Uzasadnienie
Wójt Gminy C. na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, art. 82, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i art. 156 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych warunków związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) oraz art. 104 Kpa - po rozpatrzeniu wniosku Spółki A w G. z dnia [...] września 2009 r., po uzgodnieniu środowiskowych uwarunkowań planowanego przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w B. oraz po zaopiniowaniu środowiskowych uwarunkowań planowanego przedsięwzięcia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. wydał w dniu [...] lutego 2012 r. decyzję nr [...], w której określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej o mocy do 3 MW zlokalizowanej w miejscowości Z. na terenie działki nr [...] wywodząc w uzasadnieniu, że uwzględniając usytuowanie i rozmiar inwestycji nie stwierdzono, że wpłynie ona negatywnie na środowisko.
Odwołanie od tej decyzji złożyła Spółka B w W. zaskarżając ją w całości, wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odwołaniu zarzucono:
- 1) naruszenie art. 80 ust. 2 ww. ustawy 3 października 2008 r. poprzez przedwczesne wydanie decyzji środowiskowej - w sytuacji kiedy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest w fazie opracowania równocześnie z prowadzoną procedurą OOŚ,
- 2) bezzasadną próbę wyłączenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C. z procedury OOŚ- z zamiarem udowodnienia przez organ, iż ten dokument planistyczny może być pominięty w toku tej procedury, pomimo istotnej rangi i znaczenia tego dokumentu wynikającego z zapisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: p.z.p.),
- 3) naruszenie art. 144. ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska (dalej jako: p.o.ś.) poprzez usankcjonowanie w decyzji ponadnormatywnych skumulowanych uciążliwości akustycznych emitowanych przez elektrownie wiatrowe: nadmierne oddziaływania akustyczne nie mieszczą się w granicach terenu inwestycji i są przenoszone na teren działki należącej do Spółki B, co jest równoznaczne z naruszeniem interesu prawnego Spółki B,
- 4) naruszenie interesu prawnego Spółki B wynikającego z art. 6 ustawy p.z.p. poprzez ograniczenie praw do dysponowania swoją nieruchomością,
- 5) naruszenie interesu prawnego Spółki B poprzez dopuszczenie usytuowania elektrowni wiatrowej w bliskim sąsiedztwie terenu należącego do Spółki, co spowoduje zakłócenia ponad przeciętną miarę w korzystaniu z tego terenu, tj. naruszenia zasad korzystania z nieruchomości sąsiedniej wynikających z przepisów art. 144 k.c. (k.c.)
- 6) naruszenie art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji poprzez pozbawienie Spółki B równej dla wszystkich ochrony prawnej własności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z [...] czerwca 2012 r. (Nr [...]) na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 82 i art. 85 ust. 1 ww. ustawy z dnia 3 października 2008 r., § 3 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r., § 4 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wg organu prawidłowo przeprowadzono postępowanie nie uchybiając przepisom proceduralnym oraz prawa materialnego, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnienia oraz opinię o których mowa w art. 77 ust. 1 ww. ustawy z 3 października 2008 r. oraz ustalenia zawarte w Raporcie oddziaływania na środowisko. Wg organu brak było możliwości uwzględniania nieuzgodnionego jeszcze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak i zapisów Studium uwarunkowania. Teren działki [...] ma funkcję rolną i nie jest chroniony akustycznie podkreślając, że na inwestora nałożono obowiązek analizy porealizacyjnej w zakresie ochrony terenów zabudowy mieszkaniowej. Treść decyzji odzwierciedla wynik postępowania administracyjnego oraz dokonanych uzgodnień.
Składając skargę na tę decyzję ww. Spółka B wnosząc o uchylenie obu decyzji i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych zarzuciła:
- - naruszenie art. 80 ust. 2 ww. ustawy z 3 października 2008 r. poprzez przedwczesne wydanie decyzji środowiskowej - w sytuacji kiedy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego /dalej jako m.p.z.p./ jest w fazie opracowania równocześnie z prowadzoną procedurą OOŚ;
- - bezpodstawną próbę wyłączenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C. z procedury OOŚ - z zamiarem udowodnienia przez organ, iż ten dokument planistyczny może być pominięty w toku procedury, pomimo istotnej rangi i znaczenia tego dokumentu wynikającego z zapisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;
- - naruszenie art. 144 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez usankcjonowanie w decyzjach ponadnormatywnych uciążliwości akustycznych emitowanych przez elektrownie wiatrowe: nadmierne oddziaływania akustyczne nie mieszczą się w granicach terenu inwestycji i są przenoszone na teren działki Skarżącej, co jest równoczesne z naruszeniem interesu prawnego Skarżącej,
- - naruszenie art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji poprzez pozbawienie jej równej dla wszystkich ochrony prawnej własności skarżącej,
- - naruszenie art. 7, 8 oraz 10 Kpa w zw. z art. 107 oraz 3 Kpa, poprzez niedokładne wyjaśnienie okoliczności faktycznych wynikających z niezrozumienia dokumentacji sprawy, załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu strony, nierozpoznanie sprawy na rozprawie.
