Uzasadnienie
Wójt Gminy J. decyzją z dnia [...] października 2011 roku nr [...] na podstawie art. 12 ust. 1, art. 27 ust 1, 1 a, ust 2, ust 3 i ust 7 pkt2, art. 25 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jednolity: Dz. U nr 1, poz. 7 z 2009 roku) i art. 104 Kpa – ustalił dłużnikowi alimentacyjnemu – Panu M. O. – należność do zwrotu w kwocie 1400 złotych oraz ustawowe odsetki w kwocie 62,47 złotych z tytułu otrzymanych przez Panią M. S. świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz małoletniej J. O. za okres od [...] marca 2011 roku do [...] września 2011 roku.
Na skutek odwołania od powyższej decyzji, wniesionego przez Pana M. O., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] grudnia 2011 roku, nr [...]– utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy podniósł okoliczność, że nie otrzymał od komornika żadnej kwoty, która stanowiłaby zwrot świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłaconego Pani M. S. dla uprawnionej małoletniej J. O. za okres od [...] marca 2011 roku do [...] września 2011 roku.
W świetle powyższego, zdaniem organu, zasadnym było, w myśl art. 27 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, zobowiązać odwołującego się dłużnika alimentacyjnego do zwrotu wypłaconych świadczeń za wyżej wymieniony okres wraz z odsetkami.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Pan M. O., zarzucając organowi niewyjaśninie kwestii potrącania przez komornika z jego renty wypłaconej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych świadczenia pielęgnacyjnego na rzecz J. O. do rąk Pani M. S. za okres między innymi od [...] marca 2011 roku do [...] września 2011 roku – co, zdaniem skarżącego, wskazuje na fakt podwójnego zaspokojenia roszczeń alimentacyjnych w czasie wyżej wymienionego okresu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze w S. wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje
Skardze nie można odmówić słuszności, w zakresie braku szczegółowego wyjaśnienia przez organy obu instancji czy doszło do sytuacji, w której uprawniona małoletnia córka skarżącego, reprezentowana przez swoją matkę, nie otrzymała świadczenia alimentacyjnego z dwóch źródeł jednocześnie – to jest z egzekucji komorniczej i z funduszu alimentacyjnego w okresie od [...] marca 2011 roku do [...] września 2011 roku. Organy oparły swoje rozstrzygnięcie jedynie na treści art. 27 ust. 1, 1 a, 2, 7 i 7 a ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jednolity: DZ. U. nr 1 poz. 1 z 2009 roku ze zmianami), pomijając zupełnie przesłanki wynikające z art. 26 i art. 27 ust. 9 i 10 oraz art. 28 ust. 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy.
Przepisy te nakładają na organ prowadzący postępowanie egzekucyjne obowiązek udzielenia organowi właściwemu wierzyciela (zgodnie z art. 2 ust. 10 ustawy - wójtowi) informacji mających wpływ na wypłatę świadczeń z funduszu alimentacyjnego z ustawowymi odsetkami (art. 26). W konkretnej sprawie organy poprzestały na stwierdzeniu, ze nie otrzymały żadnych kwot od komornika – bez wyjaśnienia dlaczego nie otrzymały informacji od organu prowadzącego egzekucję, która to informacja miałaby zasadniczy wpływ na treść zaskarżonej decyzji. Organy nie ustosunkowały się także do treści zaświadczenia z dnia [...] lutego 2011 roku przedstawionego przez skarżącego (k. 4 akt sadowych), z którego wynika, że w okresie od [...] marca 2011 roku do [...] września 2011 roku (poz. 13 – 20) Komornik regularnie potrącał świadczenie alimentacyjne z renty skarżącego wraz z odsetkami i wpłacał je osobiście uprawnionej do świadczeń alimentacyjnych. Fakt egzekucji z renty Pana M. O. został także potwierdzony przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w B. Oddział w S. w decyzji z dnia [...] marca 2011 roku (k. 5 akt sadowych).
W świetle powyższych okoliczności organy winny ustalić dlaczego kwoty wyegzekwowane przez komornika nie zostały przekazane Wójtowi – jako właściwemu organowi wierzyciela w myśl art. 27 usta. 9 i 10 oraz art. 28 ust. 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.
Tym samym – zostanie wyjaśnione żądanie skarżącego – czy doszło do podwójnego wypłacenia świadczenia alimentacyjnego i kto je pobrał nienależnie lub nie rozliczył się prawidłowo.
Bez ustalenia powyższych okoliczności nie jest możliwe ustalenie, ze zaskarżone decyzje obu instancji są zgodne z prawem.
Dlatego też Sąd uchylił je na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 roku z późniejszymi zmianami) oraz orzekł o ich wykonalności w myśl art. 152 cytowanej powyżej ustawy.