 9, 10, 13, 14 i 15, w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, błędnie wpisano numer nieruchomości położonej przy ulicy P. w B., w ten sposób, że wpisano nr "[...]" zamiast prawidłowego numeru "[...]".
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) - sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie oraz rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że możliwość rektyfikacji wyroku jaką przewidziano w powyższym przepisie odnosi się również do uzasadnienia wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., sygn. akt I PZ 7/82). Zatem możliwym jest dokonanie przez sąd sprostowania uzasadnienia wyroku jeśli w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu lub oczywistej omyłki. Judykatura przyjęła, że sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów.
Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W ramach wymienionych w art. 156 § 1 P.p.s.a. szeroko rozumianych błędów nie podlegają sprostowaniu mylne ustalenia faktyczne sądu, choćby zostały spowodowane przeoczeniem. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09).
Mając powyższe na uwadze, zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.