Uzasadnienie
Pan L. A. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2007 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania wykonania rozbiórki obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu swego wniosku o przywrócenie terminu skarżący podniósł, iż przyczyną uchybienia terminowi uzupełnienia braków formalnych skargi był fakt, iż wysyłając korespondencję do Sądu zapomniał włożyć odpisy skargi. Dopiero po przeprowadzeniu telefonicznej rozmowy z pracownikiem Sadu dowiedział się, iż odpisy skargi nie zostały włożone do korespondencji z dnia 5 stycznia 2008 roku. Jednocześnie wraz ze złożeniem wniosku skarżący dołączył brakujące odpisy skargi.
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
W ocenie Sądu wniosek jest bezzasadny i jako taki podlega oddaleniu.
Skarżący, we wniosku o przywrócenie terminu, podniósł jedynie, iż przyczyną uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi było to, iż zapomniał wysłać jej odpisy w korespondencji z dnia 5 stycznia 2008 roku.
Godzi się podkreślić, iż w aspekcie art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności.
W tej sytuacji konieczne stało się rozważenie, czy argumenty skarżącego uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Chodziło zatem nie o przeprowadzenie dowodu czyniącego brak winy skarżącego, lecz o wskazanie okoliczności wystarczających dla powzięcia przekonania o prawdopodobieństwie braku winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie bowiem jest środkiem zastępczym dowodu o znaczeniu ścisłym, a więc środkiem nie dającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie.
Tym niemniej, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący nie uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, było przez niego niezawinione.
Nie ulega wątpliwości, iż od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej; przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 30 grudnia 1998 roku, sygn. akt. III SA 1259/98, opubl.
w zbiorze orzecznictwa LEX nr 44754). Brak bowiem winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W realiach niniejszej sprawy, skarżący nie dołożył wymaganej, w tego typu sytuacjach, miary staranności, czy też nawet można wskazać, iż dopuścił się niedbalstwa. Podkreślić bowiem należy, iż argumentacja dotycząca tego, iż skarżący zapomniał w zakreślonym terminie uzupełnić braki formalne skargi, mimo iż ze względów życiowych jest prawdopodobna, nie może stanowić podstawy przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący bowiem już nawet po wysłaniu korespondencji do Sądu mógł jeszcze raz upewnić się czy aby wszystkie niezbędne dokumenty zostały wysłane, czego nie uczynił. Tym samy nie zaistniała w przypadku skarżącego żadna z przeszkód nie dająca się przez niego usunąć w terminie wcześniejszym.
Jak to prezentowane jest konsekwentnie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W niniejszej sprawie takich przeszkód nie było.
Z powyższych względów, należało zatem wniosek skarżącego oddalić, w związku z czym w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z 30.VIII.2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.