Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu B. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej z dnia [...] stycznia 2016 roku, znak [...]w przedmiocie odmowy ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonej w P., gmina C., oznaczonej jako działka o nr geod. [...] stanowiącej własność D. i M. małż. K. poprzez udzielenie P. D. SA z siedzibą w L. i zezwolenia na wejście na teren ww. działki dla przeprowadzenia inwestycji celu publicznego polegającej na budowie kablowej linii elektroenergetycznej średniego napięcia SN.
Decyzja ta została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Ponownie rozpoczynając sprawę po uchyleniu decyzji Starosty Powiatu B. z dnia [...] maja 2015 r. decyzją Wojewody P. z dnia [...] lipca 2015 roku Starosta Powiatu B. po ustaleniu, że plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony uchwalą Nr [...] nie obejmuje swoim zakresem działki będącej przedmiotem postępowania, ponieważ trasa inwestycji nie została określona w części graficznej planu miejscowego obowiązującego na terenie wsi P., odmówił ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości o NR [...] przez udzielenie P. D. z siedzibą w L. zezwolenia na wejście na teren tej działki dla przeprowadzenia inwestycji celu publicznego polegającej na budowie kablowej linii elektroenergetycznej średniego napięcia.
Wojewoda po rozpoznaniu odwołania od tej decyzji wniesionego przez P. D. SA z siedzibą w L. orzekł o utrzymaniu jej w mocy.
W uzasadnieniu wskazując na art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia i określającego przesłanki do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości stwierdził, że brak jest zgodności przebiegu trasy inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie wsi P. Przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenie objętym uregulowaniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C. zatwierdzonego uchwałą NR XXVII/244/01 Rady Miejskiej w C. z dnia 27.12.2001 (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2002 r., Nr 4, poz. 70).
W planie tym znajdują się zapisy dotyczące zaopatrzenia w energię elektryczną z istniejących i projektowanych sieci i urządzeń elektroenergetycznych.
§ 3 ust. 4.6.3. planu określa m.in. iż ustala się rezerwę terenu pod projektowane stacje transformatorowe wraz z liniami zasilającymi SN 15 KV jak wskazano w rysunku planu. Dopuszcza się zmianę lokalizacji linii SN 15 KV oraz stacji transformatorowych pod warunkiem, że nie będzie to kolidowało z istniejącym i projektowanym zagospodarowaniem terenu i zachowane będą obowiązujące w tym zakresie przepisy szczególne. Wynikającym z tych zapisów warunków dopuszczenia zmiany przebiegu linii energetycznych jest brak kolidowania z istniejącym zagospodarowaniem terenu i brak kolidowania z projektowanym zagospodarowaniem terenu. Miejsce przez które planowane jest przeprowadzenie sieci SN wykorzystywane jest obecnie jako miejsce rekreacyjne porośnięte wzdłuż granicy tujami. Na terenie tym znajduje się oczko wodne oraz element architektury ogrodowej w postaci pergoli. Przeprowadzenie przewodu elektroenergetycznego w miejscu wskazanym przez wnioskodawcę spowodowałoby konieczność wycięcia tuj, a to kolidowałoby z obecnym zagospodarowaniem terenu.
Zapis w planie, z godnie z którym sieć elektroenergetyczna napowietrzna i podziemna może być realizowana w pasach drogowych na zasadach określonych w ustawie o grodach publicznych nie może stanowić podstawy do wyrażenia zgody ponieważ w planie nie ma zapisu rozszerzającego możliwość zakładania sieci w projektowanych pasach drogowych.
Brak zamierzenia inwestycyjnego w planie miejscowym albo brak decyzji lokalizacyjnej stanowią w świetle art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami negatywną przesłankę do wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości.
