Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2010r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę M. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 maja 2010r., w sprawie o sygn. II SA/Bd 889/09 oddalającym skargę w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku.
Następnie, postanowieniem z dnia 7 października 2010r. Sąd odrzucił osobiście przez skarżącego sporządzoną skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 17 sierpnia 2010r., natomiast postanowieniem z dnia25 listopada 2010r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Dla skarżącego wyznaczony został przez Okręgową Radę Adwokacką w Bydgoszczy jeden pełnomocnik, w osobie adwokata W. S. Pismem z dnia 17 marca 2011 r., pełnomocnik skarżącego, adwokat W. S., wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikom postępowania z urzędu, wnosząc również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, oświadczając jednocześnie, że koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, iż ustanowiony w ramach pomocy prawnej pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Do czynności, o których mowa w tym przepisie, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, którą w ust. 1 pkt 1 lit. c ww. paragrafu określono na 240 zł.
Stosownie do brzmienia § 2 ust 3 ww. rozporządzenia Sąd podwyższył należne koszty udzielonej pomocy prawnej o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.