Uzasadnienie
Skarżący – M. P. złożył do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. stwierdzającą nieważność pkt od II do VII decyzji Starosty A. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], udzielającej skarżącemu zezwolenia na zabieranie odpadów (w tym skup złomu) na działce nr ewid. [...], położonej w A. przy ul. [...] na czas oznaczony do dnia [...] grudnia 2025 r.
W piśmie procesowym z dnia 11 czerwca 2018 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że wprowadzenie w życie kwestionowanej decyzji pozbawi go i jego rodzinę jedynego źródła dochodu, bez możliwości wykorzystania całego potencjału zgromadzonych środków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej od ponad 20 lat, w tym w zakresie zbierania odpadów od 2005 r. Skarżący zmuszony także będzie zlikwidować stanowiska pracy, bowiem w prowadzeniu działalności zatrudnia od 4-6 osób. Przy czym zaangażował duży kapitał w utrzymanie tych stanowisk. Wobec powyższego, w ocenie skarżącego, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasady.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie stwierdzono nieważność decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów, czyli pozbawiono skarżącego, ze skutkiem ex tunc, możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie. Skarżący podkreślił, że prowadzona działalność jest jedynym źródłem utrzymania jego rodziny od ponad 20 lat. Ponadto podał, że w związku z uruchomieniem tej działalności poniósł stosowne nakłady a w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji nie będzie mógł wykorzystać całego potencjału zgromadzonych środków.
Sąd dał wiarę twierdzeniom skarżącego, że likwidacja tej działalności może powodować trudne do odwrócenia skutki i uznał, że przed prawomocnym skontrolowaniem zaskarżonej decyzji przed Sąd należy przyznać skarżącemu ochronę tymczasową w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nadmienić należy, że Sądowi wiadomym jest z urzędu że żona skarżącego Ł. P. także zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję stwierdzającą nieważność udzielonego jej zezwolenia na zabieranie odpadów (sprawa jest prowadzona pod sygn. akt II SA/Bk 348/18). Powyższe, zdaniem Sądu, potwierdza że działalność prowadzona w przedmiocie skupu odpadów stanowiła jedyne źródło utrzymania rodziny skarżącego.
W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.