Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2 marca 2021 r., II SA/Bd 666/20

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 marca 2021 r.

Sprawa

sprawy ze skargi A. G. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę.

Skład

sędzia WSA Renata Owczarzak przewodniczący, sprawozdawca
sędzia WSA Elżbieta Piechowiak
asesor WSA Katarzyna Korycka

Uzasadnienie

II SA/Bd 666/20

Decyzją z dnia [...].03.2020 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla M. B., działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 4, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (tekst jednolity w Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.), nakazał A. G. - właścicielowi budynku biurowego usytuowanego na działce nr ewide[...] obręb 216 przy ul. [...] w B. (oznaczonej na mapie ewidencyjnej symbolem 1b3) usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, tj.:

. wypełnienie spękań i ubytków tynku w ścianach frontowych budynku biurowego (oznaczonego na mapie ewidencyjnej symbolem 1b3) na działce nr [...] obr. 216 przy ul. [...] w B. od strony ul. [...], od strony działki nr ewid.[...] obr. 2016 i od strony działki nr ewid.[...] obr. 216,

. pomalowanie elewacji frontowych przedmiotowego budynku od strony ul. [...], od strony działki nr ewid.[...] obr. 2016 i od strony działki nr ewid.[...] obr 216, w terminie do dnia [...] kwietnia 2021 r.

Uzasadniając decyzję orzekający organ I instancji podniósł, iż po przeprowadzeniu w dniach [...].01.2020 r. i [...].02.2020 r. kontroli budynku biurowego stwierdzono, że budynek powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia. Stwierdzono uszkodzenia elewacji frontowych budynku od strony ul. [...], od strony działki nr ewid.[...] obr. 216 i od strony działki nr ewid.[...] obr. 216 - widoczne są spękania i ubytki tynku (miejscowo gołe cegły). Ponadto elewacje są zabrudzone i pozbawione zewnętrznych powłok malarskich. Budynek jest w całości sklamrowany (konstrukcja wzmocniona przez zewnętrzne ceowniki w pionie i w poziomie spięte wewnątrz ściągami stalowymi).

Wszystko to w ocenie organu I instancji sprawia, że budynek biurowy swym wyglądem oszpeca otoczenie i dysharmonizuje z budynkami sąsiadującymi, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna.

Ponadto ustalono, że dla obszaru, w którym usytuowany jest budynek nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowy budynek zlokalizowany jest przy ul. [...] - jednej z najważniejszych komunikacyjnie ulic w B. i najbardziej obciążonych ruchem drogowym, co niewątpliwie rzutuje na odbiór miasta B. przez jej użytkowników. Ulica rozciąga się na kierunku zachód-wschód, od R. F. po S. F. i granice B. - wspólnie z ul. [...] tworzy starodawny trakt łączący B. z F..

Zdaniem organu I instancji negatywnie na wizerunek ulicy [...] i miasta B. wpływają zaniedbane, nieodrestaurowane obiekty w tym również budynek biurowy zlokalizowany przy ul. [...], natomiast zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1-7 ustawy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla M. B. zwrócił też uwagę, że w przedłożonym protokole z okresowej kontroli rocznej stanu technicznego obiektu budowlanego z września 2019 r. stwierdzono, co następuje: "tynki - spękania, ubytki, zawilgocenia oraz odparzenia i odpadanie, nie pokryte powłokami malarskimi. Stan zużycia technicznego 60%".

W odwołaniu od powyższej decyzji A. G. wniósł o jej uchylenie, zarzucając:

. naruszenie art. 66 ust. 1 pkt. 4 ustawy - Prawo budowlane poprzez jego zastosowanie, mimo braku istnienia okoliczności faktycznych uzasadniających uznanie, iż budynek położony na działce nr ewid.[...] swoim wyglądem oszpeca otoczenie,

. art. 5 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego i art. 7 oraz 77 k.p.a. poprzez pobieżne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i pominięcie przy wydawaniu decyzji interesu społecznego, słusznego interesu stron oraz uzasadnionych interesów osób trzecich.

