Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2009 r. T. R. działający jako pełnomocnik K. R. zawarł skargę "na akt lub czynności z zakresu administracji publicznej" dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa na dwa postanowienia z dnia [...] sierpnia 2009 r. i z dnia [...] sierpnia 2009 r. (znak:[...] – doręczone w dniu [...] sierpnia 2009 r.) w zakresie skargi i wniosku na decyzje Wojewody [...] w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. (znak;[...]) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości."
Wskazując powyższe wniósł m.in. o "uchylenie postanowień Wojewody [...] w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. i poprzedzającej je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. i stwierdzenia nieważności każdego z tych postanowień".
Po otrzymaniu odpowiedzi na skargę Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. (k.
- 88) zarządzeniem z dnia [...] września 2009 r. skarga na postanowienie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] została wpisana do repertorium WSA w Bydgoszczy pod sygnaturą II SA/Bd 817/09.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm., zwanej w skrócie "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie natomiast do art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
W rozpatrywanej sprawie T. R. początkowo jako pełnomocnictwo wskazał akt notarialny z dnia [...] maja 2003 r. (k.6). Jednakże akt ten został przedstawiony jako kserokopia, a nie oryginał lub uwiarygodniony odpis. Ponadto z treści tegoż aktu, na którego wstępie K. R. upoważniła T. R. do przekształcenia lokatorskiego prawa do lokalu, wynika, że udzielone pełnomocnictwo do reprezentowania "przed wszystkimi organami władzy i administracji rządowej i samorządowej, sądami powszechnymi (...) obejmuje tą właśnie konkretną sprawę dotyczącą przekształcenia. Brak też wskazania, że pełnomocnictwo obejmuje reprezentację przed sądami administracyjnymi.
Wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa (k.91) T. R. przedstawił kserokopię odręcznego pełnomocnictwa swojej siostry – K. R., opatrzonego dopiskiem "za zgodność z oryginałem" i podpisem T. R. (k.111). Ponieważ T. R. nie jest adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym ani doradcą podatkowym – w świetle art. 37 § 1 p.p.s.a. nie jest osobą upoważnioną do uwierzytelnienia odpisu (kopii) oryginału pełnomocnictwa.
Z tego względu należało uznać, że skarga zawiera brak formalny, który nie został uzupełniony w terminie. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.
Na marginesie należy zauważyć, iż skarga została wniesiona na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., wydane na podstawie art. 65 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a."), którego przedmiotem było przekazanie według właściwości do Ministra Infrastruktury wniosku o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji Wojewody z dnia [...] kwietnia 2009 r. udzielającej pozwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Wskazane postanowienie zostało wydane przez organ pierwszej instancji i zawierało pouczenie o zażaleniu (przysługującym w myśl art. 65 § 1 k.p.a.). Skarga nie została zatem wniesiona na akt wydany po wyczerpaniu przysługującego skarżącej środka zaskarżenia, co także zobowiązuje Sąd do odrzucenia skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.