Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]listopada 2011 r. Wójt Gminy N. odmówił J. P. ustalenia warunków zabudowy na realizację inwestycji polegającej na budowie wiaty na rowery i wiaty na kajaki zlokalizowanych we wsi A. gmina N. na działce o numerze geodezyjnym [...].
Od powyższej decyzji odwołanie złożyli J. P. i D. B. (współwłaściciel działki o nr [...]).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] stycznia 2012r. uchyliło zaskarżone rozstrzygnięcie.
Rozpoznając sprawę ponownie, organ pierwszej instancji, postanowieniem z dnia 16 lutego 2012 r., wezwał wnioskodawcę J. P. do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia braków wniosku pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Z uwagi zaś na nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie, organ pismem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] poinformował J. P., że wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, na podstawie art. 64 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, pozostawiono bez rozpoznania.
W dniu 16 maja 2012 r. D. B. złożył do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Podał, że art. 64 § 2 kpa nie mógł stanowić podstawy prawnej pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, w sytuacji gdy uprzednio organ nie wskazał, jakie konkretnie braki formalne mają być uzupełnione i z jakich ściśle określonych przepisów prawa wynikają wskazane braki.
W odpowiedzi na to wezwanie organ w piśmie z dnia 21 czerwca 2012 r. poinformował, że jest ono bezzasadne ponieważ zostało złożone po zakończeniu postępowania w przedmiotowej sprawie.
W dniu 24 lipca 2012 r. D. B. złożył skargę do sądu administracyjnego na czynność Wójta Gminy N. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku J. P. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dodatkowo skarżący podniósł, że jest stroną postępowania administracyjnego, ponieważ jest współwłaścicielem działki, na której miała być zrealizowana przedmiotowa inwestycja.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 listopada 2012r. odrzucił skargę D. B. na czynność pozostawienia bez rozpoznania wniosku J. P. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy wywodząc, że skarżący nie posiada legitymacji skargowej.
Skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł pełnomocnik D.B., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 lutego 2013r. II OSK 343/13 uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 29 listopada 2012r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie NSA podkreślił, że nie ulega żadnej wątpliwości, iż skarżący jako współwłaściciel działki będącej przedmiotem postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest stroną postępowania administracyjnego o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a w konsekwencji posiada legitymację skargową w niniejszej sprawie.
Na rozprawie w dniu 28 maja 2013r. skarżący sprecyzował skargę i przedmiotem zaskarżenia uczynił bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
Pismem procesowym z dnia 29 maja 2013r. skarżący ponownie zmodyfikował przedmiot zaskarżenia, oświadczając, że skarga z dnia 24 lipca 2012r. jest skargą na czynność Wójta Gminy N. z dnia [...] maja 2012r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Jednocześnie skarżący wniósł o zawieszenia postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny zagadnienia prawnego przedstawionego przez Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 20 lutego 2012r.
Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013r. Sąd zawiesił z urzędu postępowania sądowe w sprawie do czasu wydania przez NSA uchwały, czy nieuprawnione pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) jest inną czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czy też stanowi bezczynność, na którą służy skarga stosowanie do treści art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy.
W związku z podjęciem w dniu 3 września 2013r. uchwały NSA rozstrzygającej opisane zagadnienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013r. podjął zawieszone postępowania sądowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stąd też badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, po ostatecznym zweryfikowaniu stanowiska przez skarżącego, jest czynność Wójta Gminy N. podjęta na podstawie art. 64 § 2 kpa polegająca na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ujawniły się dwa nurty dotyczące oceny charakteru czynności pozostawienia podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 kpa). Przedstawiciele pierwszej linii, której źródłem była uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 8 dnia czerwca 2000 r., III ZP 11/00, OSNP 2000/19/702, prezentowali pogląd, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania, jako czynność materialnotechniczna, nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jeżeli natomiast pozostawiony bez rozpoznania wniosek spełnia kryterium kompletności, strona może w tym zakresie złożyć skargę na bezczynność organu (wyroki NSA:
z dnia 10 marca 2011 r., II GSK 358/10, z dnia 9 listopada 2012 r., II OSK 2102/12;
z dnia 27 września 2012 r., II OSK 1294/12 oraz z dnia 24 lipca 2012 r., I OSK 842/12). Natomiast według przedstawicieli drugiego poglądu czynność z art. 64 § 2 kpa polegająca na pozostawieniu podania bez rozpoznania posiada wszystkie cechy pozwalające na jej zakwalifikowanie do aktów lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (tak m.in. NSA w wyrokach: z dnia 11 stycznia 2012 r., II GSK 1362/10, oraz z dnia 14 września 2011 r. II FSK 2624/10).
Na tle powstałych rozbieżności – Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 3 września 2013 r. uchwałę w składzie 7 sędziów o sygn. akt I OPS 2/13, w której jednoznacznie przesądził, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni opowiada się za stanowiskiem przyjętym we wskazanej uchwale.
Mając powyższe na uwadze, wobec zaskarżenia w niniejszej sprawie czynności polegającej na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (taki przedmiot zaskarżenia został wyraźnie wskazany przez skarżącego w piśmie z dnia 29 maja 2013r. - k.88 akt postępowania sądowego), przyjąć należy, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.