Zdaniem odwołującego, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza, aby przedmiotowy budynek powodował skrajne zaniedbania w estetyce jego elewacji, ponieważ budynek choć posiada pewne wady, to na pewno nie jest przykładem skrajnych zaniedbań, a czynności polegające m.in. na wykorzystaniu znacznej części elewacji poprzez zasłonięcie ich wielkopowierzchniowymi reklamami, powoduje usunięcie przymiotu oszpecania otoczenia. W bliskim jego otoczeniu znajdują się również inne budynki w identycznym stanie technicznym i estetycznym, lecz organ nie wykazał, aby estetyka sąsiadujących budynków odbiegała od stanu elewacji przedmiotowej nieruchomości.

Ustalenie przesłanek do określenia obowiązków opartych na normie prawnej zawierającej tak ocenne określenie "powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia" oraz treści rozstrzygnięcia, zdaniem odwołującego powinno nastąpić po dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego, słusznego interesu stron oraz uzasadnionych interesów osób trzecich zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 P.b. i art. 7 k.p.a.), natomiast organ wydający decyzję ograniczył się do ustalenia stanu budynku i własnej oceny otaczających budynków i wydał decyzję zmierzającą do uzyskania przez sporny budynek takiego pożądanego stanu estetycznego. Nie zostało przeprowadzone dostateczne postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia, że ujawnione usterki obiektu powodują, że szpeci on swym wyglądem otoczenie, w którym się znajduje, a lakoniczne odwołanie się do wymaganej estetyki nieruchomości wzdłuż ulicy [...], w ocenie skarżącego jest nieweryfikowalne.

K. - P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja oparta została na prawidłowej podstawie prawnej i ustalonym właściwie przez organ I instancji stanie faktycznym. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przywołano odpowiednie okoliczności potwierdzające zasadność wydania orzeczonego nakazu. Organ ten wyjaśnił szczegółowo, jakie okoliczności zostały uwzględnione przy wydaniu decyzji, która miała przekonać stronę postępowania o jej prawidłowości, co wiąże się z zasadą przekonywania wyrażoną w art. 11 K.p.a.

Organ nadzoru budowlanego II instancji po analizie wszystkich zebranych dokumentów w niniejszej sprawie stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla M. B. dokonał prawidłowych ustaleń, które zostały odzwierciedlone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a stwierdzony stan faktyczny oraz zebrany materiał dowodowy, w tym fotograficzny potwierdza, iż estetyka elewacji przedmiotowego obiektu narusza obowiązujące przepisy ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane (w tym art. 5 ust. 2, art. 61 pkt 1 ww. ustawy).

Ustosunkowując się do treści odwołania organ II instancji wyjaśnił, że z protokołu z okresowej rocznej kontroli obiektu budowlanego z września 2019 roku dotyczącego elewacji (zewnętrzne warstwy ścian zewnętrznych) wprost wynika, że na tynkach są spękania, ubytki, zawilgocenia oraz odparzenia i odpadanie, nie pokryte powłokami malarskimi. Stan zużycia technicznego określono na 60%. Dodatkowo, z wniosków końcowych wynika, iż budynek wymaga wykonania niezbędnego remontu.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane (...) organ odwoławczy wyjaśnił, że w uzasadnieniu niniejszej decyzji wskazano jakie przepisy zostały naruszone, a także dlaczego zastosowano procedurę opartą o art. 66 Prawa budowlanego. Ponadto, w ocenie organu odwoławczego, zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający, by stwierdzić, że owa elewacja jest w nieodpowiednim stanie, zatem zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 kpa nie znajduje uzasadnienia.

Natomiast odnosząc się do twierdzenia zawartego w odwołaniu, iż "(...) należy z ostrożności, w przypadku przesądzenia obowiązku wykonania przewidzianych decyzją prac, wnieść o wydłużenie ustalonego terminu", organ odwoławczy wyjaśnił, iż organem uprawnionym do przedłużania terminu jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla M. B., dlatego też w przypadku nie usunięcia wszystkich stwierdzonych nieprawidłowości nałożonych zaskarżoną decyzją w terminie do dnia [...] kwietnia 2021 r., należy ewentualnie zwrócić się do organu I instancji przed upływem wyznaczonego terminu o jego przedłużenie.

