Uzasadnienie
Skarżący – Ł. P. złożyła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. stwierdzającą nieważność pkt od I do VI decyzji Starosty A. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], udzielającej skarżącej zezwolenia na zabieranie odpadów (w tym skup złomu) na działkach nr ewid. [...] i [...], położonych w A. przy ul. [...] na czas oznaczony do dnia [...] marca 2027 r.
W piśmie procesowym z dnia 11 czerwca 2018 r. skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podała, że wprowadzenie w życie kwestionowanej decyzji pozbawi ją i jej rodzinę jedynego źródła dochodu. Wskazała, że punkt skupu odpadów prowadzi wspólnie z mężem M. P., chociaż na podstawie oddzielnych zezwoleń. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność obu zezwoleń. W punkcie skupu skarżąca i jej mąż zatrudniają od 4 do 6 pracowników, którzy po ewentualnym zlikwidowaniu działalności również stracą pracę. Wobec powyższego, w ocenie skarżącej, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasady.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie stwierdzono nieważność decyzji udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów, czyli pozbawiono skarżącą, ze skutkiem ex tunc, możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiotowym zakresie.
Skarżąca podkreśliła, że prowadzona działalność jest jedynym źródłem utrzymania jej rodziny. Punkt skupu odpadów prowadzi wspólnie z mężem M. P., chociaż na podstawie oddzielnych zezwoleń. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność obu zezwoleń.
Sąd dał wiarę twierdzeniom skarżącej, że likwidacja tej działalności może powodować trudne do odwrócenia skutki i uznał, że przed prawomocnym skontrolowaniem zaskarżonej decyzji przed Sąd należy przyznać skarżącej ochronę tymczasową w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nadmienić należy, że Sądowi wiadomym jest z urzędu że mąż skarżącego M. P. także zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję stwierdzającą nieważność udzielonego mu zezwolenia na zabieranie odpadów (sprawa jest prowadzona pod sygn. akt II SA/Bk 347/18). Powyższe, zdaniem Sądu, potwierdza że działalność prowadzona w przedmiocie skupu odpadów stanowiła jedyne źródło utrzymania rodziny skarżącej.
W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.