Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 lipca 2010 r. K.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na czynność wznowienia znaków granicznych.
W kolejnym piśmie procesowym z dnia 30 sierpnia 2010 r. skarżąca wniosła o zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia opłat sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, co należało potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
W doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie także w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, a zatem w sytuacji, gdy sąd odrzuca skargę jako niedopuszczalną.
Tymczasem postanowieniem z dnia 4 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę K.G. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wskazując, iż skarżąca pomimo stosownego wezwania Sądu nie sprecyzowała przedmiotu zaskarżenia, wskutek czego nie doszło do usunięcia braków formalnych wniesionej przez nią skargi.
Powyższa okoliczność powoduje, że mamy do czynienia z oczywistą bezzasadnością skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., w związku z czym Sąd, nie wzywając skarżącej do wypełnienia właściwego urzędowego formularza, odmówił jej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym przez oddalenie zgłoszonego wniosku.