W skardze do Sądu A. G. wniósł o uchylenie decyzji organu I i II instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając:

1. naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo budowlane poprzez jego zastosowanie, mimo braku istnienia okoliczności faktycznych uzasadniających uznanie, iż budynek położony na działce nr ewid.[...] swoim wyglądem oszpeca otoczenie,
2. naruszenie art. 5 ust. t i 2 ustawy - Prawo budowlane i art. 7 oraz 77 k.p.a. poprzez pobieżne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i pominięcie przy wydawaniu decyzji interesu społecznego, słusznego interesu stron oraz uzasadnionych interesów osób trzecich.

W ocenie skarżącego, argumentując podobnie jak w odwołaniu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza, aby przedmiotowy budynek powodował skrajne zaniedbania w estetyce jego elewacji, ponieważ budynek choć posiada pewne wady, to na pewno nie jest przykładem skrajnych zaniedbań, a czynności polegające m.in. na wykorzystaniu znacznej części elewacji poprzez zasłonięcie ich wielkopowierzchniowymi reklamami, powoduje usunięcie przymiotu oszpecenia otoczenia. Zdaniem skarżącego w bliskim otoczeniu znajdują się również inne budynki w identycznym stanie technicznym i estetycznym, lecz organ nie wykazał, aby estetyka sąsiadujących budynków odbiegała od stanu elewacji przedmiotowej nieruchomości.

Zdaniem skarżącego, ustalenie przesłanek do nałożenia obowiązków opartych na normie prawnej zawierającej ocenne określenie, powinno nastąpić po dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego, słusznego interesu stron oraz uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 i 2 Prawo budowlane i art. 7 k.p.a.). K. - P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wydał decyzję na podstawie tego samego materiału dowodowego, co Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla M. B., nie powołał żadnych nowych dowodów, okoliczności, ani faktów, a to na organie administracji spoczywa ciężar udowodnienia, iż obiekt swym wyglądem szpeci otoczenie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Szczecinie z dnia 19 listopada 2003 r., sygn. akt SA/Sz 2255/01). Stwierdzenie wystąpienia w sprawie przesłanki z pkt 4 art. 66 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, zdaniem skarżącego musi poprzedzić przeprowadzenie odpowiedniego postępowania dowodowego. Stwierdzenie, że obiekt swym wyglądem powoduje oszpecenie otoczenia, również musi zostać poprzedzone ustaleniami co do otoczenia w jakim budynek ten się znajduje (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt II OSK 2458/16).

W przekonaniu skarżącego, organ wydając decyzję, ograniczył się do ustalenia stanu budynku i własnej oceny otaczających budynków i wydał decyzję zmierzającą do uzyskania przez sporny budynek pożądanego stanu estetycznego. Nie zostało przeprowadzone dostateczne postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia, czy ujawnione usterki obiektu powodują, że szpeci on swym wyglądem otoczenie, w którym się znajduje, a lakoniczne odwołanie się do wymaganej estetyki nieruchomości wzdłuż ulicy [...] jest nieweryfikowalne.

Skarżący zwrócił uwagę, że estetyka sąsiadujących nieruchomości nie odbiega od stanu opisywanej nieruchomości, co oznacza, że bez odpowiedniego postępowania dowodowego z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. nie dokonano ustaleń niezbędnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem organ nadzoru budowlanego skupił się na gromadzeniu błędnego materiału dowodowego i analizie okoliczności nieistotnych, a opisane uchybienia przepisom postępowania, wynikały z błędnej wykładni normy prawa materialnego - art. 66 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego.

Skarżący podkreślił, iż podejmuje działania mające na celu zachowanie należytej estetyki, a planowane prace w zakresie wykonania remontu nieruchomości wymagają przeprowadzenia całego procesu inwestycyjnego i zaangażowania znacznych środków finansowych, dlatego w tym zakresie należy z ostrożności, w przypadku przesądzenia obowiązku wykonania przewidzianych decyzją prac, wnieść o wydłużenie ustalonego terminu.

