Uzasadnienie
Stowarzyszenie zwykłe F. Z. w B., Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenie Z. B. w B., Fundacja T. w B. oraz Stowarzyszenie I. B. w B. wniosły o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego (k. 12,20,88,98).
W dniu 3 marca 2017 r. wezwano stowarzyszenia i fundację do uzupełnienia braków formalnych wniosku, poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U z 2015 r. poz. 1257), w terminie 7 dni od dnia otrzymania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponadto pod tym samym rygorem wezwano do usunięcia innych braków formalnych, w tym uchwał i dokumentów potwierdzających m.in. upoważnienie R. K. do reprezentowania stowarzyszenia i fundacji (k. 68). Wezwania doręczono prawidłowo w dniu 17 marca 2017 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru k. 93).
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. pozostawił wniosek ww. organizacji o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego bez rozpoznania.
Sprzeciw od powyższego zarządzenia złożyły Stowarzyszenia i Fundacja reprezentowane przez R. K. żądając zwolnienia od kosztów i przyznania z urzędu bezpłatnej pomocy radcy prawnego.
Zarządzeniem z dnia 12 maja 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. K. – wskazującego, że występuje jako pełnomocnik tych organizacji, do usunięcia braków sprzeciwu (k. 164), poprzez:
- - nadesłanie przez stowarzyszenia zwykłe: Stowarzyszenie zwykłe F. Z. w B. oraz Stowarzyszenie zwykłe Z. B. w B. - dokumentu, z którego będzie wynikać, czy ich sprzeciw został wniesiony przez wszystkich członków tych organizacji. Wskazano, że należy przedstawić stosowne uchwały wszystkich członków obydwu stowarzyszeń zwykłych o wniesieniu sprzeciwu oraz przedstawić dokumenty, z których wynikać będzie skład osobowy tych stowarzyszeń. Nadto Przewodniczący wezwał do przedstawienia uchwał obydwu organizacji podpisanych przez ich wszystkich członków, zawierających udzielone R. K. upoważnienie do reprezentowania tych organizacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi lub, mając na uwadze art. 8 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1923 ze zm.) do wykazania, czy dostosowały one swoje statuty do wymagań art. 41a ustawy Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw.
Dla wykonania wszystkich wyżej wymienionych obowiązków zakreślono termin 7 dni i rygor odrzucenia sprzeciwu stowarzyszeń zwykłych;
- - nadesłanie przez Fundację T. w B. dokumentu, który pozwoli ustalić czy występujący jako pełnomocnik osoby prawnej R. K. spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego to przepisu wynika, że pełnomocnikiem osoby prawnej może być adwokat, radca prawny oraz pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.
Zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu Fundacji.
Przewodniczący Wydziału zarządził również poinformowanie wezwanych organizacji, że pismo mające stanowić sprzeciw nie spełnia podstawowych wymagań pisma procesowego oraz wezwał w tym zakresie do nadesłania go w formie czytelnej i umożliwiającej wszycie pisma do akt sądowych – zakreślił termin 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu (k. 165).
Powyższe zarządzenie zostało doręczone R. K. jako przedstawicielowi zgłaszających sprzeciw organizacji społecznych w dniu 26 maja 2017 r. (k. 179). W dniu 2 czerwca 2017 r. R. K. przedstawił plik dokumentów (k. 180 i n.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W sprawie niniejszej sprzeciw złożony przez organizacje społeczne był dotknięty brakami formalnymi w zakresie podpisania go przez uprawnione osoby oraz wykazania umocowania R. K. do reprezentowania tych organizacji. Dlatego też wezwano te organizacje, na adres R. K., do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu.
W odpowiedzi na to wezwanie nadal Sąd nie uzyskał informacji, z których wynikałyby zasady reprezentacji Stowarzyszenia zwykłego Z. B. oraz skarżącej Fundacji. Nadal brakuje informacji o wszystkich członkach wymienionego stowarzyszenia zwykłego, o podjęciu przez tychże członków uchwały o złożeniu sprzeciwu i udzieleniu R. K. umocowania do reprezentacji tej organizacji. Odnośnie wykazania umocowania R. K. do reprezentowania Fundacji wskazać należy, że nadal brak jest danych w jakiej roli wobec Fundacji R. K. występuje (czy jest jej pracownikiem czy pracownikiem organu nadrzędnego uprawnionym do jej reprezentowania), jak też nie przedstawiono upoważnienia do występowania w imieniu Fundacji przez adwokata lub radcę prawnego.
Odnośnie zaś sprzeciwu Stowarzyszenia zwykłego I. B. oraz Stowarzyszenia E. B. w B., to wskazać również należy, że nie składało ono skargi, nie było uczestnikiem postępowania. Ten sprzeciw jest więc przede wszystkim niedopuszczalny.
Wobec powyższego sprzeciw stowarzyszeń zwykłych (I. B., Z. B. w B., Stowarzyszenia E. B. w B.), jak i Fundacji podlegał odrzuceniu, zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a.
Sprzeciw Fundacji oraz ww. stowarzyszeń, w tym Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., która przedstawiła uchwałę upoważniająca R. K. do reprezentowania tego stowarzyszenia zgodnie z jego celami statutowymi wraz z listą członków tego stowarzyszenia, podlegał również odrzuceniu, gdyż w zakreślonym terminie ww. organizacje nie nadesłały go w takiej formie, aby możliwe było odczytanie, tj. czy pismo to spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 p.s.s.a.
Odnośnie zaś sprzeciwu Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji to wskazać należy jak wielokrotnie wyjaśniano w sprawach z udziałem tej organizacji, że jej rozwiązanie postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r., sygn. akt [...] i jednocześnie zarządzenie likwidacji pozbawiło tę organizację zdolności sądowej. Sądowi z urzędu jest też wiadome, że od postanowienia Sądu Rejonowego została oddalona apelacja przez Sąd Okręgowy w B. (postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r., sygn. akt [...]), nadto postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] grudnia 2012 r. ([...]) R. K. został odwołaniu z funkcji likwidatora Stowarzyszenia. Skoro zatem rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności (który to pogląd skład orzekający w sprawie niniejszej podziela), to rozwiązane stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 25 § 1 i 3 p.p.s.a.), a brak ten jest nieusuwalny (vide postanowienia NSA z dnia 14 kwietnia 2015 r., II OZ 272/15 i II OZ 275/15, z dnia 3 marca 2015 r., I OZ 167/15, z dnia 29 maja 2014 r., II OZ 497/14, jak też z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie II OZ 1201/15 i z dnia 26 stycznia 2016 r. w sprawie II OZ 72/16 odrzucających – z podanych wyżej przyczyn - zażalenia Stowarzyszenia, którego skargę w sprawie niniejszej sąd odrzuca II SA/Bk 1105/13, wszystkie dostępne w CBOSA). Oznacza to, że środki procesowe (w tym zaskarżenia) takiej organizacji są nieskuteczne.
Ze wskazanych wyżej powodów Sąd był zobowiązany do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.