Uzasadnienie
M. O. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i siedmiorgiem dzieci (k. 15). Dochód rodziny stanowi renta skarżącego w kwocie 700 zł oraz zasiłki rodzinne otrzymywane przez żonę w wysokości 968 zł. Wnioskodawca aktualnie jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Od 16 lat M. O. jest na rencie z orzeczeniem trwałego inwalidztwa i całkowitej niezdolności do pracy. Z tytułu renty skarżący otrzymuje faktycznie jedynie 364,09 zł, ponieważ ZUS wysyła komornikowi kwotę 270,55 zł, która przekazywana jest na rzecz małoletniej J. O. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż niewielki comiesięczny dochód nie zawsze wystarcza jego rodzinie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych, w tym zakup leków (k. 15-16).
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Niniejsza sprawa dotyczy świadczeń z funduszu alimentacyjnego, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie.
W związku z tym, iż skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.