Uzasadnienie
A. H. L. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Na miesięczny dochód rodziny składa się emerytura wnioskodawczyni w wysokości 836,91 zł brutto oraz emerytura męża w wysokości 1.675,55 zł brutto. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podniosła, iż wraz z mężem są osobami starszymi i schorowanymi, przez co ponoszą dodatkowe wydatki na leki. Ponadto wskazała, iż z otrzymywanych emerytur pokrywają w pierwszej kolejności usługi opiekunki, gdyż oboje wymagają pomocy osób trzecich, następnie wykupują leki i opłacają koszty związane z mieszkaniem. Pozostałe środki finansowe przeznaczane są na skromne wyżywienie. Ponadto komornik sądowy zajmuje część emerytury, z uwagi na egzekucję należności tj. zwrot odszkodowania za wywłaszczenie działki. W konkluzji skarżąca wywiodła, iż po opłaceniu bieżących opłat nie jest w stanie pokryć kosztów prowadzonego postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny (k. 26-27).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna A. H. L. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna rodziny A. H. L. jest dość trudna. Wnioskodawczyni wraz z mężem są osobami starszymi i schorowanymi, z licznymi schorzeniami wymagającymi sukcesywnego leczenia. Jedynym dochodem rodziny skarżącej jest jej emerytura i emerytura męża w łącznej wysokości 2.512,46 zł brutto (k. 27). Wnioskodawczyni nie posiada żadnych nieruchomości, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niewielki comiesięczny dochód wystarcza jej rodzinie jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych oraz wydatki związane z leczeniem.
Przedstawione okoliczności, w połączeniu z zakresem złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadniają zatem stwierdzenie, że pokrycie kosztów sądowych przez A. H. L. we własnym zakresie, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.