Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 22 marca 2016 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o prawo pomocy złożony przez Stowarzyszenie zwykłe F. Z. w B., Stowarzyszenie F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenie zwykłe Z. B. w B. oraz Fundację T. U. Ś. w B. – z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych (k. 310).
Powyższe zarządzenie zostało doręczone R. K., który – jak sam wskazuje – reprezentuje powyższe Stowarzyszenia i Fundacje w dniu 13 kwietnia 2016 r. (k. 331).
W dniu 21 kwietnia 2016 r. na adres tutejszego sądu został wysłany plik dokumentów zawierających m.in. sprzeciw skarżących Stowarzyszeń i Fundacji od zarządzenia z dnia 22 marca 2016 r. (k. 332 i następne).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw podlegał odrzuceniu.
Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W sprawie niniejszej zarządzenie referendarza sądowego z dnia 22 marca 2016 r. zostało doręczone osobie reprezentującej wnioskodawców w dniu 13 kwietnia 2016 r. Termin siedmiodniowy na wniesienie sprzeciwu mijał we środę 20 kwietnia 2016 r. Z pieczątki pocztowego urzędu nadawczego wynika, że sprzeciw został nadany w dniu 21 kwietnia 2016 r. Był zatem spóźniony i jako taki podlegał odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.