Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] K. T. – S. i A. S. zaskarżyli postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...].
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wymienionym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak: [...] odrzucające zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne, w sprawie wyegzekwowania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak: [...].
Z uwagi na niewykonanie obowiązku rozbiórki organ pierwszej instancji przesłał zobowiązanym: K. T. – S. i A. S. upomnienie z dnia [...] znak: [...], a następnie wszczął postępowanie egzekucyjne wystawiając tytuł wykonawczy i postanowieniem z dnia [...] znak: [...] nałożył na zobowiązanych grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki kortu tenisowego w kwocie 4.000 zł wraz z opłatą za wydanie postanowienia w wysokości 68 zł. Organ pierwszej instancji wystawił również tytuł wykonawczy obowiązku o charakterze niepieniężnym, który dołączony został do postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Przed wydaniem postanowienia o nałożeniu grzywny organ ustalił odpowiednio uzasadniając wysokość nałożonej grzywny.
Na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak: [...] odrzucające zarzuty zażalenie wnieśli skarżący, zarzucając mu niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, oraz wątpliwość i celowość wszczęcia egzekucji administracyjnej.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] nr [...] nie uwzględnił zażalenia K. T. – S. i A. S. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że przesłankami uznania decyzji za niewykonalną w rozumieniu art. 33 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 229 poz. 1954 z 2005 r. z późn. zm.) nie mogą być trudności związane z wyegzekwowaniem decyzji, wiążące się z niezadowoleniem adresatów, a także uwarunkowane względami ekonomicznymi i finansowymi. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. jednocześnie ocenił, że argumentację przytoczona przez skarżących nie może mieć zastosowania w rozpatrywanej sprawie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie organu odwoławczego wnieśli: A. S. i K. T. – S.. Skarga zawiera zarzut niewłaściwego wadliwego ustalenia stron/zobowiązanych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez organ pierwszej instancji. Skarżący wskazują, że będąca obecnie współwłaścicielką nieruchomości na której znajduje się obiekt którego dotyczy egzekucja – K. T. – S. nie była adresatem decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak: [...] nakładającej obowiązek, którego dotyczy postępowanie egzekucyjne. W czasie wydawania decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. właścicielem nieruchomości, był wyłącznie A. S., z uwagi na to zdaniem skarżących K. T. – S. nie powinna ponosić konsekwencji postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku nałożonego decyzją, której stroną nie była.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, negatywnie ustosunkowując się do zawartych w skardze zarzutów
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, kontroluje legalność zaskarżonych decyzji (postanowień), a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną.
Sąd kontrolował postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak: [...] odrzucające zarzuty K. T.-S. i A. S. na prowadzone w stosunku do nich postępowanie egzekucyjne, w przedmiocie wykonania obowiązku rozbiórki boiska sportowego (kortu tenisowego) na terenie działki nr [...] położonej w G. gm. B. W tytule wykonawczym z dnia [...] zostały wskazane jako osoby zobowiązane współwłaściciele nieruchomości – małżonkowie K. T. – S. i A. S. Przepis art. 27c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 229 poz. 1954 z 2005 r. z późn. zm.) stanowi, że jeżeli egzekucja ma być prowadzona zarówno z majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka, jak i z ich majątków osobistych, tytuł wykonawczy wystawia się na oboje małżonków.
Postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec zobowiązanych ma na celu wyegzekwowanie nałożonego decyzją obowiązku o charakterze niepieniężnym wykonania rozbiórki obiektu budowlanego: boiska sportowego (kortu tenisowego). Niewątpliwie sprawcą/inwestorem samowoli budowlanej był wyłącznie A. S., a z treści przepisu art. 52 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. nr 156 poz. 1118 z 2006 r. z późn. zm.) wynika natomiast, że adresatem decyzji o nakazie rozbiórki jest inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego.
Celem zastosowanego przez organ I instancji środka egzekucyjnego jest przede wszystkim wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego samowolnie wybudowanego, a tym samym likwidacja stanu niezgodnego z prawem.
W przypadku egzekwowania obowiązku wykonania rozbiórki obiektu budowlanego – likwidującego stan niezgodności z prawem, egzekucja prowadzona przez organ pierwszej instancji w stosunku do obojga małżonków – współwłaścicieli nieruchomości, pomimo iż obowiązek rozbiórki został nałożony decyzją wyłącznie na jednego z małżonków, jest prawidłowa (postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2008r. sygn. II OSK 2/07). W tym stanie rzeczy zastosowanie może mieć przepis art. 27c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Wobec powyższego zarzuty skarżących nie mogą zostać uznane, w związku z czym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji wyroku.