Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał J. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego A. O. (k. 22).
W piśmie procesowym z dnia 4 października 2016 r. radca prawny A. O. podtrzymała skargę skarżącego oraz wniosła o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one pokryte ani w całości, ani w części. Ponadto wniosła o zwrot kosztów przejazdu samochodem osobowym o pojemności 1800 cm3 na trasie Ł. – B. – Ł. w dniach [...]08.2016 r., [...]09.2016 r. (w celu zapoznania się z aktami sprawy) oraz w dniu [...]10.2016 r. na rozprawę w łącznej kwocie 451,27 zł plus VAT zł (540 km x 0,8358 zł - k. 38-40).
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 j.t.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłata maksymalna w niniejszej sprawie wynosi 480 zł.
Treść § 4 ust. 1 wzmiankowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. stanowi, iż opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W związku z powyższym opłata w niniejszej sprawie wynosić będzie 240 zł.
W niniejszej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i 2 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy..., a także mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika, oraz charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości) należało uznać, że opłata wynagrodzenia w wysokości 240 zł jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Opłatę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł.
Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia należało doliczyć 150,44 zł tytułem dojazdu pełnomocnika do tut. Sądu na rozprawę tj. w dniu [...] października 2016 r. (k. 41). Radca prawny A. O. odbyła podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie Ł. – B. – Ł. tj. przejechała łącznie 180 km. Stosownie do treści § 2 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002 r., nr 27, poz. 271), stawka za 1 kilometr przebiegu pojazdu o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ nie może być wyższa niż 0,8358 zł. Zatem koszt przejazdu samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie o łącznej długości 180 km obliczony przy zastosowaniu wskazanej wyżej stawki to 150,44 zł.
Koszty te uznano ze niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.
§ 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.
W pozostałym zakresie wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za podróż samochodem osobowym o pojemności powyżej 900 cm³ na trasie Ł. – B. – Ł. tj. dwukrotne przejechanie 180 km w dniach [...]08.2016 r. i [...] 09.2016 r. celem zapoznania się z aktami sprawy należało oddalić. Podkreślić bowiem należy, iż w sprawie sygn. akt II SA/Bk 483/16 postanowieniem z dnia 7 października 2016 r. został przyznany temu samemu pełnomocnikowi zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków pełnomocnika w wysokości 150,44 zł za podróż samochodem osobowym na trasie Ł. – B. – Ł. w celu zapoznania się z aktami sprawy, również tego samego skarżącego, w dniu [...]08.2016 r. Tym samym koszty przyjazdu do Sądu w dniu [...]08.2016 r. zostały już pokryte.
Natomiast przyjazd do Sądu w dniu [...]09.2016 r. nie był niezbędną czynnością procesową albowiem pełnomocnik zapoznając się z aktami sprawy w dniu [...]08.2015 r. powinien zapoznać się z całością zgromadzonego materiału dowodowego, w tym aktami postępowania administracyjnego. W dniu [...]08.2015 r. mógł zatem złożyć również wniosek o wydanie kserokopii kart z akt administracyjnych. W tych okolicznościach należy uznać, iż koszt przyjazdu do Sądu w dniu [...]09.2016 r. nie był niezbędnym wydatkiem radcy prawnego.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 445,64 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1 - 3 w zw. z § 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, orzeczono jak w sentencji.