Uzasadnienie
Z. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze współmałżonkiem B. S. Źródła miesięcznego dochodu rodziny to: emerytura i działalność gospodarcza skarżącej – 1.190 zł oraz emerytura B. S. w kwocie 901 zł. Wykazane wydatki miesięczne stanowią: rata kredytu – 1.226 zł; zakwaterowanie (w tym media) – 850 zł; ubezpieczenie samochodu – 100 zł; leczenie i rehabilitacja – 100 zł; żywność – 700 zł; ubranie – 200 zł; paliwo i koszty eksploatacji posiadanego pojazdu – 270 zł; telefony – 50 zł; artykuły higieniczne – 100 zł. Majątek wnioskodawczyni stanowi samochód osobowy o wartości 40.000 zł (współwłasność małżeńska), kupiony na kredyt. Skarżąca nie posiada zgromadzonych oszczędności, uzyskiwany dochód nie starcza na bieżące wydatki, dlatego też małż. S. korzystają z pomocy najbliższej rodziny (k. 19 – 20).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w tym wnioskowane zwolnienie od wpisu od skargi) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).
W złożonym oświadczeniu skarżąca wykazała, iż wysokość miesięcznego dochodu dwuosobowej rodziny to kwota 2.091 zł (emerytura i działalność gospodarcza skarżącej oraz emerytura B. S.). Wykazane wydatki miesięczne wynoszą łącznie 3.596 zł (rata kredytu, zakwaterowanie (w tym media), ubezpieczenie samochodu, leczenie i rehabilitacja, żywność, ubranie, paliwo i koszty eksploatacji posiadanego pojazdu, telefony, artykuły higieniczne). Majątek Z. S. stanowi: samochód osobowy o wartości 40.000 zł, kupiony na kredyt. Prowadzącemu postepowanie wpadkowe w zakresie prawa pomocy, z urzędu wiadomym jest, iż małż. S. mieszkają w domu swojej córki (sygn. akt II SA/Bk 690 – 691/15).
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało stwierdzić, iż u podstaw negatywnego rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy – odmowa zwolnienia od wpisu od skargi, legła okoliczność, iż wykazane miesięczne wydatki (3.596 zł) znacząco przekraczają uzyskiwany dochód rodziny (2.091 zł) tj. o kwotę około 1.500 zł. Jako źródło finasowania wydatków skarżąca wskazała pomoc najbliższej rodziny. Okoliczność ta jako budząca wątpliwości nie zasługuje na uwzględnienie. Zasady logiki i życiowego doświadczenia wskazują, iż trudno przyjąć za wiarygodny fakt, iż co miesiąc najbliższa rodzina pokrywa około 1.500 zł wydatków małż. S., jest to bowiem znaczna kwota. Wnioskodawczyni nie wykazała przy tym, żadnego zadłużenia np. z tytułu pożyczek cyklicznie zaciąganych u członków rodziny. Podkreślenia wymaga również, iż znaczna cześć wykazanych wydatków przeznaczona jest na spłatę raty kredytu na zakup samochodu osobowego.
Powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, iż Z. S. w złożonym oświadczeniu przedstawiła jedynie okoliczności mogące świadczyć o złej sytuacji materialnej, co w konsekwencji czyni złożone oświadczenie w zakresie przyznania prawa pomocy niewiarygodnym.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.