Uzasadnienie
H. K. i J. K. wnieśli do tutejszego sądu administracyjnego skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] zezwalającą Polskim Sieciom Elektroenergetycznym S.A. z siedzibą w K. – J. na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej własność skarżących, położonej w gminie B., powiat s., w obrębie S. S. składającej się z działki o nr geod: [...] o pow. 3,4006 ha oraz [...] o pow. 8,6537 ha w celu założenia i przeprowadzenia przez wymienioną nieruchomość kablowego odcinka linii elektroenergetycznej średniego napięcia 20 kV kierunek Kamionka, które polega na ułożeniu w ziemi przewodów linii kablowej na głębokości 1 m i na długości: ok. 33 m na działce [...] i ok. 80 m na działce [...], wybudowaniu jednego słupa krańcowego linii z głowicą kablową na działce [...].
W dniu [...] grudnia 2014 r. strona skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty S. z dnia [...] czerwca 2014 r. W uzasadnieniu wskazano, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu i nie wymaga wniosku strony. Ponadto skarżący podnieśli, że wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji jest konieczne, szczególnie, że działki nr [...] i [...], stanowią zaplecze żywieniowe dla ok. 300 szt. trzody chlewnej.
Skarżący corocznie pozyskują z tej działki około 40 % karmy dla zwierząt, a ponadto posiadanie tych działek oraz utrzymanie ich w dobrej kulturze rolnej gwarantuje im płatności unijne w kwocie ponad 12.000 zł rocznie. Mając powyższe, skarżący stwierdzili, że następstwa prawne i faktyczne decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. wywołają skutki powodujące istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego będzie w ogóle niemożliwy, albo też- dopiero po dłuższym czasie i stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy że pomimo tego, iż przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest decyzja Wojewody P. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...], to Sąd postanowił także o wstrzymaniu decyzji organu I instancji, albowiem to ta decyzja posiada przymiot wykonalności.
Zgodnie z treścią art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 518 ze zm., dalej powoływana jako u.g.n.), stanowiącym podstawę prawną zaskarżonej decyzji starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Z powyższej regulacji wynika, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 u.g.n. powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu. Powód takiego uregulowania wydaje się być oczywisty - ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez organ poprzez udzielenie zezwoleń na zakładanie i przeprowadzanie systemów infrastruktury i wykonanie takiej decyzji powoduje i szkody i trudne do odwrócenia skutki, bowiem różnego rodzaju ciągi elektryczne, gazowe itp. mogą zostać położone na nieruchomości, zaś los zgodności z prawem decyzji pozostaje niepewny, aż do czasu zakończenia sprawy przed sądami administracyjnymi. Wniesienie skargi do sądu i związany z tym, nałożony na organ obowiązek wstrzymania z urzędu wykonania decyzji nie wymaga wniosku strony wobec oczywistości wyrządzenia szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Regulacje dotyczące poniesienia tych szkód tylko potwierdzają ich oczywistość.
W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że w sytuacji, gdy organ nie wykonał obowiązku nałożonego art. 9 u.g.n., to niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku, czy też jej braku lub lakonicznych stwierdzeniach we wniosku uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony skarżącej (vide: postanowienia NSA z 8 października 2008 r., I OZ 770/08, Lex nr 1130771, z 29 września 2010 r., I OZ 717/10, Lex nr 741971).
W przedmiotowej sprawie pomimo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na decyzję wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. organ nie wstrzymał jej wykonania. W takiej sytuacji już sam wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania tej decyzji skierowany do sądu uzasadniał jego uwzględnienie.
Na podkreślenie zasługuje również fakt, że nieruchomość objęta zaskarżoną decyzją ma charakter rolniczy i stanowi, jak zaakcentowano we wniosku, zaplecze żywieniowe dla około 300 sztuk trzody chlewnej. Skarżący corocznie pozyskują z niej ok. 40 % karmy dla zwierząt, a ponadto posiadanie tych działek oraz utrzymanie ich w dobrej kulturze rolnej gwarantuje płatności unijne w kwocie ponad 12.000 zł rocznie. Następstwa prawne i faktyczne decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r., jak podnieśli skarżący, wywołają skutki powodujące istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego będzie w ogóle niemożliwy, albo też- dopiero po dłuższym czasie i stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Nadmienić też należy, że w przedmiotowej sprawie zostały wydane obie decyzje, tj. zarówno decyzja w trybie art. 124 ust. 1u.g.n jak i decyzja w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Do sądu administracyjnego zostały zaskarżone obie decyzje. Skarga na decyzję w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 1139/14. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2014 r. tutejszy sąd wstrzymał wykonanie decyzji Wojewody P. z dnia [...] września 2014 r. znak [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości w celu założenia i przeprowadzenia odcina napowietrznej linii elektroenergetycznej oraz decyzji Starosty S. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...].
W świetle powyższego, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012., poz. 270 ze zm.) należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.