Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. odrzucono skargę M. W., z uwagi na to, że działający w jej imieniu pełnomocnik – J. W., nie złożył pełnomocnictwa upoważniającego go do reprezentowania skarżącej przed sadem administracyjnym. Zażalenie na to postanowienie wniósł J. W. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 marca 2016 r. wezwano wnoszącego zażalenie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, poprzez złożenie 4 brakujących odpisów zażalenia i pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania M. W. przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w terminie 7 dni od dnia otrzymania spowoduje odrzucenie zażalenia.
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie dwukrotnie awizowano. Po raz pierwszy w dniu 6 kwietnia 2016 r. W dniu 14 kwietnia 2016 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie zwrócono ją do Sądu. Skoro zatem strona skarżąca przesyłki nie odebrała, należało uznać ją za doręczoną z upływem 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia, tj. z dniem 20 kwietnia 2016 r. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków skargi upływał w środę 27 kwietnia 2016 r. W wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, a zatem do niniejszego postępowania zastosowanie będzie miał także art. 178 p.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca zawarł przesłanki odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesłankami tymi są wniesienie skargi kasacyjnej (stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. – zażalenia) po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej oraz nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków skargi (zażalenia).
W przypadku zatem wystąpienia jednej z przesłanek określonej powołanym wyżej przepisem, Sąd na posiedzeniu niejawnym zobowiązany jest takie zażalenie odrzucić. W myśl art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie winno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony, a więc także do zażalenia, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Wskazać przy tym należy, że liczba odpisów zażalenia (pisma procesowego) jest zależna od liczby pozostałych stron uczestniczących w postępowaniu. W uchwale 7 sędziów z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13 NSA (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.,s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Uchwała ta ma analogiczne zastosowanie do zażalenia. Natomiast zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Przenosząc te ogólne uwagi na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że z uwagi na to iż wniesione zażalenie nie spełniało wymogów formalnych określonych w art. 47 § 1 i 46 § 3 p.p.s.a,. należało wezwać wnoszącego zażalenie do nadesłania - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - brakujących egzemplarzy zażalenia oraz pełnomocnictwa. Z analizy akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została doręczona w dniu 20 kwietnia 2016 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upływał zatem w dniu 27 kwietnia 2016 r. W wyznaczonym terminie braki nie zostały uzupełnione.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.