W skardze na powyższą decyzję skarżąca P. D. SA z siedzibą w L. zarzucała:
- - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy a mianowicie:
- - art. 124 ust. 1 i 3 w związku z art. 112 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21.08.1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2012, poz. 647 ze zm., t.j.)poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie zachodzą wszelkie przesłanki do jego zastosowania;
- - art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.10, poz. 651, t.j.) przez jego błędną wykładnię i w konsekwencji błędne zostawanie w przedmiotowej sprawie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie zachodzą wszelkie przesłanki do jego zastosowania;
- - naruszenie przepisów postępowania a mianowicie:
- - naruszenie art. 8 kpa, tj. zasady zaufania obywateli do organów administracji przez wskazanie błędnego prawnie uzasadnienia zaskarżonej decyzji podczas gdy od organów administracji w szczególności wymaga się znajomości obowiązujących przepisów prawa i ich właściwego stosowania;
- - rażące naruszenia art. 7 kpa oraz wynikającej z niego zasady prawdy obiektywnej przez niewyczerpujące rozpatrzenie i zebranie całego materiału dowodowego w sprawie, a przez to nieuwzględnienie wniosku odwołującego się pomimo, że jest w pełni uzasadniony i konieczny;
- - rażące naruszenia art. 6 kpa tj. zasady legalności działania przez wydanie decyzji sprzecznej z prawem.
Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasadzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skargę Sąd uznał za uzasadnioną.
Zgodnie z art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami udzielenie przez starostę zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie ciągów przewodów i urządzeń na nieruchomości uzależnione jest od spełnienia trzech przesłanek:
- 1. ciągi, przewody i urządzenia służą realizacji celu publicznego;
- 2. wykonanie tych ciągów, przewodów i urządzeń winno być zgodne z planem miejscowym, a w przypadku jego braku zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego;
- 3. inwestor nie uzyskał zgody właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości mimo przeprowadzonych rokowań o uzyskanie zgody.
Organ w przedmiotowej sprawie ustalił, że spełnione zostały dwie przesłanki: po pierwsze realizacja linii kablowej jest celem publicznym, po drugie inwestor nie uzyskał zgody właścicieli nieruchomości Nr [...] mimo przeprowadzonych rokowań. Nie spełniona zdaniem organu jest jednak trzecia przesłanka, tj. zgodność budowy linii kablowej z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego – Uchwałą Nr XXVII/244/01 Rady Miejskiej w C. z dnia 27 grudnia 2001 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy C., ponieważ trasa tej inwestycji nie zostatała określona w części graficznej planu obowiązującego na terenie wsi P. (działki nr [...]).
Kwestionując to ustalenie skarżąca wskazuje, że zapisy planu dopuszczają możliwość zmiany lokalizacji sieci napowietrznych i kablowych wskazując, że mogą być one realizowane w pasach drogowych na zasadach określonych w ustawie o drogach publicznych.
W sprawie chodzi o zmianę lokalizacji istniejącej linii napowietrznej SN 15 KV, rozbiórkę tej linii i budowę linii kablowej w projektowanym w planie pasie drogowym drogi gminnej.
Ze znajdującej się w aktach sprawy mapy zasadniczej na której wskazano przebieg projektowanej linii kablowej wynika, że projektowana droga gminna zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oznaczona jest Nr [...] i graniczy ona z działką Nr [...]. Linia kablowa ma przebiegać w projektowanym pasie drogowym drogi gminnej, a więc w granicach działki nr [...] przeznaczonej pod drogę.
W takiej sytuacji prawidłowe by było stanowisko organu, że linia nie przebiega przez działkę [...], ale też zbędne by były ustalenia dotyczące kwestii istniejącego zagospodarowania tej działki, stojące na przeszkodzie w uwzględnieniu wniosku z racji zapisu w planie, że inwestycja nie będzie kolidować z istniejącym zagospodarowaniem.
Skarżąca w tym względzie wskazuje, że teren przeznaczony na drogę stanowi część działki nr [...] i wobec tego organ błędnie ustalił, że linia nie będzie przechodziła przez tą działkę.
Kwestia przez którą działkę ma przebiegać przedmiotowa linia energetyczna winna być ustalona przy ponowym rozpoznaniu sprawy, ma to bowiem istotne znaczenie dla zbadania zgodności jej przebiegu z planem, ewentualnego zakresu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości i wydania zezwolenia na wejście na teren działki.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 lit c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w wyroku orzekając jednocześnie o kosztach w myśl art. 200 tej ustawy.