Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl § 2 tego przepisu sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09).
Wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2020r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę. W wyniku omyłki pisarskiej we wskazanym wyroku błędnie określono sygnaturę rozpoznanej sprawy. Omyłka dotyczyła elementu oznaczenia sprawy, która podlegała ponownej rejestracji z uwagi na wcześniejsze odrzucenie skargi postanowieniem z [...] sierpnia 2019r.
Wskazaną omyłkę uznać należy za oczywistą i ewidentną, - co pozwala na sprostowanie z urzędu sentencji przedmiotowego wyroku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.