Uzasadnienie
W dniu [...] września 2016 r. (data wpływu do urzędu) skarżący Z. T., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku gospodarczego ze zmianą sposobu użytkowania na budynek inwentarsko – gospodarczy z wewnętrznym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce oraz rozbiórkę budynku gospodarczego inwestorowi M. S. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie spowoduje prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody w nieruchomości skarżących oraz trudne do odwrócenia skutki. Wskazali w szczególności, że realizacja przez Inwestorów przedmiotowej inwestycji może doprowadzić do nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw, nie tylko w razie wyrządzenia szkody na nieruchomości sąsiedniej, ale również z punktu widzenia Inwestora.
Ewentualne bowiem uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na rozbudowę, co pozbawi Inwestora możliwości jej dokończenia. Taka zaś sytuacja wymagać będzie wszczęcia odrębnego postępowania, zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Biorąc zaś pod uwagę zarówno nakład środków, jak również czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, zasadne jest wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wspomnieć także należy o art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.), uprawniającym sąd administracyjny do uzależnienia rozstrzygnięcia wniosku o wstrzymanie decyzji o pozwoleniu na budowę od złożenia kaucji przez skarżącego na zabezpieczenie roszczeń inwestora. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Ponadto zauważyć należy, że kontynuowanie prac budowlanych, zanim Sąd rozstrzygnie wszelkie sprawy dotyczące decyzji o pozwoleniu na budowę, odbywa się na wyłączne ryzyko inwestora, a niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie może spowodować konieczność poniesienia ewentualnych kosztów związanych z rozbiórką wznoszonych obiektów budowlanych (zob. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 1368/08, CBOSA). Powyższe nie oznacza, że negatywnymi konsekwencjami wstrzymania, bądź odmowy wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie mogą być dotknięci także inni uczestnicy postępowania. Rozstrzygając więc wniosek dotyczący wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę, Sąd ocenia go zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, gdyż konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora, jak i pozostałe strony tego postępowania.
Wobec tego, aby Sąd mógł stwierdzić czy w sprawie zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, wnioskodawca musi wskazać na istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na wniosek, że wstrzymanie wykonania tego aktu jest zasadne oraz musi wykazać dlaczego osoba uprawniona do prowadzenia robót budowlanych na podstawie zaskarżonej decyzji ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania, skoro to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1335/10, CBOSA).
Przy czym podkreślić też należy, że Sąd nie ocenia na tym etapie postępowania prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom strony skarżącej. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionego w sposób istotny i trwały w rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków.
Rozpatrując wniosek Skarżącego w kontekście poczynionych wyżej uwag Sąd doszedł do przekonania, że nie jest on zasadny. Skarżący nie wskazał bowiem na jakiekolwiek konkretne okoliczności, pozwalające na wniosek, że zostaną oni dotknięci negatywnymi skutkami rozbiórki istniejącego budynku gospodarczego i wybudowania spornego obiektu. Powołując się na przesłankę trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawcy wskazali, iż mogą to być skutki na nieruchomości sąsiedniej, jak i na nieruchomości inwestora, a ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na rozbudowę, pozbawi inwestora możliwości jej dokończenia. Tymczasem zarówno z wniosku o wstrzymanie jak i z zaskarżonej decyzji nie wynika, aby realizacja planowanej inwestycji na obecnym etapie postępowania rodziła dla nieruchomości Skarżącego konkretne, negatywne okoliczności. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie może bowiem przemawiać argumentacja Skarżącego stanowiąca obawę ponoszenia przez Inwestorów dalszych kosztów w przypadku uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji.
Jak już wyżej wskazano, rozpoczęcie prac budowlanych przed rozstrzygnięciem sprawy ze skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się na wyłączne ryzyko Inwestora, który mając świadomość zaskarżenia decyzji i możliwości jej uchylenia, sam winien ocenić ryzyko związane z rozpoczęciem procesu inwestycyjnego, gdyż to jego dotkną skutki ewentualnej przedwczesnej realizacji inwestycji.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.