Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2017 r. wydanym w sprawie niniejszej, sąd uchylił decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie nakazania zaniechania dalszych robót budowlanych.
W dniu 5 maja 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; powoływana dalej jako P.p.s.a.), złożył wniosek o uzupełnienie przedmiotowego wyroku w zakresie wskazań co do dalszego postępowania. W uzasadnieniu wniosku podano, że zgodnie z treścią art. 141 § 4 P.p.s.a. uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę powinno zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Tymczasem konkluzja uzasadnienia przedmiotowego wyroku zawiera jedynie następujące zdanie: "Twierdzenie w tych okolicznościach przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że (...) jest możliwość doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem (legalizacja po przedłożeniu projektu budowlanego zamiennego) i wydanie na tej podstawie decyzji o nakazie zaniechania dalszych robót budowlanych, nie stanowi właściwego zakończenia prowadzonego postępowania, albowiem Inwestorka ze wskazanej możliwości legalizacji nie skorzystała i nie przedłożyła, pomimo nałożonego obowiązku – projektu budowlanego zamiennego".
Organ podniósł, że w uzasadnieniu wyroku brak jest natomiast jakichkolwiek wskazań co do właściwego (zdaniem Sądu) sposobu zakończenia postępowania. W żadnym zakresie nie określono, jakie działania organ winien podjąć ponownie prowadząc postepowanie, w jakim kierunku winny one zmierzać, ani też jakie przepisy prawa powinny mieć w tej sprawie zastosowanie. Nie wskazano również jakiej treści rozstrzygnięcie organ winien rozważyć. W świetle powyższego, zdaniem organu, wyrok wymaga uzupełnienia we wnioskowanym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Wniosek nie może być uwzględniony.
Stosowanie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Z treści tej regulacji wynika, że uzupełnić można tylko sentencję wyroku, a nie jego uzasadnienie. W świetle art. 157 § 1 P.p.s.a. żądanie uzupełnienia uzasadnienia jest niedopuszczalne (postanowienie NSA z 10 marca 2008 r., II OZ 1361/07, Lex 348205; postanowienie SN z 4 kwietnia 1974 r. PZ 16/74, Lex 14250, B. Dauter w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2016 r., uw. 4 do art. 157; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2015 r., s. 642, nb 5,6).
W sprawie niniejszej organ wniósł o uzupełnienie uzasadnienia wyroku w zakresie wskazań co do dalszego postępowania. O tym jakim wymogom powinno odpowiadać uzasadnienie wyroku, rozstrzyga przepis art. 141 § 4 P.p.s.a., stanowiąc że powinno ono zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania.
Stwierdzić należy, że nawet brak któregoś elementu, w przepisie tym wymienionym, nie uzasadnia złożenia wniosku o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Uzupełnienie uzasadnienia wyroku, poprzez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności. Natomiast sędzia sprawozdawca nie może uzupełniać uzasadnienia wyroku po jego podpisaniu i po wysłaniu odpisów wyroku stronom. Wskazane przez organ braki uzasadnienia mogą być podnoszone jedynie w skardze kasacyjnej.
W świetle powyższego przedmiotowy wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.
Dlatego też na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 157 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.