Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] w B. wniosło do tutejszego sądu administracyjnego skargę na w/w postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. W wyniku złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. postanowieniem z dnia 30 lipca 2009 r. odmówił przyznania wnioskowanej pomocy (k. 102).
Wskutek złożonego przez skarżącego sprzeciwu od niniejszego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z dnia 22 października 2009 r. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Od powyższego postanowienia skarżący nie wywiódł zażalenia w związku z czym kwestia odmowy przyznania prawa pomocy została prawomocnie przesądzona.
Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2009 r. zobowiązano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 maja 2008 r. dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 7 stycznia 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru z podpisem Prezesa Stowarzyszenia – k. 176), a zatem 7- dniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 14 stycznia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Do chwili obecnej skarżący nie uiścił żądanego wpisu, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. W sytuacji bowiem, gdy prawomocnie przesądzono o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy i wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący był zobligowany do wykonania nałożonego obowiązku, pod rygorem odrzucenia skargi, o czym został prawidłowo przez sąd pouczony w piśmie (wezwaniu) z dnia 15 grudnia 2009 r.
Wobec powyższego sąd był zobligowany na mocy art. 220 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do odrzucenia skargi.