Uzasadnienie
T. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k. 4,13,18). We wniosku podał, iż pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jest współwłaścicielem w [...] części domu o pow. [...] m² oraz łąki o powierzchni [...] ha, a także nieruchomości o powierzchni [...] ha. Wnioskodawca uzyskuje dochód z tytułu emerytury w łącznej wysokości około 2.400 zł miesięcznie. Do jego wydatków należy zaliczyć opłacenie: raty kredytu – 140 zł, opłaty za gaz – 200 zł, ubezpieczenia domu i osoby – 250 zł kwartalnie, energii elektrycznej – 60 zł, wody i ścieków – 50 zł, wydatków na leki – 150 zł, odżywek – 150 zł oraz rehabilitacji – 150 zł. Skarżący jest osobą schorowaną (nowotwór), inwalidą II grupy ([...] lat). W konkluzji skarżący stwierdził, iż obecna sytuacja materialna uniemożliwia poniesienie kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego bowiem wszystkie dochody są przeznaczane na bieżące rachunki oraz wysokie koszty leczenia, rehabilitacji i zakupu odżywek (k. 4, 13-14, 18-19).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów bądź ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, iż źródłem jego miesięcznego utrzymania pozostaje kwota około 2.400 zł, uzyskiwana z tytułu emerytury. Wydatki skarżącego wynoszą około 1.000 zł, bez kosztów zakupu żywności. Majątek wnioskodawcy stanowi [...] części domu o pow. [...] m² oraz łąka o powierzchni [...] ha, a także nieruchomość o powierzchni [...] ha. Wnioskodawca nie posiada zgromadzonych oszczędności lub innych przedmiotów wartościowych.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w połączeniu z brakiem oszczędności oraz wysokimi kosztami leczenia pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.