Uzasadnienie
P. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wskazał, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym, ale obecnie przebywa w zakładzie karnym (dołączył zaświadczenie potwierdzające tę okoliczność). Nie posiada majątku, w tym oszczędności i przedmiotów wartościowych, a także nie osiąga żadnego dochodu.
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy tutejszego sądu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, natomiast odmówił jego przyznania "w pozostałym zakresie", wskazując że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem sprawa dotyczy należności alimentacyjnych (art. 239 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a. Sprzeciw od powyższego postanowienia złożył do sądu administracyjnego P. G. wskazując, że kwestionuje to orzeczenie w części "odmawiającej przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie". Argumentacja sprzeciwu sprowadza się do wskazania, że strona znajduje się w bardzo trudnym położeniu uniemożliwiającym poniesienie kosztów sądowych. Wnioskodawca przedstawił również swoje stanowisko w kwestii obciążających go należności alimentacyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlegał oddaleniu.
Zauważyć należy, że postanowienie referendarza sądowego dotyczyło wniosku o przyznanie prawa pomocy w całości tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Natomiast sprzeciw, co wyraźnie wynika z jego treści, dotyczy tylko zakresu odmowy w postanowieniu referendarza, czyli faktycznie odmowy przyznania prawa pomocy w części dotyczącej kosztów sądowych. W tej też tylko części sąd orzekał na skutek sprzeciwu.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Z uwagi na to, że sprawa dotyczy odmowy odroczenia terminu płatności należności alimentacyjnych, należy ją zaliczyć do spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżący jest więc zwolniony od kosztów sądowych w tej sprawie, czy inaczej - korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy (wnioskodawcę poinformowano już o tym fakcie pismem z dnia 4 marca 2013 r. - k. 35).
Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez P. G. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został rozstrzygnięty odmownie. Jeszcze raz należy podkreślić, że ta odmowa nie wynika z oceny zdolności skarżącego do poniesienia kosztów sądowych (bowiem przeprowadzenie jej nie było potrzebne), ale z faktu przysługiwania mu ustawowego zwolnienia.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.