Uzasadnienie
Skarżący T. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na pismo [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie przymusowego wykonania obowiązku nałożonego ostateczną decyzją administracyjną.
W odpowiedzi na skargę z [...] 2005 r. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie w całości uzasadniając, iż przedmiotem zaskarżenia jest informacja udzielona przez organ skarżącemu działającemu w trybie art. 227 K.p.a.
Wezwany pismem Sądu z dnia 30 września 2005 r. do złożenia oświadczenia precyzującego przedmiot zaskarżenia, T. K. wskazał, że skarga dotyczy "postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...]."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu jako nie dopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Stosownie o art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu.
Zgodnie zaś z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4).
W wyroku z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 38, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "stwierdzenie zawarte wart. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie."
Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że jej przedmiotem jest kwestionowanie legalności prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji poprzez przymusowe wykonanie obowiązku obciążającego skarżącego. W sprawie tej toczyło się już postępowanie przed tut. Sądem, wszczęte skargą T. K. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji (sygn. akt II SA/Bd 655/05) zakończone postanowieniem z 22 lipca 2005 r. o odrzuceniu skargi. Wskazanie przez skarżącego w piśmie z 10 października 2005 r. jako przedmiot zaskarżenia - "postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...]" świadczy, iż w istocie zaskarżono informację organu administracji udzieloną w odpowiedzi na skargę złożoną w trybie 227 K.p.a.
Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie skarżącego me dotyczy rozstrzygnięcia podjętego przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone wart. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie przepisy prawa nie dają podstaw do wydania aktu czy podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4, co uprawniałoby do ewentualnego ich zaskarżenia przed sądem administracyjnym, oczywiście przy zachowaniu wszystkich przesłanek dopuszczalności wniesienia takiej skargi.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako nie dopuszczalną odrzucił.