W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało ono podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw prawnych.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15 zzs ? pkt 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842).

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3).

W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając legalność zaskarżonej decyzji K. - P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla M. B. z dnia [...].03.2020 r., znak: [...] nakazującą właścicielowi budynku usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, uwzględniając powyższe kryteria Sąd doszedł do wniosku, że rozstrzygnięcie to odpowiada prawu, a wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę wydania przedmiotowej decyzji stanowił przepis art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.). Zgodnie z powyższym przepisem w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Decyzja, o której mowa w powołanym powyżej przepisie stanowi konsekwencję obowiązku nałożonego na zarządcę oraz właściciela obiektu budowlanego w art. 61 ust. 1 Prawa budowlanego, którym jest utrzymywanie i użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywaniem go w należytym stanie technicznym i estetycznym (art. 61 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego).

Wyjaśnienia wymaga, ze decyzja wydana w oparciu o treść art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego ma charakter związany, ponieważ organ nadzoru budowlanego po ustaleniu wystąpienia którejkolwiek z przesłanek określonych w powyższym przepisie jest zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Obowiązek wykonania robót budowlanych ma przy tym jedynie charakter naprawczy, a sam ich rodzaj oraz zasięg zależy od rodzaju stwierdzonych nieprawidłowości. Rozstrzygnięcie organu powinno uwzględniać zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, jak i możliwość jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego i estetycznego przez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Możliwość nałożenia obowiązków, o jakich mowa w art. 66 Prawa budowlanego powiązana jest z nieprawidłowościami powstałymi w trakcie użytkowania budynku np. na skutek upływu czasu, czy też wystąpienia innego czynnika niezwiązanego z działalnością inwestycyjną, który przyczynia się do pogorszenia stanu technicznego, czy też estetycznego budynku (Z. Kostka, Prawo budowlane. Komentarz. Gdańsk 2007, str. 197).

W przedmiotowej sprawie, w ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, spełnione zostały przesłanki nałożenia obowiązku, o jakim mowa w powołanym powyżej przepisie. Skarżący konsekwentnie kwestionuje powyższe ustalenia, jednakże zdaniem Sądu, stanowisko jego uznać należy za wadliwe.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na zaistnienie przesłanek nałożenia obowiązku, o jakim mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Przedłożona dokumentacja fotograficzna, na którą składają się zdjęcia wykonane podczas przeprowadzonych w dniach [...].01.2020 r. i [...].02.2020 r. kontroli budynku biurowego opisanego powyżej, potwierdzają oszpecenie otoczenia przez ów budynek. Podczas kontroli stwierdzono uszkodzenia elewacji frontowych budynku od strony ul. [...], od strony działki nr ewid.[...] obr. 216 i od strony działki nr ewid.[...] obr. 216 – opisane jako widoczne spękania i ubytki tynku (miejscowo gołe cegły). Ponadto przedmiotowe elewacje są zabrudzone i pozbawione zewnętrznych powłok malarskich. Budynek jest w całości sklamrowany (konstrukcja wzmocniona przez zewnętrzne ceowniki w pionie i w poziomie spięte wewnątrz ściągami stalowymi).

Wszystko to sprawia już z opisu uszkodzeń obiektu, że obiektywnie budynek biurowy usytuowany przy ul. [...] odbiega od pożądanych efektów estetycznych a także nie przystaje swoją estetyką do otaczającej zabudowy. Oszpeca on otoczenie i powoduje dysharmonię estetyczną z budynkami sąsiadującymi, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja fotograficzna oraz protokół oględzin obiektu budowlanego z dnia [...].02.2020 r. Słusznie organ uznaje, że zgromadzone w sprawie dowody nie pozostawiają wątpliwości, że przedmiotowy budynek negatywnie wyróżnia się, szpecąc otoczenie oraz powodując dysharmonię z budynkami sąsiadującymi. Należy zaznaczyć, że dla nałożenia obowiązku, o którym mowa w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nie jest wymagane, aby budynek, w sposób negatywny odróżniał się od całego otoczenia, w którym się znajduje.

