Uzasadnienie
A. Z. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005r.r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta W. z dnia [...] 2005r.. Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] przy ul. K. we W., o udzieleniu W. G. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz o nałożeniu obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu.
W podstawie prawnej decyzji organ I instancji powołał art. 51 ust. 4 w zw. z art. 81ust.1 pkt2 i 83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2003r.Nr 207, poz.2016 ze zm.). W jej uzasadnieniu podano, iż postanowieniem z dnia 16 września 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta W. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z rozbudową przedmiotowego obiektu z powodu istotnych odstępstw od zatwierdzonego pierwotnie projektu budowlanego. Następnie w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie w/w organ decyzją z dnia [...] 2004r. nakazał inwestorowi przedłożenie projektu budowlanego zamiennego określając jednocześnie zakres i termin wykonania nałożonego obowiązku. W. G. dostarczyła wymagane dokumenty.
W odwołaniu od tej decyzji A. Z. domagała się jej uchylenia i podniosła, że zatwierdzony projekt zamienny jest niezgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co powoduje, że przedmiotowa decyzja narusza art.5 ustawy Prawo budowlane. Nadto skarżąca wywodziła, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów o postępowaniu administracyjnym, gdyż brak w jej uzasadnieniu określenia zakresu prac skutkujących doprowadzeniem budynku do stanu zgodnego z prawem.
Rozpatrujący odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. podjął zaskarżoną decyzję i podzielił stanowisko organu I instancji, że wobec wykonania przez inwestora wszystkich obowiązków nałożonych w decyzji z dnia [...] 2004r. zasadnym było wydanie pozwolenia na wznowienie wstrzymanych robót na podstawie art. 51ust.4 Prawa budowlanego.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ II instancji wskazał, że odległości przedmiotowej rozbudowy od granicy z działką [...]: t.j 3,5-4m od ściany zewnętrznej budynku (bez otworów okiennych i drzwiowych) oraz odległość 2,20m dla schodów zewnętrznych wejścia do piwnicy oraz okapu dachowego, są odległościami zgodnymi z warunkami technicznymi sytuowania budynków, określonymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz.690 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 07.04.2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 109, poz.1156), które wynoszą odpowiednio: dla okapu-min.2,20m, a dla schodów-1,70m. Możliwość umieszczenia w ścianie budynku pustaków szklanych przewiduje natomiast § 232 ust.6 rozporządzenia.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. Z. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzuciła, iż jest ona niezgodna z prawem i powołała się na zarzuty zawarte w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna i jako taka podlega oddaleniu.
Jak należy wnosić z uzasadnienia skargi skarżąca domaga się nakazania rozbiórki przedmiotowego obiektu. Zgodzić należy się ze stroną skarżącą, że proces budowlany nie był realizowany przez inwestora w sposób prawidłowy, gdyż podjęty został w warunkach odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Jednakże nie każde naruszenie przepisów prawa budowlanego spotkać się musi z konsekwencją w postaci nakazu rozbiórki. Organ zasadnie przyjął, że z treści art.51ust.4 ustawy Prawo budowlane wynika, iż warunkiem wydania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych jest spełnienie obowiązku wykonania określonych czynności nałożonych na inwestora w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Przepis ten określa zatem zakres ustaleń, jakich dokonać musi właściwy organ przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych.
Należało zatem ocenić, czy wykonane zostały czynności, o jakich mowa wyżej. Oceniając w tym aspekcie przeprowadzone postępowanie należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja, wbrew poglądom skarżącej, prawa nie narusza.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że W. G. złożyła wszystkie dokumenty wymienione w decyzji z dnia 21.10.2004r.wydanej w trybie art. 51ust.1 pkt2 omawianej ustawy. Opierając się na przedłożonej przez inwestorkę dokumentacji organ stwierdził, że istnieją przesłanki legalizacji prowadzonych robót i stanowisko swoje uzasadnił.
Nie mógł również odnieść zamierzonego skutku zarzut strony skarżącej, że przedmiotowa decyzja narusza uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt8 Prawa budowlanego. O naruszeniu takim można mówić jedynie wtedy, kiedy naruszone są w tym względzie konkretne przepisy, warunki techniczne lub normy obowiązujące w budownictwie. (por.wyrok NSA z dnia 01.02.2001r.,IV SA 2085/98,opubl.LEX nr 55752)
Tymczasem obowiązujące przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz.690 ze zm.) określają minimalną odległość budynku od granicy działki na 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, a nadto przewidują możliwość posadowienia budynku w odległości 3 m od granicy działki w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy (§ 12.ust. 1 rozporządzenia). W § 12 ust.5 tego rozporządzenia dopuszczono natomiast możliwość pomniejszenia odległości, o których mowa powyżej przez okapy i gzymsy o nie więcej niż 0,8 m od granicy działki budowlanej, natomiast przez części budynku, takie jak balkony, galerie, tarasy, schody zewnętrzne, pochylnie i rampy - o nie więcej niż 1,3 m. Skoro inwestorka W. G. prowadząc przedmiotową rozbudowę zachowała prawem przewidziane odległości usytuowania obiektu budowlanego w stosunku do granicy, to brak jest powodów, by uznać za zasadny zarzut naruszenia przedmiotową decyzją uzasadnionych interesów skarżącej.
Błędny jest również pogląd skarżącej, że zastosowanie pustaków szklanych przy budowie ściany zewnętrznej obiektu stanowi w swej istocie wykonanie otworów okiennych, co powoduje, że minimalna odległość budynku od granicy działki powinna wynosić 4m. Kwestię dopuszczalności zastosowania tego rodzaju materiałów budowlanych przewiduje wymienione wyżej rozporządzenie Ministra Infrastruktury, które w § 232 ust.6 stanowi, że w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego dopuszcza się wypełnienie otworów materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenie, jeżeli powierzchnia wypełnionych otworów nie przekracza 10% powierzchni ściany. Słuszne jest w tym zakresie stanowisko organu odwoławczego, że fakt zastosowania luksferów przy budowie ściany zewnętrznej przedmiotowego obiektu, z zachowaniem wskazanej wyżej proporcji powierzchni ściany do powierzchni wypełnienia otworów nie powoduje naruszenia przepisów prawa budowlanego w zakresie minimalnych odległości sytuowania budynków od granicy działki.
W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest uchybień, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)