Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. umorzył postępowanie odwoławcze, wywołane złożonym przez M. O. odwołaniem od decyzji z dnia [...] kwietnia 2006r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B., na podstawie której umorzono postępowanie administracyjne w sprawie zgodności z decyzją o pozwoleniu na budowę boiska sportowego usytuowanego naprzeciwko budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul. P. [...] w B. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia:
W związku z pismem M. O., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. wszczął z urzędu w dniu 23 marca 2006r. postępowanie administracyjne w sprawie legalności wybudowanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" w B. boiska sportowego, usytuowanego naprzeciwko budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. P. [...] w B. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. umorzył postępowanie administracyjne.
Od powyższej decyzji M. O. wniósł odwołanie.
Organ II instancji ustalił i zważył co następuje
Budynek wielorodzinny, usytuowany przy ul. P. [...] w B. stanowi własność Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w B., a wnoszący odwołanie M. O. dysponuje lokatorskim prawem do lokalu nr [...] w tym budynku. M. O. wprowadził się do lokalu w dniu [...] maja 2004r.
W oparciu o powyższe organ II instancji uznał, że M. O. dysponujący jedynie lokatorskim prawem do lokalu nie posiada interesu prawnego a co za tym idzie nie posiada przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym a w konsekwencji nie jest legitymowany do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji. Dlatego też organ odwoławczy umorzył postępowanie administracyjne w oparciu o treść przepisów art. 28 kpa w zw. z art. 127 §1 kpa.
Powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. zaskarżył M. O. Pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu w piśmie procesowym, stanowiącym uzupełnienie skargi, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Pełnomocnik podniósł, że w sprawie brak było podstaw do przyjęcia braku przymiotu strony i uznania, że M. O. nie był legitymowany do udziału w postępowaniu administracyjnym, w tym do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko pełnomocnik podał następującą argumentację. Do ochrony spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie własności - art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych.
Nadto skarżący ma interes prawny w żądaniu zaniechania działań naruszających jego dobra osobiste na podstawie art. 23 i 24 kc., gdyż nieprawidłowe usytuowanie i zabezpieczenie boiska narusza jego zdrowie i nietykalność mieszkania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje:
Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych -Dz. U. nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a zarzuty i argumenty skargi nie podważają jej legalności, dlatego też skarga podlega oddaleniu.
Zaskarżona decyzja umarzająca na podstawie art. 138 §1pkt3 kpa postępowanie odwoławcze – odmówiła skarżącemu M. O. uprawnień strony kontrolowanego postępowania. Dlatego też ocena sądu administracyjnego ogranicza się w niniejszej sprawie do zbadania kwestii, czy skarżący posiada legitymację procesową, nie badając merytorycznych zarzutów tak skargi, jak i odwołania od decyzji organu I instancji.
Zgodnie z treścią art. 127§1 kpa odwołanie od decyzji organu I instancji przysługuje stronie postępowania. Stroną postępowania w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 kpa).
Aby mieć przymiot strony, należy wykazać interes prawny w danym postępowaniu lub w żądaniu dokonania czynności przez organ. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym to znaczy ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa mającego stanowić podstawę skierowania żądania w zakresie podjęcia stosowanych czynności przez organ administracji (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 1999r., sygn. akt IVSA1258/98 – niepublikowany).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący dysponuje lokatorskim prawem do lokalu nr [...] w budynku położonym przy ul. P. [...] w B. W związku z powyższym przedmiotem postępowania Sądu było ustalenie, czy takie prawo do lokalu mieszkalnego nadaje skarżącemu przymiot strony w administracyjnej sprawie budowlanej.
Nie może budzić wątpliwości, iż interes prawny w sprawie budowy lub użytkowania obiektów budowlanych ma właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości, z tym zastrzeżeniem, że obiekt budowlany ma wpływ na wykonywanie swojego prawa przez właściciela (użytkownika wieczystego) sąsiedniej nieruchomości. Treść prawa własności określa art. 140 kc., stanowiąc, iż w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem osób trzecich, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa. Jest oczywiste, że właściciel nieruchomości sąsiedniej ma interes prawny wynikający z art. 140 kc. do uczestnictwa jako strona w postępowaniu administracyjnym, w wyniku którego może zapaść decyzja tak kształtująca stosunki na sąsiedniej nieruchomości, iż będzie to miało wpływ na wykonywanie prawa własności przez właściciela.
W orzecznictwie sądowym w szczególnych sytuacjach dopuszcza się udział członka spółdzielni jako strony postępowania administracyjnego, jednak po spełnieniu pewnych wymogów, a mianowicie: członek spółdzielni musi się legitymować spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu, współudziałem w użytkowaniu wieczystym działki gruntu, na której budynek mieszkalny obejmujący dany lokal został wzniesiony i realizacja planowanej inwestycji spowoduje konkretne naruszenie warunków korzystania z tego lokalu mieszkalnego, które są chronione przepisami prawa materialnego, tj. art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2005r., sygn. VIISA/Wa 473/04, Lex nr 169406).
W świetle powyższego należy uznać, że skarżącemu dysponującemu jedynie lokatorskim prawem do lokalu nie przysługuje przymiot strony postępowania administracyjnego. W przedmiotowej sprawie legitymacji do udziału w postępowaniu administracyjnym, wbrew temu co twierdzi pełnomocnik skarżącego, nie można wywieść z treści art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. – o spółdzielniach mieszkaniowych. Przepis ten stanowi, że do ochrony spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie własności a więc przepisy art. 222§1 – roszczenie windykacyjne, art. 222§2 – roszczenie negatoryjne oraz art. 222§22 w zw. z at. 144 kc. – ochrona przed naruszeniami pośrednimi – imisjami. Z zakresu powyższego odesłania wynika, że tylko i wyłącznie w przypadku naruszenia przysługującego skarżącemu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przysługiwałaby mu legitymacja procesowa, której podstawę stanowiłyby przepisy materialne kodeksu cywilnego dotyczące ochrony własności.
W ocenie sądu w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przysługującego skarżącemu prawa. O powyższym świadczy fakt, że skarżący do przedmiotowego lokalu wprowadził się, gdy boisko było już wybudowane. W takiej sytuacji wyznacznikiem granicy lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego był fakt istnienia boiska. Skarżący nie był zobligowany do zamieszkania w tym lokalu, a wprowadzając się do niego musiał liczyć się ze wszystkimi konsekwencjami wynikającymi z faktu istnienia boiska (to tak samo, jak w przypadku lokali mieszkalnych położonych w pobliżu ruchliwych ulic). Podważanie przez skarżącego legalności wybudowania boiska bez wątpienia nie służy ochronie przysługującego mu lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, a stanowi nadużycie tego prawa w celu zakwestionowania porządku przestrzennego istniejącego na osiedlu od wielu lat.
Marginalnie Sąd chciałby podnieść, że ewentualne roszczenia związane z naruszeniem dóbr osobistych winny być dochodzone na drodze postępowania cywilnego przed sądami powszechnymi.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr. 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.