Twierdzenia skarżącego, dotyczące zakwestionowania powyższej okoliczności, nie znajdują uzasadnienia i nie zostały poparte żadnymi dowodami. Nie można też podzielić zarzutów skargi wskazujących, że choć budynek posiada pewne wady, to na pewno nie jest przykładem skrajnych zaniedbań, a czynności polegające m.in. na wykorzystaniu znacznej części elewacji poprzez zasłonięcie ich wielkopowierzchniowymi reklamami, powodują usunięcie przymiotu oszpecenia otoczenia. Po pierwsze, zakrycie budynku reklamą nie usuwa nieodpowiedniego stanu estetycznego obiektu tylko go zakrywa. Po drugie zaś, z punktu widzenia przesłanek, których spełnienie powoduje konieczność nałożenia obowiązku, zawarty w aktach sprawy protokół z okresowej kontroli rocznej stanu technicznego obiektu budowlanego z września 2019 r. sporządzony przez mgr inż. D. S., potwierdza zły stan techniczny budynku: "tynki - spękania, ubytki, zawilgocenia oraz odparzenia i odpadanie, nie pokryte powłokami malarskimi. Stan zużycia technicznego 60%".

Ze sformułowania art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że jeśli zaistnieje chociażby jedna z przesłanek wymienionych w ust. 1 tego artykułu, to organ nadzoru budowlanego ma obowiązek wydać decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Stwierdzenie nieprawidłowości polegających na nieodpowiednim stanie elewacji, co powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia powinno być udokumentowane wynikami kontroli, co w niniejszej sprawie nastąpiło. Ustalony w postępowaniu wyjaśniającym stan techniczny i estetyczny elewacji ww. budynku jest daleko niewystarczający, z uwagi na fakt, że budynek położony przy ul. [...] zlokalizowany jest w ważnej z wizerunkowego punktu widzenia części miasta, przy jednej z najważniejszych pod względem komunikacyjnym ulic w B. oraz w okolicy licznie uczęszczanych centrów handlowych i hipermarketów, w związku z czym – jak słusznie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – obowiązuje bezwzględnie wysoki standard estetyczny obiektów.

Ustalenia stanu faktycznego stwierdzające uszkodzenia elewacji frontowej budynku nie budzą wątpliwości i zostały potwierdzone również dokumentacją fotograficzną.

W ocenie Sądu organ odwoławczy nie naruszył też przepisów postępowania (art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 89 § 1 i 2 K.p.a.), poprzez wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o niekompletny materiał dowodowy i przy wadliwie ustalonym stanie faktycznym sprawy. W ocenie Sądu, zgromadzony materiał dowodowy – jak już wskazano wyżej – pozwalał organowi ustalić, w jaki sposób przedmiotowy budynek szpeci otoczenie i jakie w związku z tym należy nałożyć obowiązki na jego właściciela. Zebrany materiał dowodowy jest z sobą spójny i w pełni przekonuje do zastosowania wskazanych norm Prawa budowlanego, obligujących właściciela obiektu do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym i estetycznym obiektu budowalnego (art. 7, 77 i 80 K.p.a.). Działające w sprawie organy z racji przypisanych im mocą Prawa budowlanego zadań, specjalizują się w ustalaniu stanu technicznego i estetycznego obiektów budowlanych i posiadają wymagane w tym zakresie wiadomości specjalne.

Reasumując, skarga w niniejszej sprawie okazała się bezzasadna wobec niebudzącego jakichkolwiek wątpliwości stanu obiektu budowlanego, wymagającego podjęcia działań przewidzianych w rozstrzygnięciach organów nadzoru budowlanego. Decyzja PINB jest w pełni legalna i powinna pozostać w obrocie prawnym, aby wykluczać i minimalizować stwierdzone przez organ naruszenie obiektywnego poczucia estetyki otoczenia obiektu. Sąd działając z urzędu na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a. nie dostrzegł w niniejszej sprawie takich naruszeń przepisów prawa, które mogłyby uzasadnić skorzystanie z kompetencji kasacyjnych względem decyzji organu odwoławczego jak i decyzji organu pierwszej instancji.

P. zaskarżona decyzja prawa nie narusza, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.