Uzasadnienie
Naczelnik Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w S., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta S., decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. orzekł, we wznowionym postępowaniu, o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] października 2007 r. o zarejestrowaniu samochodu osobowego marki [...] nr rej. [...] i odmowie zarejestrowania tego pojazdu. Odwołanie od tej decyzji złożyła M. T. wnosząc jednocześnie o zawieszenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., do czasu wydania wyroku w sprawie toczącej się przed sądem powszechnym z jej powództwa o nabycie rzeczy ruchomej w postaci przedmiotowego samochodu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. nie zawiesiło postępowania odwoławczego. W postanowieniu zawarło pouczenie o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. utrzymało w mocy własne rozstrzygnięcie i pouczyło o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego na to postanowieniem złożyła M. T. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Dotyczy kwestii incydentalnej. Na postanowienie to nie służy zażalenie. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 k.p.a. prawo złożenia zażalenia na postanowienie przysługuje tylko w przypadku gdy tak stanowi kodeks postępowania administracyjnego. Nowelizacja tego aktu normatywnego, dokonana ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r., wprowadziła zmiany dotyczące zaskarżania postanowień wydanych w przedmiocie zawieszenia postępowania, tj. w art. 101 § 3 k.p.a. Przed zmianami wprowadzonymi tą nowelą przepis art. 101 § 3 miał następującą treść:
"§ 3. Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie". Na gruncie tej regulacji przyjmowano, że zażalenie przysługuje zarówno na postanowienie o zawieszeniu postępowania, odmowie zawieszenia postępowania, podjęciu postępowania, jak i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.
Zmiana dokonana wyżej powołaną nowelą grudniową ustaliła treść § 3 w sposób następujący: "§ 3. Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie".
W ocenie sądu treść tej regulacji należy odczytywać w ten sposób, że aktualnie – od dnia 11 kwietnia 2011 r. - zażalenie w postępowaniu administracyjnym przysługuje jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Taka wykładnia tej regulacji jest zgodna z celem wprowadzonej zmiany, która wynikała z potrzeby zachowania zasady szybkości postępowania i niedopuszczania do jego przewlekłości (vide postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 29 września 2011 r. w sprawie II SA/Bk 466/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W konsekwencji przyjąć należy, że skoro od postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie, to skarga do sądu administracyjnego na takie postanowienie jest niedopuszczalna. Bez znaczenia dla dopuszczalności skargi pozostają pouczenia SKO, najpierw o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie o prawie złożenia skargi do sądu administracyjnego. Były to bowiem pouczenia błędne, a takie nie mogą kształtować właściwości sądu administracyjnego i w konsekwencji nie mogą prowadzić do merytorycznego rozpoznania przez sąd skargi.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucono.
Należy zauważyć, że zakończenie postępowania odrzuceniem skargi czyniło bezprzedmiotowym rozpoznawanie wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.