Uzasadnienie
H. W.i B. W. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia odszkodowania za szkody powstałe wskutek założenia i przeprowadzenia linii energetycznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Jednocześnie w skardze zwrócili się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sadem administracyjnym, albowiem przyznane w tym postępowaniu symboliczne odszkodowanie zamyka im prawo do cywilnoprawnego dochodzenia dalszych roszczeń od P. za wyrządzone i wyrządzane szkody, a także daje prawo właścicielowi sieci do korzystania z ich nieruchomości bez zapłaty wynagrodzenia.
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. tutejszy Sąd umorzył postępowanie sądowe wywołane skargą H. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Wniosek nie może być uwzględniony.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej "p.p.s.a."). Co prawda dopuszczalne jest orzekanie o wstrzymaniu z uwzględnieniem całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jednak - zdaniem Sądu - sięganie do całokształtu dowodów w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym może nastąpić tylko w celu uzupełnienia, wsparcia lub potwierdzenia argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie.
Sąd nie może w braku takiej argumentacji sam sięgać do całokształtu akt sprawy i oceniać czy w sytuacji strony wstrzymanie jest uzasadnione czy też nie. Byłoby to działanie Sądu z urzędu, które nie jest dozwolone z uwagi na możliwość udzielenia ochrony tymczasowej wyłącznie na wniosek (wynika to wprost z art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi, w której został zawarty wniosek, zawarta jest jedynie argumentacja podważająca legalność kwestionowanej decyzji. Argumentacja taka nie może stanowić uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu takiego wniosku, jak już powyżej podano należy wykazać, że wykonanie kwestionowanego aktu może skutkować wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Nadmienić przy tym należy w rozpoznawanej sprawie skarżąca żąda wstrzymania wykonania decyzji wydanej w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Już z samej istoty tej decyzji, na podstawie której ustalono świadczenie pieniężne na rzecz strony skarżącej, wynika, że nie wywiera ona żadnych negatywnych skutków zarówno finansowych jak i rzeczowych po stronie skarżącej.
Stąd też bezzasadna jest argumentacja skarżącej, że zaskarżona decyzja daje prawa właścicielowi sieci do korzystania z ich nieruchomości bez zapłaty wynagrodzenia. Ponadto, wbrew twierdzeniom skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji nie zamyka stronie skarżącej prawa do cywilnoprawnego dochodzenia dalszych roszczeń od P. za wyrządzone i wyrządzane szkody.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.