Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 06 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał uczestnikowi postępowania Stowarzyszeniu F. Z. w B. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego A. N. (k. 208).
Radca prawny A. N sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej (k. 229 - 230), wnosząc o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, które to nie zostały opłacone w całości lub w części (k. 227) w łącznej kwocie 502,60 zł, w tym: 480 zł koszty zastępstwa procesowego oraz 22,60 zł koszty opłat pocztowych (spis kosztów procesu k. 232). Pełnomocnik Stowarzyszenia F. Z. w B. oświadczyła, że okoliczności przedmiotowej sprawy wymagały dogłębnej analizy akt i dokumentacji w nich zawartej, co zostało przedstawione w kilku pismach procesowych.
W konsekwencji radca prawny A. N. wniosła o zasądzenie dwukrotnej stawki wynagrodzenia § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) - k. 227 i k. 232).
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, tekst jednolity) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 180 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 221,40 zł.
Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia doliczone zostaje 22,60 zł tytułem opłaconych przez pełnomocnika kosztów opłat pocztowych za wysłaną korespondencję (spis kosztów procesu k. 232) § 15 pkt 2 cytowanego rozporządzenia stanowi bowiem, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego. W tym miejscu należy dodać, że radca prawny A. N. dołączyła do akt sprawy dokumenty potwierdzające wysokość opłat poniesionych za korespondencję pocztową (k. 234 – 235).
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy należy zatem uznać, że kwota 244 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.
W pozostałej części wniosek radcy prawnego A. N. podlega oddaleniu.
Pełnomocnik procesowy wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej w podwójnej wysokości stawki minimalnej (k. 232). Stosownie do § 2 ust. 1 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych..., zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, co daje możliwość zasądzenia nawet sześciokrotności stawki minimalnej (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Niemniej jednak zgodnie z treścią § 15 pkt 1 cytowanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4. W stosunku, zatem do pełnomocników ustanowionych z urzędu, których koszty ponosi Skarb Państwa, brak jest regulacji prawnych umożliwiających zasądzenie podwójnej wysokości stawki minimalnej.
Dodatkowo pełnomocnik z urzędu domagając się podwyższonego wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien swój wniosek uzasadnić, przedstawić argumenty świadczące o takim nakładzie pracy oraz charakterze sprawy, które usprawiedliwiałyby podwyższenie stawki przyznanego wynagrodzenia (vide: S. Babiarz i inni, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009, s. 361).
W sprawie niniejszej argumentacja przedstawiona przez radcę prawnego A. N. tj. konieczność dogłębnej analizy dokumentacji i akt sprawy oraz wyrażenie wniosków z tej analizy w kilku pismach procesowych nie dają podstawy do zastosowania w przedmiotowej sprawie 150% stawki minimalnej, nie przekraczają, bowiem granic zwykłej staranności pełnomocnika.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b; pkt 1 lit. c; § 15 pkt 2 i § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzeczono jak w sentencji.