Uzasadnienie
Pełnomocnik procesowy skarżącego w dniu 29 stycznia 2015 r. wywiódł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 26 sierpnia 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podał, że w toku postępowania skarżący korzystał z prawa pomocy i był reprezentowany przez adwokat A. M. Po wydaniu wyroku z dnia 26 sierpnia 2014 r. skarżącemu cofnięto prawo pomocy. NSA utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, zaś odpis tego postanowienia NSA doręczył jedynie adwokatowi. Następnie adwokat otrzymane postanowienie NSA przesłał skarżącemu listem poleconym, która to przesyłka została odebrana przez skarżącego w dniu 27 stycznia 2015 r. W tym dniu skarżący dowiedział się, że pomoc prawna została mu cofnięta prawomocnie i w tym samym dniu udzieli pełnomocnictwa do sporządzenia i popierania skargi kasacyjnej radcy prawnemu P. L. W dniu udzielenia pełnomocnictwa, tj. 27 stycznia 2015 r. ustała, zatem przyczyna, która uniemożliwiała skarżącemu skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej.
Jednocześnie podniesiono, że w dniach od 22 października 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. stan zdrowia skarżącego uniemożliwiał mu podejmowanie jakichkolwiek czynności w sprawie (lekarz sądowy stwierdził wystąpienie wysokiego ryzyka poważnego incydentu krążeniowego – zawału serca).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne. Zasadnym było zatem złożenie wniosku o przewrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Na wstępie odnieść się należało do kwestii dochowania przez pełnomocnika skarżącego siedmiodniowego terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy, stwierdzić należy, że przeszkoda uniemożliwiająca skuteczne złożenie skargi kasacyjnej ustała w dniu udzielenia pełnomocnictwa, tj. w dniu 27 stycznia 2015 r. Od tego dnia należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jako, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 29 stycznia 2015 r., przyjąć należy, że został zachowany terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ złożył do sądu skargę kasacyjną.
Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. W dalszej kolejności zasadnym było rozważenie, czy argumenty pełnomocnika skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu okoliczności faktyczne opisane w uzasadnieniu wniosku i znajdujące potwierdzenie w aktach sprawy, stanowią uprawdopodobnienie, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione. W przedmiotowej sprawie na skutek cofnięcia prawa pomocy, skarżący musiał ustanowić pełnomocnika z wyboru. Uczynił to w dniu w którym dowiedział się, że pomoc prawna została mu cofnięta prawomocnie, tj. w dniu 27 stycznia 2015 r. Ustanowienie pełnomocnika z wyboru nastąpiło po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Obiektywnie niemożliwym było zatem złożenie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika w ustawowym terminie.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 86 § 1 i 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.