Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 11 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 463/17

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II
Skład
sędzia WSA Małgorzata Roleder przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 11 lipca 2017 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania za zasadne zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania i wyznaczenie dodatkowego terminu na załatwienie sprawy p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Uzasadnienie

H. S. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie uznania za zasadne zażalenia na przewlekłe prowadzenie przez Burmistrza D. postępowania w sprawie stosunków wodnych i wyznaczenie dodatkowego terminu na załatwienie sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlegała odrzuceniu.

Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest postanowienie SKO w B., wydane na podstawie art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.), którym rozpoznano zażalenie H. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie stosunków wodnych. Postanowieniem tym: uznano zażalenie za uzasadnione, wyznaczono organowi dodatkowy termin na załatwienie sprawy, zarządzono wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych przewlekłego załatwiania sprawy, uznano że przewlekłe prowadzenie postępowania nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.

Zdaniem Sądu, powyższe postanowienie nie mieści się w kategorii orzeczeń, aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., do sądu administracyjnego podlegają zaskarżeniu: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Do żadnej z tych kategorii nie należy postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 2 K.p.a.

Postępowanie prowadzone w związku z wniesieniem zażalenia na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, a kończące je postanowienie ma charakter incydentalny i ani nie kończy jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty (vide postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 października 2015 r., VII SA/Wa 1567/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie podlega tym samym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W powyższej sytuacji skarga złożona w sprawie niniejszej podlega odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.