Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy R., w oparciu o art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.) odmówił przyznania M. W. wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności matką L. P., z uwagi na okoliczność, że wnioskodawczyni jest rolnikiem.
Od powyższej decyzji M. W. wniosła odwołanie, w którym domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, powołała się na swoją trudną sytuację materialną oraz problemy zdrowotne matki, która wymaga stałej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
Po rozpatrzeniu w/w odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia [...] nr [...] orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, wskazując że rolnik, którym jest odwołująca, nie spełnia ustawowej przesłanki rezygnacji lub niepodjęcia zatrudnienia bądź innej pracy zarobkowej w rozumieniu określonym w art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych, oraz wyjaśniając że odwołująca nie może podjąć zatrudnienia lub wykonywać innej pracy zarobkowej we wskazanych w art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych formach nie z powodu opieki nad osobą niepełnosprawną, a z powodu pracy w gospodarstwie rolnym.
W skardze na powyższą decyzję M. W. wniosła o jej uchylenie i przyznania wnioskowanego świadczenia. Wskazując, że zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca, zakwestionowała stanowisko orzekających w sprawie organów, iż rolnik nie spełnia przesłanki świadczenia pielęgnacyjnego w postaci rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, lub ewentualnie o zawieszenie postępowania z uwagi na przedstawienie przez skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r. w sprawie I OSK 116/12, składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zagadnienie prawnego budzącego poważne wątpliwości, dotyczącego rozstrzygnięcia kwestii czy prowadzenie gospodarstwa rolnego przez rolnika stanowi samo przez się negatywną przesłankę do przyznania świadczenie pielęgnacyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływanej jako ppsa), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione w związku z zainicjowaniem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym procedury uchwałodawczej, o której mowa w art. 15 § 1 pkt 3 w zw. z art. 187 §1 i art. 264 § 2 ppsa. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 116/12 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił bowiem składowi siedmiu sędziów tego Sądu do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne: "Czy w świetle art. 17 ust. 1 w związku z art. 3 pkt 22 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) prowadzenie gospodarstwa rolnego przez rolnika stanowi samo przez się negatywną przesłankę do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego?". Przedmiotem kontroli tutejszego Sądu jest zaś decyzja dnia [...], którą organ odmówi skarżącej przyznania wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego wyłącznie z uwagi na okoliczność, że jest ona rolnikiem.
Z powyższego wynika, że dla rozstrzygnięcia stanowiącej przedmiot niniejszej sprawy kwestii uprawnienia rolnika do świadczenia pielęgnacyjnego, ma bezpośrednie znaczenie w/w zagadnienie prawne przedstawione składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Również bowiem to zagadnienie prawne dotyczy problemu możliwości uzyskania przez rolnika prowadzącego gospodarstwo rolne świadczenia pielęgnacyjnego. Skoro więc przedmiotem pytania prawnego jest kwestia mająca znaczenie także dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a stanowisko wyrażone w uchwale dotyczącej tej kwestii w sprawie I OSK 116/12 będzie miało wpływ na wynik przedmiotowej sprawy gdyż z treści art. 269 § 1 ppsa wynika de facto moc wiążąca uchwał składu 7 sędziów, całej Izby oraz pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, tutejszy Sąd za zasadne uznał zawieszenie postępowania sądowego do czasu podjęcia stosowanej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Stąd też, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.