Uzasadnienie
J. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku pismo zatytułowane "Wniosek", w którym żądała wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w H. (dalej PINB) z tytułu "nietraktowania jej jako strony postępowania w prowadzonych postępowaniach administracyjnych dotyczących budynku inwentarskiego na działce Nr [...] we wsi I. gm. N." i tym samym lekceważenie wyroku NSA z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie II OSK 208/06. Wskazała, że wymieniony organ lekceważy również postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 18 września 2008 r. w sprawie II SAB/Bk 37/08, w którym dokonano interpretacji wskazanego wyżej wyroku NSA. Powołując przepis art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarżąca oceniła, że PINB jest związany stanowiskiem NSA i powinien traktować ją jak stronę – podmiot posiadający interes prawny we wszystkich postępowaniach dotyczących zabudowy na działce nr [...] we wsi I. Zdaniem skarżącej kwestia jej interesu prawnego została już przesądzona przez NSA w wymienionym wyżej wyroku i nie może podlegać ponownemu osądowi w innych postępowaniach dotyczącej spornej zabudowy. Mimo to PINB stale odmawia jej przymiotu strony w prowadzonych sprawach, czego przykładem są postanowienia z dnia [...] listopada 2009 r. i z dnia [...] listopada 2009 r.
Skargę J. W. zakwalifikowano na podstawie art. 154 p.p.s.a. jako skargę na niewykonanie przez PINB wyroku NSA w sprawie II OSK 208/06 wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny (vide postanowienie tutejszego sądu z dnia 01 lutego 2011 r. (k. 146).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia organowi grzywny.
Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Niewykonanie wyroku ma miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy organ wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Zaznaczyć jednak należy, że wykonać wyrok może tylko ten organ, do którego jest on skierowany i którego akt lub bezczynność została tym wyrokiem skontrolowana. Skarga z art. 154 p.p.s.a. może zatem podważać bezczynność tylko tego organu, który został wymieniony w sentencji wyroku jako strona zakończonego nim postępowania sądowoadministracyjnego. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2009 r. w sprawie II OSK 593/09 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl) istotą skargi z art. 154 p.p.s.a. jest doprowadzenie do stwierdzenia, czy organ jest zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia odpowiedniej czynności, czy też zobowiązanie takie na nim nie spoczywa.
Sądy administracyjne na podstawie art. 154 p.p.s.a. kontrolują w konkretnym postępowaniu sądowoadministracyjnym tylko tę działalność administracji publicznej, która ma miejsce po wydaniu wyroku stwierdzającego bezczynność lub uchylającego albo stwierdzającego nieważność rozstrzygnięcia i o ile dotyczy ona (została podjęta) w tym samym postępowaniu.
Wyrok NSA z dnia 28 marca 2007 r. w sprawie II OSK 208/06 został wydany w następstwie skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 09 czerwca 2005 r. (II SA/Bk 51/05) oddalającego jej skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2004 r. umarzającą postępowanie odwoławcze. W tym postępowaniu Wojewoda P. twierdził, że odwołanie J. W. od decyzji Starosty H. o pozwoleniu na budowę dotyczącym działki nr [...] we wsi I. nie może być rozpatrzone z uwagi na brak interesu prawnego po stronie odwołującej. NSA, uchylając zarówno wyrok WSA w Białymstoku, jak i decyzję Wojewody, nakazał organowi ocenę interesu J. W. poprzez zbadanie możliwości oddziaływania inwestycji na jej działkę. Stwierdził, że dopiero wszechstronne wyjaśnienie okoliczności sprawy pozwoli na ocenę istnienia bądź nie interesu prawnego odwołującej.
Po wydaniu wyroku przez NSA - Wojewoda umorzył postępowanie odwoławcze, bowiem decyzja pierwszoinstancyjna Starosty została wyeliminowana z obrotu prawnego w procedurze wznowienia postępowania.
Z powyższego wynika, że organem zobowiązanym przez NSA do wszechstronnego wyjaśnienia oddziaływania inwestycji na działkę J. W. był Wojewoda P., a nie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w H. Złożona w sprawie niniejszej skarga na niewykonanie wyroku przez ostatnio wymieniony organ została zatem skierowana przeciwko niewłaściwemu podmiotowi, który nie był adresatem wyroku NSA i dlatego była niedopuszczalna.
Powoływane przez skarżącą dwa postanowienia PINB, którymi odmówiono wydania na jej wniosek określonych zaświadczeń, również nie zapadły w postępowaniu toczącym się po wyroku NSA z dnia 28 marca 2007 r., a w postępowaniach zainicjowanych odrębnie. Kwestia interesu prawnego skarżącej w tych sprawach również podlegała odrębnej ocenie, którą to ocenę J. W. uprawniona była poddać kontroli instancyjnej, a następnie sądowej. Przedmiotowa ocena wykracza natomiast poza zakres niniejszej sprawy ze skargi na niewykonanie wyroku NSA.
Również art. 170 p.p.s.a. nie mógł mieć ze swej istoty zastosowania w sprawie niniejszej. Wskazać należy, że NSA w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 marca 2007 r. nie przesądził interesu prawnego skarżącej, a przesądził jedynie konieczność jego oceny i ustalenia. Nie ukierunkowywał organu z uwagi na niepełny materiał dowodowy. Natomiast ocena prawna sądu zaprezentowana w sprawie II SAB/Bk 37/08 nie wiąże obecnego składu rozpoznającego inną sprawę i z udziałem innego organu.
Dodać należy, że powoływanym już postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2009 r. w sprawie II OSK 593/09 NSA oddalił skargę kasacyjną od postanowienia tutejszego sądu z dnia 27 stycznia 2009 r. w sprawie II SA/Bk 671/08, którym odrzucono skargę J. W. na niewykonanie wyroku NSA przez PWINB.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.