Uzasadnienie
Pismem z 21 sierpnia 2026 r. (data wpływu do organu: 25 sierpnia 2026 r.) Prokurator Prokuratury Regionalnej w Białymstoku (dalej: "Prokurator") wywiódł skargę na uchwałę nr XXVI/249/26 Rady Miejskiej w Wasilkowie z dnia 24 lutego 2026 r. w sprawie zasad i trybu korzystania z parkingu na terenie przyległym do zalewu w Wasilkowie (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2026 r., poz. 1088) w części, tj. w stosunku do § 2 ust. 1 pkt 7, § 8, § 10 i § 12 załącznika do uchwały.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Wasilkowie wniosła o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., albowiem Wojewoda Podlaski rozstrzygnięciem nadzorczym z 2 kwietnia 2026 r., nr NK-II.4131.58.2026.DM, stwierdził nieważność załącznika do uchwały w części obejmującej m.in. § 2 ust. 1 pkt 7, § 8, § 10 oraz § 12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).
Według art. 58 § 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę m.in. wówczas, gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6).
Z art. 3 § 1 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres podmiotowy tej kontroli wyznacza § 2 tegoż artykułu wskazując, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje - między innymi - orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 5).
Podnieść należy, że skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna jedynie na akty istniejące w obrocie prawnym w dacie wniesienia skargi. Musi bowiem istnieć przedmiot zaskarżenia, który mógłby podlegać kontroli sądu administracyjnego.
Jak wynika z akt sprawy Wojewoda Podlaski rozstrzygnięciem nadzorczym z 2 kwietnia 2026 r., nr NK-II.4131.58.2026.DM, stwierdził nieważność załącznika do uchwały nr XXVI/249/26 Rady Miejskiej w Wasilkowie z dnia 24 lutego 2026 r. w sprawie zasad i trybu korzystania z parkingu na terenie przyległym do zalewu w Wasilkowie, w części obejmującej: § 2 ust. 1 pkt 2 w części: "Opłacie Dodatkowej", § 2 ust. 1 pkt 7, § 4 ust. 2 i ust. 6, § 5 ust. 1 w części: "Właściciel parkingu nie wyraża zgody na przedłużenie Umowy Najmu na czas nieoznaczony", § 5 ust. 2 w części: "Właściciel parkingu nie wyraża zgody na przedłużenie Abonamentu na czas nieoznaczony", § 6 ust. 1 w części: "a w przypadkach przewidzianych w punkcie 8 również do uiszczenia Opłaty Dodatkowej", § 7 ust. 3, § 7 ust. 5, § 7 ust. 6, § 7 ust. 7, § 7 ust. 8 w części: "Właściciel zastrzega sobie możliwość dokonywania zmian w Regulaminie", § 8, § 9, § 10, § 11, § 12.
Zakres stwierdzonej przez Wojewodę nieważności odpowiada w całości zakresowi zaskarżenia wskazanemu w skardze Prokuratora. Potwierdza to pośrednio również pismo Prokuratora z 11 września 2026 r., którym cofnął skargę oraz wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Nadmienić trzeba, że Rada Miejska w ustawowym terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia Wojewody nie złożyła na nie skargi do WSA w Białymstoku, zatem uchwała w opisanej wyżej części została prawomocnie wyeliminowana z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc.
Oznacza to, że Prokurator, wnosząc skargę pismem z 21 sierpnia 2026 r., zaskarżył nieistniejącą część aktu prawnego, co czyni skargę niedopuszczalną (por. postanowienie WSA w Kielcach z 9 grudnia 2021 r., II SA/Ke 899/21, CBOSA).
Odnosząc się do pisma Prokuratora z 11 września 2026 r., którym cofnął skargę oraz wniósł o umorzenie postępowania sądowego, wyjaśnić trzeba, że cofnięcie skargi może mieć miejsce jedynie, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Tymczasem w przedmiotowej sprawie wniesiona skarga nie zainicjowała skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając to wszystko na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.