Odpowiadając na skargę organ odwołując się do uzasadnienia swej decyzji wniósł o oddalenie skargi wskazując, że podniesione zarzuty były już podnoszone i do nich ustosunkowano się. O oddalenie decyzji wniósł także inwestor Spółka A wskazując na ogólnikowy charakter zarzutów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego obowiązującego w chwili jej wydania.
Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że w dniu [...] września 2009 r. uczestnik postępowania Spółka A z siedzibą w G. złożyła wniosek w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia dotyczącego budowy elektrowni wiatrowej na działce nr [...] w rejonie miejscowości Z. w Gminie C. Z akt wynika także, że zamierzone przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Było to zgodne z przepisem art. 71 ust. 2 pkt 2 przywoływanej wyżej ustawy z 3 października 2008 r. Z akt wynika także, że dnia [...] października 2009 r. organ pierwszej instancji, tj. Wójt Gminy C. zwrócił się do Starosty T. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T., o wyrażenie opinii w przedmiocie konieczności opracowania raportu o oddziaływaniu na środowisko zamierzonej inwestycji.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. w postanowieniu z [...] października 2009 r. znak [...], stwierdził, że nie ma konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. - któremu Starosta przekazał wniosek - w dniu [...] grudnia 2009 r., znak [...] wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, ustalając szczegółowy zakres raportu. Następnie Wójt Gminy C. postanowieniem [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko- stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 65 ust. 2 i 3 ww. ustawy. Dnia [...] kwietnia 2011 r. inwestor przedłożył raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
Realizując treść art. 77 ust. 1 przywoływanej ustawy z [...] października 2008 r. organ pierwszej instancji w dniu 9 maja 2011 r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z wnioskiem o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań realizacji planowanego przedsięwzięcia i do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. o zaopiniowanie uwarunkowań. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. zaopiniował warunki realizacji przedsięwzięcia w opinii z [...] maja 2011 r. wskazując w niej, że po zakończeniu realizacji inwestycji należy przeprowadzić kontrolne pomiary emisji hałasu w czasie pracy rotorów dla pory dziennej i nocnej od strony najbliższej zabudowy mieszkalnej, a w przypadku uzyskania ponadnormatywnych wyników pomiarów należy podjąć działania zmierzające do uzyskania właściwych parametrów środowiska a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. wezwawszy inwestora o dodatkowe złożenie wyjaśnień do raportu postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. uzgodnił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia.
Stanowisko obu ww. organów zostały w całości uwzględnione w decyzji organu pierwszej instancji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję. Oznacza to w ocenie Sądu, że wydając powyższą decyzję nie naruszono przepisów ww. ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji... oraz przepisów wskazanych rozporządzeń wykonawczych.
Odnosząc się jeszcze do zarzutów strony skarżącej należy stwierdzić, iż organ nie był zobligowany obowiązującym prawem do uwzględnienia w prowadzonym postępowaniu nieuchwalonego jeszcze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działkę nr [...] w miejscowości Z. i działkę nr [...] w miejscowości Z.. Zarzut naruszenia przepisu art. 80 ust. 2 ustawy z 23 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku należy uznać za zupełnie bezzasadny. Nie był też zobowiązany do zawieszenia postępowania w oczekiwaniu na uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Obowiązek taki nie wynika ani z przepisów przywoływanej ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji..., ani z przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ani też z przepisów Kpa. Brak także podstaw prawnych, aby w toku postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko rozstrzygać, co do zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z art. 80 ust. 2 ww. ustawy z 23 października 2008 r. organ prowadzący postępowanie powinien stwierdzić jedynie zgodność planowanego zamierzenia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a dla przedmiotowego obszaru zamierzonej inwestycji oraz gruntów z nim sąsiadujących nie było przyjętego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 144 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Z akt wynika bowiem, że teren działki nr [...] będącej we władaniu strony skarżącej ma funkcję rolną i jest wolny od zabudowy. A zatem działka ta nie jest terenem chronionym akustycznie, na którym obowiązują normy emisji hałasu. Tak więc emisja hałasu związana z eksploatacją zamierzonej instalacji nie spowoduje przekroczenia standardów środowiska na terenie należącym do skarżącej Spółki B. Należy także zauważyć, że w zaskarżonej decyzji nałożono na inwestora obowiązek przeprowadzenia analizy porealizacyjnej między innymi w zakresie ochrony terenów zabudowy mieszkaniowej przed hałasem w porze dnia i nocy po upływie miesiąca od dnia oddania obiektu do użytkowania i zobowiązano do niezwłocznego przedstawienia wyników Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w B. oraz Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w B..
Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko służy ocenie potencjalnych zagrożeń dla środowiska oraz podjęciu próby wypracowania rozwiązań eliminujących lub zmniejszających negatywne oddziaływanie na środowisko zamierzonej inwestycji a wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach potwierdza, że przedsięwzięcie nie spowoduje negatywnych następstw w środowisku naturalnym i -stanowi jedynie kolejny etap planowanej inwestycji. Chybione więc są wszystkie zarzuty naruszenia obowiązującego prawa.
W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek wskazanych treścią przywołanych przepisów art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czy też przesłanek z art. 145 § 1 ust. 2 ww. ustawy w zw. z art. 156 Kpa - należało stosownie do art. 151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. skargę oddalić.