Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał skarżącemu S. M. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego W. M. (k. 56).
Dnia 29 lipca 2015 r. radca prawny W. M. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 kwietnia 2015 r. w tym również i wykazanych niezbędnych wydatków oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone (k. 62). Jednocześnie złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz rozliczenie kosztów korespondencji na kwotę 16,80 zł (k. 62-64). Ponadto wniósł o zwrot kosztów przejazdu samochodem osobowym o pojemności 1364 cm3 na trasie S. – B. – S. w celu zapoznania się z aktami sprawy w WSA w kwocie 217,31 zł (260 km x 0,8358 zł) oraz na trasie S. – F. – S. w celu zapoznania się z aktami sprawy organu pierwszej instancji w kwocie 41,79 zł (50 km x 0,8358 zł) (k. 62, 68).
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi 180 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %).
Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia doliczone zostaje 16,80 zł uiszczone przez pełnomocnika tytułem korespondencji. Ponadto do należnego wynagrodzenia należało doliczyć 217,31 zł tytułem dojazdu pełnomocnika do tut. Sądu: celem zapoznają się z aktami sprawy tj. 22 lipca 2015 r. (k.
61) oraz 41,79 zł tytułem dojazdu pełnomocnika w celu zapoznania się z aktami sprawy organu pierwszej instancji, bowiem akta sprawy zostały w dniu 8 lipca 2015 r. zwrócone do organu (k. 89). Radca prawny W. M. odbył podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie S. – B. – S. tj. przejechał łącznie 260 km oraz na trasie S. – F. – S. tj. przejechał łącznie 50 km. Stosownie do treści § 2 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, stawka za 1 kilometr przebiegu pojazdu o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ nie może być wyższa niż 0,8358 zł. Zatem koszt przejazdu samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie o łącznej długości 310 km obliczony przy zastosowaniu wskazanej wyżej stawki to 259,10 zł, co razem z kosztami korespondencji daje łącznie kwotę 275,90 zł.
Koszty te uznano ze niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.
§ 15 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia należy uznać, że kwota 497,30 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 i § 15 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzeczono jak w sentencji.