Uzasadnienie
W wyniku rozpoznania wniosku B. N., R. R., W. R. i Z. R., Prezydent Miasta [...] decyzją z[...], na podstawie art. 95 pkt 7, art. 96 ust. 1, 4, art. 97 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.) zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], wpisanej do KW [...], polegający na podziale działki nr 230 o pow. 0,816 ha, w wyniku którego powstały działki 230/1 i 230/2 o podanej w decyzji powierzchni. Podział polegał na wydzieleniu zabudowanych działek 230/1 i 230/2 z gruntem niezbędnym do prawidłowego korzystania z budynków mieszkalnych znajdujących się na tych działkach.
Odwołanie od decyzji wniósł Z. R. uznając, że podział jest niesprawiedliwy, gdyż wydzielona działka przypadająca W. R. jest zbyt duża. Powinien on otrzymać 2/5 z wydzielonej działki a nie jak wynika z projektu, prawie połowę, gdyż taką wolę wyraził w testamencie ojciec.
Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] uchylono zaskarżoną decyzję i odmówiono zatwierdzenia podziału nieruchomości. Organ powołując się na art. 97 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami stwierdził, że w postępowaniu o podział nieruchomości wymagane jest zgodne działanie wszystkich współwłaścicieli nie tylko w chwili złożenia wniosku lecz przez całe postępowanie, a skutkiem cofnięcia żądania przez jednego ze współwłaścicieli brak jest możliwości zatwierdzenia podziału przez właściwy organ.
W skardze do sądu W. R. wskazał, że do podziału doszło za zgodą wszystkich współwłaścicieli.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jeżeli nieruchomość jest przedmiotem współwłasności, podziału można dokonać na wniosek wszystkich współwłaścicieli. Oznacza to, że podział nieruchomości stanowiącej współwłasność wymaga zgodnego współdziałania wszystkich współwłaścicieli a decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości może być wydana tylko wtedy, gdy wniosek o podział został złożony przez wszystkich współwłaścicieli.
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy ten warunek został spełniony. Wniosek złożyli wszyscy współwłaściciele. Organ natomiast potraktował odwołanie jednego ze współwłaścicieli, kwestionującego prawidłowość podziału jako cofnięcie żądania, które uniemożliwia zatwierdzenie podziału.
Taka ocena jest nieprawidłowa. Czym innym są warunki formalne wniosku i udział wszystkich współwłaścicieli w toczącym się postępowaniu a czym innym merytoryczna poprawność decyzji. Idąc tokiem rozumowania organu w każdym przypadku zakwestionowania rozstrzygnięcia z powodów merytorycznych przez któregoś ze współwłaścicieli występuje brak możliwości dokonania podziału nieruchomości. Wniesienie odwołania takiego skutku nie musi odnosić.
Stanowisko organu byłoby zasadne tylko wówczas, gdyby organ dysponował wyraźnym oświadczeniem woli współwłaściciela, że w ogóle nie zgadza się na podział nieruchomości, czy cofa złożony wniosek. Natomiast odwołujący nie zgodził się z decyzją, kwestionując ustaloną w niej wielkość podzielonych działek. Zakwestionował on sposób podziału.
W tych okolicznościach nadinterpretacją organu jest twierdzenie, że odwołujący się cofnął swoje żądanie wskutek wniesienia odwołania.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ppsa orzekł jak w sentencji a na podstawie art. 152 ppsa orzekł jak w pkt 2.
Ponownie rozpoznając sprawę, organ ustali czy odwołujący się cofnął żądanie czy kwestionuje tylko merytoryczną zawartość decyzji. W przypadku braku wyraźnej woli skarżącego w tym przedmiocie oceni sprawę merytorycznie, uwzględniając treść złożonego wniosku i warunki podziału.